Biricik oğlumu kucağıma aldıktan 26 gün sonra bende hikayemi yazıyorum. Henüz daha 5 aylık evliyken hiç beklemediğimiz bir zamanda imkansız denilecek şekilde gebe olduğumu öğrendim. Evliliğin ilk zamanları vajinismusu yenmeye çalışırken birde üzerine gebe olduğumu öğrenmek bende şok etkisi oluşturdu çok ağladım ve çok üzüldüm ama sonra kalbim ısındı bebeğimi çok sevdim. Hamileliğim çok güzel geçti karnım bile çok büyümedi hamileliği çok sevmiştim. Gebeliğimin ortasında safra kesesi rahatsızlığım başladı ve doğum yapmama rağmen hala devam ediyor. Bununla alakalı çok sıkıntı çektim hastahanede bile yattım. Hepsi bir imtihan sonuçta oğluma sağlıkla kavuştum. Gelelim doğum yaptığım güne. 10 kasım pazar 08.49 da oğlumu kucağıma aldım tenime koydular Gül kokulu oğlumu. Gerçekten oğlum tertemiz doğdu ve Gül kokuyordu. Babası hemen yanımıza geldi ve bakışlarımızda aşkımız tamamlandı sanki. Sancılarım gece yarısına doğru önce nişanımın gelmesi ile başladı. Ve gece 3.30 a kadar sancıların düzensiz olduğunu düşünen özel ebemiz yüzünden evde kendim karşıladım. İlk başta pilates topunda salonda oyalandım. Bol bol gevşeme hareketleri yaptım. Acve hurması yedim. Bir ara duşa girdim. Sancı geldikçe nefes alıp vermeye çalıştım sonunda ebeye artık dayanamadığımı hastaneye gitmek istediğimizi söyledim. Bu arada hep annem ve ablamla mesajlaşıyorduk ve eşimde yanımda bana destek olmaya çalışıyordu. Sonra annemler bizi almaya geldi ve eşim çantaları arabaya indirdi bende annemle sancımın kesildiği dakika içinde en hızlı şekilde evden çıktım. Sancı geldiğinde hareket etmem imkansızdı. Artık ilk baştaki o tatlı sancılar yoktu. Arabaya bindiğimizde arka koltuğa oturup sırtımı anneme yasladım eşim arabayı oldukça yavaş kullandı dörtlüleri yaktık ve yola çıktık. Tanımda oğlumun hastaneden çıkarken koyacağımız puset duruyordu içimden güzel şeyler düşünmeye çalışıp o pusetin dolacağına anne olacağıma yoğunlaşmaya çalıştım. Hastane kapısına vardığımızda saat 04.30 du ve gecenin sessizliğini bölüp hastaneye giriş yaptık. Ama bir sorun vardı benim kendi özel ebem doğuma gelemiyordu ama arkadaşı olan ebe gelecekti. Hastaneye gittiğimizde beni çok tatlı bir hastanenin ebesi muayene etmek istedi ama benim için çok zordu ve zar zorda olsa muayene oldum muayeneden sonra açıklığımın 6 cm olduğunu söyleyince hem çok şaşırdım hemde telaşa kapıldım çünkü özel ebemiz hala gelmemişti. Kontrolümü kaybetmek üzereydim ve çok titremeye başlamıştım. Bacaklarım zangır zangır titriyordu. Allahım nasıl doğuracağım diyordum. Sonra birden kapı açıldı ebemiz geldi. Odadan herkesi çıkardı ışıkları loş yaptı güzel bir Ezgi açtı odada sadece eşim ebe ve ben vardık. Pilates topu geldi ben çok uykusuz ve açtım çok yorgundum maalesef doğumdan 1 hafta önce safra atağı yaşamaya başladığım için önceki pazardan doğum yaptığım pazara kadar hep aç kalmıştım her gece acildeydik hatta doğum sancım başlamadan safra sancım yeni kesilmişti. Neyse ebemiz benim kaybettiğim kontrolü bana yeniden kazandırmaya çalışıyordu beni motive ediyordu inancımı tazeledi adeta beni muayene etti muayene ederken sancı geldiğinde muayene etmek istiyorlar ve bu durumu iki kat zor yapıyor ebemiz