Kızlar selam🙋♀️
Mart ayında hamile olduğumu öğrenmemle hikayemiz başladı 🤰Bundan önce bir kaybım olduğu için bu gebeliğim bol bol endişe ile geçti. Ama Allah kucağıma almayı nasip etti oğlumu👼🏻
Eşim ve ben öğretmeniz ve eşimin Doğu görevi sebebi ile Van’da yaşıyoruz. Hastane evimize iki saatlik mesafede. Kontrollerim Van’da yapılsa da Bu durum doğum için 33. Haftada İstanbul’a ailemin yanına gelmemi gerektirdi.
Genel olarak rahat bir hamilelik geçirdim diyebilirim. Çok fazla ağırlaşmadan, uyku problemi yaşamadan, hareketli bi hamilelik süreci atlattım.
Tabi belli dönemlerde korkular yaşadım. Ayrıntılı ultrasonda Plesantada kanama alanları izlendi. Sonra rahim ağzın kısa erken doğum riskin var dendi. Ardından bebeğin boyu kısa, kilosu az minik bir bebek olucak dendi. Tembel oğlumun Nst’ leri hep tekrarlandı... Ama çok şükür hepsi geçti gitti. Demem o ki böyle şeyleri üzülüp kafa yoranlar hiç düşünmeyin ve yavrunuzla tek bedende oluşunuzun tadını çıkarın❤️
Tahmini doğum tarihim 28 kasımdı. Ama sanki bana bebeğim hiç doğmayacak gibi geliyodu😄 sabırsızlanmayın kızlar o bebek doğuyo 😄 hemde ne doğuyo ne doğuyo😬😬
22 kasım cuma günü eşim doğum yaklaştığı için İstanbul’a geldi. Bende artık bir an önce doğurmak istiyodum ve cumartesi günü bol bol gezdik. Akşam oğluşumun çok hareket ettiğini ve sık sık kasıldığını fark ettim. Ama son günlerde bu durumu bolca yaşıyodum zaten. O yüzden pek de yolda olduğunu anlamadım👼🏻
24 kasım pazar günü sabaha karşı 4de lavabo için kalktım. Tuvaletin kapısına geldiğim an içimden bişey aktı gitti. Nişanım geldi ve ardından suyum... önce eşime sonra anneme babama galiba doğuruyorum dedim. Yataktan fırlayıp bir dakika da hazır olmuşlardı bile. Bende biraz evde oyalanıyım dedim ama 1 saat kadar dayanabildim😄
hastaneye gittiğimizde saat 5 olmuştu. Pazar günü ve gece olması sebebiyle nöbetçi doktor vardı. Nst de düzenli sancılarım çıktı ve doktor yatışımı yaptı. Odaya geçtik hazırlandım ve sancıların gelmesini bekledik. Başta hafif adet sancısı gibi gelip gitti. Bu sıra da sürekli hareket halinde olmaya dikkat ettim. 2-3 saat sonra sancılarım dayanılmaz hale geldi. Annem ne zaman ki sancıdan ayaklarının üzerinde duramazsın işte o doğum sancısıdır derdi. Ve ben artık ayaklarımın üstünde duramamaya başlamıştım. O acının tarifi yok. Dayanılması çok zor...😞
Neyse bir yandan alttan açılmama bakılıyo ve açılmamın ilermediği fark edildi. 13 saat sancı çekmeme rağmen 4cm açılma ile kalmıştım. Daha kötüsü bebeğin kalp atışları zayıflamaya başlamıştı. Bende doktor sezeryana alıyoruz desin diye bekliyorum çünkü dayanacak gücüm kalmamıştı. Ve nihayet doktor sezeryana alıyoruz bebek tehlikeye giriyo, bir saat sonra ameliyathanede olalım dedi. En son babama “ nooolur bir saat bekleyemem baba hemen alsınlar ” diye yalvardığımı hatırlıyorum ağlaya ağlaya... gerisi yok...
Sedyeye alındım ve çıktık ameliyathaneye. Durum acil olunca verdiler genel anesteziyi.🙄
Gözlerimi açtığımda doğum için hastanede olduğumu hatırladım. Odaya indiğimde ise herkes mutlulukla bebek çok güzel diyodu. Bebişim çoktan giyinmiş hazırlanmış beni bekliyomuş🥰 bu sırada kakasını yutmayı da ihmal etmemiş kerata, midesini de yıkatmış yani doğar doğmaz☺️
Bense bitmiş tükenmiş haldeyim. Bi yandan karnım acıyo, bi yandan kafam bi milyon. Bi yandan oğlumun doğduğuna inanamıyorum. Herşeyiyle travma😇
iki doğumu da yaşadım. İkisi de zor. Normal doğuma o kadar yaklaşmışken olmaması üzücü. Sezeryan sonrası sancılarla başa çıkması güç. Allah herkese kolay doğum nasip etsin🤲🏻
2825gr, 49cm doğdu miniğim. Sağ sağlim aldım kucağıma. Herşey için binlerce şükür. Bende doğuracakmıyım derken bunları yazdıran Rabbime şükürler olsun🤲🏻
öğretmenler gününde doğan oğluma coğrafyacı anasından babasından Kuzey ismi verildi🥰
Yarın bir aylığız inşallah. Okuyan herkese kolay doğumlar olsun ❤️