Öncelikle hepinize Rabbim hayırlı doğumlar nasip etsin hanımlar biraz uzun olucak bizim hikayemiz umarım sıkılmadan okursunuz.. 😊 Hamileliğim başından beri sezeryan olacağı kesindi çünkü doğuştan oluşan kalbimdeki sıkıntıdan dolayı doktorlar normal doğumu önermedi, doğum anında karaciğerimin ödem toplama ihtimali, doğumdan sonra kalp yetmezliği gibi sorunlar oluşabilir denildi bu yüzden riske almak istemedik arkamda bana ihtiyacı olan bir melek vardı çünkü.. Gelelim asıl hikayeme ben bu yaşıma kadar iğneden oldum olası hep korkmuşumdur acı eşiğim de bi o kadar düşük 😣 9 aylık hamilelikte serumlar yemek beni iğneye bi nebzede olsa alıştırmıştı. Her zaman ne kadar zor olabilir zaten sezeryan olucam deyip kendimi avutuyordum. Taaa ki doğumdan önce anestesi uzmanıyla görüşmeye gittik tabii ben kendimce genel anestesi düşünüyorum duymam daha kolay olur vs diye aklımdan öyle geçiyor.. Evdeki hesap çarşıya uymadı tabii ki doktor bana genel anestesiyi kaldıramayabilirsin spinal daha iyi olur acın ağrın daha az olur uyanamazsan demesiyle ben adeta yıkıldım. Ağlaya ağlaya doktorun yanına gittim tekrar oda aynı şeyi söyleyip son kararı bana bıraktı ama ne fayda akşama kadar ağladım çünkü asla aklımdan spinal sezeryan geçmiyordu kafamda öyle şeyler kurdum ki çok korkuyordum
. Zaman geldi geçti doğum tarihi geldi sabah 8 de hastaneye gittik. Damar yolu açması doktorun bekletmesi saat 11 buldu tabii ben o önlüğü giyince daha bi panik oldum yine başladı ağlamalar 🤦♀️ saat 12.30 sedye geldi beni almaya ama nasıl ağlıyorum eşime yalvarıyorum gitme yanımdan diye 😁 Ameliyata girdim dualar başladı Allahım yardım et nasıl dualar ediyorum belimden ufacık bi iğne vurdu 2 iğne acısı hissettim kendimi kasmaktan olsa gerek yoksa acı vs yok denilcek kadar azdı. 5 dk geçmedi ayaklarımda bi karıncalanma oldu derken karnıma sürülen birşeyler hissettim yine 5 dk geçmeden doktor geldi kızımın adını sordu "AMİNE" dedim oo sanatçı isimlerinden gidiyoruz gibisinden kendince muhabbet döndürmeye çalıştı 😁😏 Halbuki hiç alakası yoktu 😁 sonra bi anda bana işte bu kadar dedi bitti dedi ama ses seda yok kaldırdı boyu kadar kordonuyla ağlamasını duydum Allahım bu ne ufacık dedim götürüp üstünü temizleyip tekrar getirdiler ama ben o an ne olduğunu pek kavramadan geri gitti içim bi tuhaftı.. Saat 13.30 sanırım odaya geldiğimde uyuşukluk hala devam ediyor o nasıl kötü birşey tam akşam 7 ye kadar devam etti inanın kalkmak o kadar zordu ki zamanın da söylediğim ne kadar zor olabilir lafı beni yerle bir etti işte o zaman annemin hakkını ödeyemem dediğim oldu. İnanılmaz derece de ağrım oluyordu kalktıktan sonra 2 gün boyunca ben bidaha eskisi gibi olamayacağım diye ağlıyordum. Neyse ki öyle olmuyormuş çok şükür bin şükür bugün 6. Günümüz ve çok şükür toparladım hala ağrılarım tabii ki var ama asla ilk günkü gibi değil gün geçtikçe daha iyi oluyor insan. Herşeyden önce annelik bambaşka duyguymuş bunu anladım şimdi yanımda yatıyor minik çörek otum karabiberim bunca zaman neden yapmadım seni diye seviyorum ♥️🥰😊😁 Herşey geçiyor hanımlar Rabbim öyle bir güç veriyor ki herşey olup bitiyor geriye bu minik mucizeler kalıyor Rabbim herkese nasip etsin. Sormak istediğiniz ne varsa elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım 😊 Rabbim hepinize hayırlı doğumlar nasip etsin bi avazda kurtarsın cümlenizi 🤲🏻🥰♥️