Merhaba kızlar,ben ne zaman doğuracağım anne olabilecek miyim denilen zamanlardan hastane yatağından yazdığım günlere ne çabuk geldim bilmiyorum.9 ay denedik,sonra aldık güzel haberimizi.9 ay karnımda beni hiç yormadı,hiç kusturmadı.Çok midem yandı sadece ve ellerim uyuştu onun dışında çok güzel hareketli bir gebelik geçirdim.Derken oğlum hep önden gitti çok şükür gelişimi iyiydi.Kafası olması gerektiği yerde baş geliş takıldı hep son haftaya kadar.36. Haftamda sancılı ishal ve bebek hareketleri azalması ile hastaneye gittim.Meğerse oğlumun suyu bitmiş.Acil sezaryen olabilirsin serum vericez eğer suyun gelmezse dedi.Aklımı yitirdim,daha çok erkendi.Dualar ettim.Sonra serumlardan sonra düzeldi.O saatten sonra hep sağlıklı doğsuna odaklandım.Normal doğummuş sezaryenmiş umrumda değildi.Aldığım 17 kilo da zerre umrumda değildi.Anneydim ben,ona her şey değerdi.Son hafta bir anda çöktüm hareketlerim kısıtlandı,akıntım çok arttı,iştahım çok azaldı başım ağrımaya son hafta saçma sapan gelen ani mide bulantısı hisleriyle boğuştum.Kontrole gittiğimde bana şok edici şeyler söylendi.. Meğerse kasılmalarım başlamış oğlum pızisyon değiştirmiş ve normal doğum pozisyonundan son hafta çıkmış.Kafası büyükmüş çatım dar olduğu için zaten çok zor olacakmış.Alalım İrem dedi seni akşam sezaryene.38+2 kocamla bakışıyoruz 02.12 oğlumuz bugün kucağımızda mı olacak yani! ❤️ Tamam dedik.Alındım sezaryene epidural vurdurdum.Epidural kısmı çok acıtmadı.Kusma fobim olduğu için ekstra mide koruyucusu vurdurdum ve daha sakin olmak için oksijen istedim aklınızda olsun çok iyi geldi.Doğuma eşimde girdi.Bir saniye elimi bırakmadı.Bana dokunduklarını bastırmalarını hissettim ama acı sıfır.Bebeği çıkarırken doktor benim ıkınmamı istedi.Baya sezaryen ile ıkınarak doğurdum.Sonra kucağıma verdi ten tene temas yaptık. Aynen şöyle bağırmışım o an “Annnem,yavrumm seni çok seviyorum”
Şu an bile ağlayarak yazıyorum.. Odaya geldik herkes mutlu ben havalara uçuyorum.Bir baktık inliyor sürekli ve hızlı solunumu var.Bunda bir gariplik var dedik.Hemşire geldi gitti geldi gitti, ve...
eşim geldi panikle.Oğlumuzu yoğun bakıma alıyorlardı.Solunum sıkıntısından dolayı.Elimde telefon hastane süsleme ile konuşuyorum.Bir taraftan suratımda makyaj poz veriyorum şimarıkça.E anne oldum mutluydum ben!
Yıkıldım... her şey iptaldi.Hiçbir şey beklediğim gibi gitmemişti ,umrumda da değildi.Tek düşündüğüm oğlumdu.Kan tahlili derken ortaya çıktı ki oğlumun kanında enfeksiyon varmış.Benim gebelikte geçirmiş olduğum farkında olmadığım küçük bir enfeksiyon oğlumda böylesine bir etki bırakmıştı.5 gün antibiyotik tedavisine başladılar.Odaya alındım sütümü sağıyoruz süt yok.Ben ağlıyorum hayat benim için anlamsız.böyle derken 36 saat hiç uyumadım.Süt sağdım emzirmeye çalıştım ama milim süt anca geldi.Dedim İrem böyle olmaz! Kendine gel! yattım zorla uyudum 5 saat uyandım gözlerim şişmiş ağlamaktan aldım elime fondoten makyaj yaptım.Süt arttırıcı içecekleri dayadım kendime.Birde kaynar suyla duş aldım rahatlamak için.Dedim hepsi geçecek.LA HAVLE! Hala öyle diyorum.Bugün biraz daha iyi geldi sütüm,2 günün ardından.Bu akşam taburcu olacaktık ama içimiz gitmek istemedi uzattık.Şu an yataktayım.duanıza muhtacım.Yalvarıyorum benim için şu saniye o güzel kalbinizden bir cümle de olsa dua edin.Allah razı olsun hepinizden şimdiden.Şimdi tavsiyelerimi yazıcam inşallah işe yarar.
-DEPEND EN BÜYÜK BOYU ALIN BOL BOL DAHA RAHAT
-Gaz çıkarmayı takmayın çıkıyor kolayca.
-Elbise giyin eşofmandan daha iyi
-rezene çayı süper geliyor bol bol için
-memenize havlu ütüleyip koyun
-bol bol uyuyun,en iyisi o.
-gaz yapacak şeyler tüketmeyin.
Şimdilik bu kadar selam olsun tüm annelere ve anne adaylarına..Esen kalın..