Kızlar merhabalar
bende hamilelik serüvenimi tamamlayıp bitmeyecek olan annelik yolculuğuna başlamış bulunmaktayım. Başından beri çok çok kolay geçen hamilelik sürecim doğum kısmında maalesef beni baya zorladı. Doktorum 39. Haftaya kadar hiç çatı muayenesi yapmamıştı. 39+1 de nişanımın geldiği akşam kendisi şehir dışındaydı. Durumumu bildirdim bana her ihtimale karşı gidip nöbetçi doktora muayene olmamı önerdi. Bizde nasıl olsa bir saate eve geri geliriz deyip çıktık yola. Alttan ilk muayenemi oldum 3cm açıklığım varmış. Direk yatış verdiler. Ağrılarıma dayanamayınca epidural almak istediğimi söyledim. Yapıldı geceyi en azından birazcık rahat geçirdim. Açılmam 8 cm olduğunda nöbetçi doktor gitmiş yerine hastanenin başhekimi gelmişti. Beni doğuma aldıklarında oda muayenemi yaptı ve çatımın dar olduğunu ama artık yapacak bir şey olmadığını söyledi. Halbuki nöbetçisi doktor yapmıştı muayenemi. Ondan ve Kendi doktorumdan o anda nefret ettim diyebilirim. Hatta bebeğimin boynuna kordon dolanmış onuda farketmemişler . Bu yüzden doğumum çok zor geçti. Ikınmama rağmen bebek aşağı inmiyordu. Baya bir yırtılmam oldu bu yüzden. Zorlamayla da olsa sonunda beklenen son geldi. Bebeğimin başını gördüm ve ıkınmayı kestim. Başhekimin o andaki ilk sözü “aa kordon dolanmış” oldu ve oğlum ağlamadı. Hemen nefes desteğini yaptılar uzun sürdü ama bir iki küçük ıkınma sesi geldi ve direk götürdüler bebeğimi. Sonrasında dikişlerim yapılırken diğer odadan yüksek sesli ağlamalarını duyunca içim rahat etti. Doğumhaneden çıkışımız baya uzun sürdü. Benim oldukça yırtılmam olduğu iÇin dikişlerimin yapılması falan derken belki 45 dk kadar sonra çıkabildik. Eşimle gözümde geldik içerideki haykırışlarımı duymuş kıyamam öyle bir ağlıyordu ki oğlumuza bir şey oldu zannettim. Aynı gün çıkış yaptık hastaneden ilk gecem eziyetti. Allah’a şükür şu anda beşiğinde uyuyor oğlum. Doğumhanedeki kontrollerinde biraz üşütmüş sanırım minnacık burnundan sümüğü akıyor 😕 Allah hepinize benimkinden kolay doğumlar nasip etsin Kızlar.