Martta 31. haftamda kaybettim yavrumu..onunla beraber benden bir parça gömdüler..ne tadı kaldı hayatin ne bir güzelligi..her bebekte gözüm kalıyor kalbim acıyor .. 4 aydır yeni bir umut için uğraşıyoruz ama hep boş hep gözyaşları..saçma sapan rüyalardan,her hissettiğim şeyden bir anlam çıkarmaya uğraşıyorum..her şeyi belirti sanıyorum..düşünme demeyin olmuyor yavrumun odası bomboş duruyor..dua edin lütfen..