Haytaee Korkmanız çok normal,insan başına ne geleceğini bilmeden bir şeye gitmesi korkutuyor.Ama herkesin hikayesi kötü olacak diye bir şey yok.
Ben bütün hamileliğini doğuramayacağım diye kendine zehir edenlerdenim🤭 Üstelik anksiyete hastasıyım yıllardır.Bunun da verdiği etkiyle aylarca istemiyorum doğuramam vs diye gezindim.
Bu arada kötü ve riskli bir hamilelik geçirdim,doğum şeklim son zamanlarda belli olacaktı duruma göre.
en son rutin kontrole gittiğimde (37+0 iken) ultrasonla doktor baktı ve bebeğin kafasını göremedi,hemen alttan muayene etti 4 cm açıklığım çıktı.Ve ben hiçbir şey hissetmiyordum.Eve gönderdi 1 hafta daha dayan,sadece tuvalet için kalk.kendi sancılarını bekleyelim dedi.Eve geldim ama beni bir sıkıntı stres aldı gitti,yerimde duramıyorum resmen.
6 gün sonrasında sancılarım başladı akşam saati,o ayları ve 1 haftayı kendine dar eden ben gitti,yerine soğukkanlı biri geldi🤭 Hemen doktoru aradık,ben duşa girdim çıktım,hazırlandık ve evden çıktık.Evimiz hastaneye 45 dakika-1saat uzaklıkta.
O gün içimden bambaşka bir insan çıktı.Hastaneye giriş yaptığımda açıklığım 8 cmdi,zaten giriş saatinden 1,5 saat sonra oğlumu kucağıma aldım☺️ Ne anksiyetem tuttu ne bir şey,hep içimden dua ettim sürekli,kendimi telkin ettim.Kendime o kadar şaşırdım ki.Sonra da kendime çok kızdım,günlerce kendime eziyet ettiğim için,kötü doğum hikayelerine kafayı taktığım için.
Siz de kötü senaryoları dinlemeyin,herkesin senaryosunu kendi yazıyor.Her şeyde olduğu gibi doğumda da kötüyü yaşayan da var iyi de.Ne kadar stressiz girerseniz o kadar rahat geçiyor✌🏻