Eşimle hayatımıza bir yavru getirmeye karar verdiğimiz gibi bende aşırı stres ve acaba olacakmı diye kaygı oluşmuştu, denemeye başladıktan iki ay olmuştu, ovülasyon testi yapıyordum ve yumurtam oluştuğunda doktora göründüm ve çatlatma iğnesi vuruldum ki herkes daha yeni daha denemeye devam et demişlerdi ama benim paikolojim beklemeye elvermeyecekti, şükürki o ay gebe olduğumu öğrendim. Gebeliğim boyunca tek sıkıntım idrar yolu enfeksiyonuydu. Değerde Hiç düşme yoktu. 31. Haftamda işe gitmeye hazırlanırken kanamam oldu. Hastanede bir gece yattım. İdrar yolu enfeksiyonu erken doğumu tetiklemiş.progestanı ve tansiyon hapını 37. Haftaya kadar kullandım, sorunlu doğum iznine çıktım ve sürekli yattım evde. 37 den sonra bu sefer bebeğimin kafasının yukarda olduğunu ve aşırı aktif olmam gerektiğini söyledi doktorum, tabi sürekli yattıktan sonra kanala girmedi bebeğim. 41.hafta doktorum gün verdi suni sancı ile dopumu başlatalım diye ama benm 39+4 te gece nişanım geldi sabah 8e kadar bekledim belde ve karnımda ağrım başladığında doktorumu aradım hastaneye gelmemi istedi, biz hazırlık lı bir şekilde gittik ve kasılmalar düzenli çıkınca yatışım yapıldı. Öğlen 12-13 e kadar sancılar tatlı tatlıydı ama öğleden sonra dayanılmaz hal almıştı. Annem eşim yanımdaydı. Plates topu, masaj vs bi faydası olmadı. Sancı gitince doktorum ıkınmamı istiyodu ama ben sancı girince kendimden geçiyordum, ıkınmada ben çok zorluk çektim. Artık kes al diye ağlayıp yalvarıyordum. Doktorum inatla yapabilirsin . Sezeryanla 15 dakkada bebeğini kucağına veririm ama yapabilirsin sadece ıkınacaksın diyordu. Akşam üzeri 17:45 e kadar bekledik açılma tamamdı ama ıkınma yoktu bende, en son doktor ve ebem odama geldiklernde be muayenede tamam sen artık yapabilirisn diyerek hemen doğumhaneye aldılar, eşimde yanımda geldi, Çok şükür ki doğumhanede çatıya yatmamla birden ıkınmama engel olamadım, 10 dakka bile sürmeden bebeğim kucağımdaydı, sadece bu seferde ıkınmayı durduramadıpım için doktorum kesik atmak zorunda kaldı. Ayılıp bayılan ben bebeğim çıktığı gibi gözlerim birden açıldı. Eşim başımda hıçkıra hıçkıra ağlıyodu.
Durumum elverdiği sürece normal doğum istiyordum zorda olsa öylede oldu şükür. Ama gerçekten zor bir süreçmiş, benmki öyleydi tabii. Enfeksiyondan dolayı sürekli kaygılıydım ama bebeğim çok şükür sağlıkla doğdu, benim normal doğum dikişlerimde bir aya tamamen iyileşti.
Sizler inşallah sağlıkla bir avazda doğumunuzu gerçekleştirirsiz🥰❤️🧿