Merhaba hanımlar, bende bu yolculuğun sonuna geldim çok şükür. Bizim maceramız daha 3 haftalıkken başladı. Sonrasını mide bulantıları derken 13.haftada yoğun kanamayla 3 gece hastanede yattık düşük tehlikesi sebebiyle ve taburcu olduk 15 haftada tekrardan kanamayla tekrardan hayata tutunma çabamız devam ediyordu. Bir yandan zorlu süreç bir yandan bulantılar, iğneler, serumlar. Herşey onun içindi. 24. haftamıza geldiğimizde bu sefer erken doğum riskimiz başlamıştı sürekli istirahat etmek zorunda kaldık. 24ten 31.haftaya kadar gelebildik derken 31.haftada kasılmalar sıklaştı ve Rahim yumuşaması var denildi. 32.haftada 1 cm açıklık denildi. 34e geldiğimizde 2 cm olmuştu. İlaçlara rağmen bebeğim gelmek istiyordu. 35.haftada kasılmalarım arttı ama dikkate almamıştım, bi kontrol amaçlı hastaneye gittiğimde 4 cm açıklık olduğunu ve doğumun başladığını söyledi doktorum, sabah 8 gibi operasyon olucaktı. yatışımız yapıldı artık kavuşucaktık ama haftamız küçüktü korku vardı. Gece saat 10 gibi kasılmalarım tekrardan başladı ve doktorum 6 cm açıklık olduğunu ve hemen alınması gerektiğini söyledi, apar topar hazırlandık ve ameliyathaneye indik. Spinal sezeryan ile minik savaşcım dünyaya geldi. Spinal iğnesi yapılırken kızlar hiç hiç acımadı sadece sakin olmanız lazım. Sondayı ben uyuştuktan sonra taktırdım ve ne kesim aşamasında ne dikim aşamasında hiç bir acı hissetmedim. Bebeğim 2900 48 cm doğdu. Çok şükür ki küveze de girmedi. Şimdi evimizdeyiz bugün 3.günümüz. Biz hiç vazgeçmedik, çok zorlu yollardan geldik ama vazgeçmedik..
Çook uzun oldu, kusura bakmayın. Sormak istediğiniz bişeyler varsa sorabilirsiniz.