çok nazikti ona kendimi zor olsada teslim ettim açıklığımın 6-7 cm olduğunu söyledi ben artmış olmasını bekliyordum. Ama moralimi bozmadım. Özel ebemiz geldiğinde beni hiç nstye bağlamadı kendinde bulunan özel bir cihazla bebeğin kalp atışlarını dinledi. Ama o gelmeden 2 kere nst ye bağlandım ve herkesin dediği gibi sancıları yatarken karşılamak epey zor oluyor. Neyseki bu konuda şanslıydım. Daha sonra duşa girdik ve belimden aşşağısına sıcak su uyguladık. Bu uygulama bana çok iyi gelmedi evde yaptığımda daha iyi gelmişti çıkmak istememiştim ama artık sona yaklaştığımız için ayaktada duramıyordum. Pilates topunun üzerindeyken birtek biraz rahat ediyordum. Duştan sonra yatağa geçtim yeniden muayene etmek istedi ebemiz ve açıklığımın 8 cm olduğunu eğer suyumu açarsa doğumun daha hızlı gerçekleşeceğini söyledi ben suyumun açılmasından çok korkuyordum bana hiç canın yanmayacak diye söz verdi o sırada eli hala muayenedeydi Benden izin istiyordu baktı bende yap diyecek cesaret yok insiyatif aldı ve o an suyumu açtı o ana kadar çektiğim sancıların içinde bana o kadar iyi geldi ki arkadaşlar ılık bir his bir rahatlama bacaklarımın arasının dahada çok dolduğunu hissettim. Ve ebemin ağzından şu sözler çıktı çabuk doğumhaneye gidiyoruz hazırlanın. Hemen beni tekerlekli sandalyeye indirdiler. Gerçekten doğurmak üzereydim. Sürekli ıkınma hissi geliyordu asansörle doğumhaneye nasıl gittik çatala nasıl çıktım bilmiyorum herşey suyumu açtıktan sonra o kadar hızlı gelişti ki 3 tam ıkınma ile bebeğim kucağımdaydı. Kucağıma verildiği an istemsiz gözlerimi kıstım korktum kanlı bir görüntü göreceğim diye ama tertemiz Gül kokulu oğlumla buluştuk tıpkı babasına benzettim. Ebemin elleri hep ellerimdeydi bebek doğunca ona ben başardım mı doğurdum mu oldu mu diye sorduğumu hatırlıyorum. Eşimde tabiki oradaydı ve hem ağlıyor hem gülüyorduk. Doktor son dakikalarda gelmişti doğuma zor yetişmişti. 1-2 tane dikişim oldu Allah’a şükür onuda atlattık. Şunu anladım ki doğum ebemin her zaman söylediği gibi sabır işiymiş. Bana sancıların çok geldiği bir anda şöyle dedi bacaklarını kapatma bacaklarını aç bebeğin sana gelmek istiyor artık doğuruyorsun kendini kastıkça onun gelişini yavaşlatıyorsun dedi ve o an teslim oldum. Sabrımın sonuda selamet oldu elhamdülillah. Sözün özü vajinismuslu olduğumu öğrenince bana hep nasıl doğuracaksın diye soran doktor hemşire vs lerin düşündüğü gibi olmadı çok şükür. Ben hep bunun bir iç güdü olduğunu ikisinin çok ayrı şeyler olacağını düşünüyordum öylede oldu. Şuan 26 günlük olduk safra kesesi sıkıntımız hala devam ediyor elhamdülillah bebeğim sağlıklı benimde sağlığıma kavuşmam ona doya doya bakmam gerek. Sizlerden dua istiyorum. İnşallah herkes bekleyişine sağlıkla sıhhatle kavuşur. Sizlerde normal doğumdan hiç korkmayın mutlaka özel ebe desteği alın stresten uzak durun her bebek her gebe kendine özel. Doğumdan sonra kadınlığa olan saygım arttı ve başka bir boyuta geçtim sanki. Herşey önemsizleşti gözümde değerini yitirdi. Doğum şekli ne olursa olsun. Gerçek olan şey sağlık ve aileymiş bunun hep böyle olduğunu bilirdim ama bunu bana yaşattığın için teşekkürler oğlum seni çok seviyorum iyi ki doğdun! ❤️