Merhaba arkadaşlar bende sizinle doğum hikayemi paylaşmak isterim. Yararlı olabileceğini düşünüyorum. Çok zor bir süreçti ama en kötüsü bile geçiyor. 2 Aralık ifa çatı muayenesi için hastaneye gittiğimde muayene esnasında kanamam başladı doktorum normal olduğunu ve hatta devam edebileceğini söyledi. Dediği gibi de ondan sonra kanamam devam etti. Bir gün sonra kanamamla birlikte nişanım geldi. Bu arada nişan bir defa gelmiyor arkadaşlar herkeste farklıdır belki ama benden 7 8 defa nişan geldi. Doktorum evde sancılarımı beklemem gerektiğini ama suyum gelirse hemen hastaneye gitmemi söyledi. Benimde kanamalarım devam etti ama hiç sancım yoktu. 4 Aralık sabah eşimi işe uyandırdım beş buçuk gibi. Ayağa kalktığım da bacaklarımdan bişeyin sızdığını farkettim lavaboya koştum durmuyordu durmadan sızmaya devam etti. Hatta ben doğurana kadar o sıvı sızmaya devam etti. Neyse sonra doktorumu aradım tamam dedi gel artık hastaneye. Ama tabi ben korktum çünkü hiç sancım yoktu biliyordum ki suni sancı bağlanacak :/ beklersem de bebeği tehlikeye atarım diye korktum mecburen gittim ve Korktuğum gibi suni sancıya bağlandım. Saat 9:30 du açıklığım da sadece 2 cm di. İşl başlarda serin serin gelen sancılar sonradan ağırlaşmaya başladı. Özel hastanede doğum yaptım ama şansımdan o gün bir sürü doğum vardı ve beni bir oda boşalana kadar doğumhanenin yanında küçük bir odaya aldılar. Psikolojim bozulmuştu çünkü doğuranların çığlıklarını duyuyordum 😞 ama dua etmeye devam ettim. Meryem ana otum vardı onu suya koydum kayınvalidemle. Suyuna bir sürü süre okumuştum. Benim inandığım birşey. Neyse beni öğle vakti normal odaya aldılar sancılarım zorlaştı baya demirleri sıkıyordum artık gelip gidiyordu durmadan. Bu arada sancı takılmadan hemen önce lagman yaptı doktorum. Sonra saat 1 gibi açılmam 5 cm olmuştu ama Artık hüngür hüngür ağlamaya geçmiştim yalvardım bana ağrı kesici bişey yapın dayanamıyorum diye. Böylece epidural iğnemi vurundum. Çok güzeldi anında uyuştum o kadar güzeldi ki kısacık bir uyku çekmişim :) benim bildiğim epidural uyuşuk bir şekilde doğurmaktır ama öyle olmadı doğrusunu siz biliyorsunuzdur. Rahat bi doğum olacağını artık bişey hissetmeyeceğimi zannederken bir de baktım sancılarımı tekrar hissetmeye başladım. Yine şiddetleniyordu. Ebeyi çağırdım açılmam 8 cm olmuştu sancıların tekrar başlayacak ki doğum anında ıkınabilesin dedi. Öncekiyle aynı sancılarım tekrar başladı. Hatta bana rahim açıcı bir iğne yaptılar ondan sonra çıldırdım ama dua etmeyi hiç bırakmadım 😌 saat 2:30 da doğum haneye alındım Bebeğimin kafası kanaldaydı Ama doktorum biraz yere çömelip ıkınmamı istedi. 15 20 dk yerlerde süründüm diyebilirim korkutmak gibi olmasın ama kolay anne olunmuyormuş gerçekten var gücümle sancı geldikçe Yerde ıkındım. Allahım dedim birazdan geçecek yarım saat sonra iyi olacağım sen sabır ver bana dedim. Ve hiç bağırmadım başından beri sancım geldikçe ıkındım bağırmanın bir faydası olmayacağını biliyordum. Bu arada ailem kapının önünde heyecanla bekliyordu doktorum ara ara çıkıp bilgi vermiş onlara birazdan olacak biraz daha bekleyeceğiz gibi. Sonra geldi hadi bakalım çatala dedi. Çıktım sancım geldikçe ıkındım öyle bir ıkındım ki mosmor olmuşum. Maalesef ki o makası yedim :/ sonra doktorum son bir defa daha hadi deyince işte o zaman bağırarak ıkınmışım ve kuzum çıkar çıkmaz ağlamaya başladı. O anki huzuru anlatamam çok şükür çok şükür diye ağlıyordum inanın bütün acılarım bitti. Hep kendimi birazdan bitecek diye motive ettim ve kızımı görünce bitti gerçekten. Sonra ona baktım öptüm ve gözlerimi açamıyordum denirleri sıkmaktan yerlerde sürünmekten ellerim dizlerim acıyordu ama biliyordum ki bu sancıyı çekmek isteyen binlerce insan var ve kuzum sağlıkla gelmişti durmadan şükür ettim. Dikiş atılırken evet canım çok yandı durmadan hareket ediyordum ama oda on dakikalık bir süreç oda bitti :) doğumhaneden çıktığımda saat 4:30 du. Tam yedi saat sürdü. Çok şükür hemen emzirmeye başladım. Kolayca tuttu. Ama göğüslerim yara olmaya başladı eve gelince de öyle. Bir hafta boyunca ağlaya ağlaya emzirdim. Eşim gidip ilaçlar kremler aldı doktorun yazdıkları bile fayda etmedi. Çünkü ilaçlar göğüs ucumu kurutuyordu kabuk bağlıyordu bebek tekrar emince parçalanıyordu daha beter oluyordu. En son tavsiye üzerine bir dayana Aloe Vera yaprağından bir dal kopardım içini sıyırdım sonda içine biraz zeytinyağı ekledim ve göğüs ucu kremlerinden herhangi birini içine boşalttım böylece kendi merhemini oluşturdum hem ilacın faydası oldu gende kuru değil nemli kaldı. Böylece şükürler olsun iyileşti. Dikişlerimde 5 tane ve şuan iyi durumda günden güne iyileşiyor. Ben kilotlu bezlerde çöl daha rahat ettim arkadaşlar. Hasta bezi falan çok kullanışsız bilginiz olsun. Şu am minik meleğim yanımda uyuyor. Ve normal kiloma da döndüm hemen. İyi yada kötü o bebek içinizde kalmayacak bir şekilde çıkacak böyle düşünmek doğuma sizi hazırlıyor. Ve bağırmak yerine bebeğe odaklanın. Asla kolay değil ama bunu yaşamak zorundasınız. Ve sonraki taktırmayı düşünüyorum bu konuda tecrübeli annemiz var sa bilgi rica ediyorum herhangi bir yan etkisi tehlikesi var mı bilmek istiyorum sizden ricam. Uzun oldu hakkınızı helal edin 🙏🏻🥰 Hepinize sağlıklı ve kolay doğumlar diliyorum 🤗