Sonunda bende bu kervana katıldım ve hikayemi yazabiliyorum 🤗 11 Mart gece saat 4 gibi belimde keskin bir ağrı hissetmem ve sürekli lavobaya çıkma hissiyle karşılaştım lavobaya gittikten sonra bir anda suyum geldi ve çok şaşırdım çünkü daha 37 hafta 4 günlüktü ve bende daha durur diye bekliyordum 😊 eşim uyanıktı ve ona söyledim fakat benden çok telaş yapan o oldu 😄 hadi hazırlan gidelim dedi ben sen dur odada dedim başladım iş yapmaya hazırlığa saat 6 da hastanedeydim ve beni hemen Doğumhaneye aldılar sancılarım azdı açılmam vardı ve işin en can alıcı noktası kızımın nabzı sürekli düşüktü 8 saat suni sancı çektikten sonra nabzının düşük olmasıyla ve kordon bağı sorunuyla karşılaşmamızdan acil sezaryene alındım ilk defa ameliyathaneye giren biri olarak açıkçası ben çok korktum, yarım saat 45 dakika sonra uyandığımda kendimi çok halsiz hissediyordum çünkü anemi hastasıydım ve kanım çok düşüktü (ne olursa olsun kan değerlerinizi yüksek tutan besinler tükenin ve kan ilaçlarınızı aksatmayın) hiçbir problemim yoktu ağrı acı illaki oluyor olmuyor deyip sizi kandıramam ama eminim ki kan değerlerim yüksek olsaydı çok daha güzel olurdu her şey. Uyandığımdan sonrasını açıkçası hayal meyal hatırlıyorum kızıma kavuşma anım dünyanın en mükemmel anı o an bence ne acı kalır ne ağrı onun cennet kokusu her zerremi iyileştirdi 😍 şimdi de altını değiştireceğim allah hepinize hayırlı kolay doğumlar, evlatlar nasip etsin ve hayırlı eşlerde çünkü benim eşim her anımda yanımda oldu bana en büyük destekçi o oldu 😊 inşallah hepiniz sağ sağlim evlatlarınıza kavuşursunuz 🤲🏻💞