Öncelikle kızlar rabbim isteyen herkese nasip etsin inşallah.. ben hamileliğimi 9 aylık evliyken hiç beklemediğim bianda öğrendim çocuk hiç düşünmüyorduk ama onu öğrendiğim an kendimi çok başka hissettim akşam olsa da babasına söylesem diye bekledim ... ilk 3 ay zorlu bir süreç geçirdim düşük tansiyon ve mide bulantısı beni çok zorladı o zor günleri de atlattık sonra cinsiyetimizi biraz zor gösterdik 19 haftalıkken bir kızımızın bizim deyişimizle ponçiğimizin geleceğini öğrendik her uyandığım sabaha ayrı bir şükür sebebim oldu sonra tekmeleri hıçkırmaları derken beklenen gün 10 aralık meleğimin dünyaya geldiği gün geldi ben korktuğum için isteğe bağlı sezaryen oldum kızlar belden uyuşturulmak istedim ama ameliyathane de çok korktum önlüğü giydirdiler içimi bir korku sardı annem eşim halam korktuğumu anlamasın diye yüzlerine bakmadım sonra beni aldılar ameliyathanede doktorum kalp atışlarımı hızlı görünce seni komple bayıltalım mı dedi bende olur dedim ve 1 saat sonra kızıma kavuştum onu bana verdikleri an herşeyi unuttum bitek onu görür olur oldum Allahım dedim binlerce kez şükürler olsun sana şuan yanımda kızlar minicik suratı karşımda uyuyor evimizin kokusu havası miss oldu.. ilk kalkışı çok merak edenler için söylüyorum kızlar benim ilk kalkış zor olmadı yürüdüm bol bol ve iyi geldiğini fark ettim evet zor oluyor yürümek ama zorlayın kendinizi emin olun çabuk iyileşiliyor ben Doğuma giderken hepinize dua ettim kızlar rabbim isteyen herkese nasip etsin diye rabbim kimsesinin kucağını boş bırakmasın bekleyen herkese de sağlıkla kucağına almayı nasip etsin inşallah bizden bu kadar teyzeleri bir sonra ki kardeşim de görüşmek üzere hepinize kocaman hoşçakalın 😊😊💕💕👼🏻👼🏻