Merhaba. Doğumumu yaklaşık 5 ay önce yapmış olsam da nedense bir türlü hikayemi paylaşmak aklıma gelmemiş. Oysa çoğu insanın hamileyken korkarak anlattığı hikayelerdense benim gibilerin hikayelerini anlatması lazım diye düşünüyorum. Hamileliğim bir sağlık sorunum olmadan çok güzel bir şekilde geçti. Aktif olarak sürekli çalışan biriydim hatta iznime bile doğumumdan 2 gün önce ayrılmış oldum :) Psikolojik olarak çok zorlandığım bir süreydi ama çok şükür evladımın sağlığı bana her şeyi unutturdu.
İlk zamanlarım doğru doktoru aramakla geçti, suratıma bakmayan, dinle ilgili beni yargılamaya çalışan, randevu alamadığım bir sürü doktordan sonra Avrasya hastanesi Gaziosmanpaşa da bir doktora randevumuzu beklerken yan odasındaki doktorun bir adamla konuşmasına şahit olduk. Doktor o kadar tatlı dilli öyle güzel enerjili geldi ki eşim inanılmaz beğendi ve bu doktora gitmeliyiz dedi. Ve kendisi öyle sevilesi öyle işini severek yapan bir doktordu ki.. Artık yolumuza Mete Sarıözkan ile devam ediyorduk. Doktor kontrollerim hep ayda 1 kere şeklinde oldu 37.haftama girmemle birlikte doktorumuz doğum muayenesi için randevu oluşturmamızı istedi, o zamana kadar konuşmadığımız doğum şeklimizin normal doğuma uygunluğunu kontrol edecektik. Ben 1 gece öncesi vücudumda bir takım değişiklikler hissettim hatta tuvalette sabahladım diyebilirim. Ertesi gün işe gittim öğle saatlerinde eşim beni aldı ve hastanenin yolunu tuttuk. Odaya girdiğimizde öyle güzel bir enerjisi vardı ki doktorumuzun bana hamileliğimin çok güzel geçtiğini hiç acil bir durum yaşamadığımı her süreci çok güzel geçirdiğimi söyledi. Bizi doğuma az bir zaman kaldığına artık her an bebeğimizin gelebileceğiyle ilgili bilgilendirirken ben kendisine gecemin biraz zor geçtiğini söyledim o da muayene ederken belli olur zaten dedi ve ultrasondan bebeğimizi gördükten sonra çatal muayenem yapıldı. Normal doğurmam için hiçbir sorun yok dedikten sonra senin 1 cm açılman var gece yaşadığın şey doğum sancısı dedi bende daha önce yaşamadığım için anlayamadım diye düşündüm ve 1 hafta sonra tekrar kontrol için bizi beklediğini söyledi. Bu kontrolüm salı günü yapılmıştı bu arada.
Ertesi gün ben işe gittim çalışmaya devam ettim sonraki gün son günüm artık diyip toparlanıp evime geldim. Evde hamile olarak sadece 2 gün geçirebildim 2 gün boyunca sadece temizlik yaptım çünkü normaldede durabilen bir insan değilim. Cumartesi günü annem geldi bebeğin son eksiklerini getirmişti ben onları yıkarken kayınvalidem anneme doğumdan önce bu kadar yalancı sancı oluyo mu bizim kız çok sancı çekiyor sanırım kendi de anlamıyo ama doğum sancısı olsa anlardı dedi. Annemde en son doğumumu 24 sene önce yaptım hatırlamıyorum ki dedi gülüştüler kendi aralarında. Evet ben 2 gün boyunca çalışırken, evimi temizlerken, annemlerle otururken, ütülerimi yaparken vücudum doğum için alarmlar veriyormuş ama ben hiç farketmedim. O gün annem bende kalmaya karar verdi gece eşim annem ben film izlerken ben çok az şiddetle hissedince annem doğum olabileceğini söyledi ama ben inanmamakta o kadar ısrar ettim ki yemek yapıp film izleyebilecek rahatlıktaydım çünkü insanların anlattığı doğum sancısı benim yaşadığım olamazdı kafamda öyle şekillenmişti her şey. Duş aldım yatağa geçtim aklıma dakika tutmak geldi telefonu aldığımda 5 dakikada bir aynı şeyi hissettiğimi fark ettim ve eşime hastaneye gitmemiz gerektiğini söyledim. Bana inanmadı, hastaneye gidene kadar tartıştı böyle doğum olmaz bizi geri gönderecekler diyerek hastaneye girdi ta ki ebe 4 cm açıklık var doğum başlamış diyene dek 🙈 hemen odaya alındım nst ye bağlandım 1 saat sonra kontrole geleceklerini söylediler. 1 saat sonra kontrol ettiklerinde açılmam 6 cm olmuştu. Cihazdan beni aldılar ve yürümemi söylediler bende o 1 saati ailemize haber verdik eşimle heyecandan birbirimizi sakinleştirdik derken doktorumuz geldi ebeye beni kontrol etmesini söylediğinde eve hocam 7,5 cm gibi bi açılma var dedi. Benim suyum ve nişanım o anda geldi. Artık ayakta durmam gerekirken ben doğumhanede yatmak istediğimi söyledim çünkü kakamı yapacakmışım hissi beni çok rahatsız etmişti. Doğumhanede açılmam 1 saati bulmadan 10 cm oldu eşimin ve doktorumun verdiği güçle bebeğimi kucağıma aldım ve toplamda tam 3,5 saatte doğumum tamamlandı evladım sağlıklı bir şekilde kucağımdaydı.
Ben kendimce çok güzel bir doğum hikayem olduğunu düşündüm hep. Hamileyim dediğiniz andan itibaren herkes kendi kötü hikayelerini anlatmak zorunda hissediyor bunu bende yaşadım. Ama hiç dinlemedim. Söylemek istediklerinde bazen uygun bir şekilde bazen ters bir şekilde susturdum herkesi. Normal doğum, sezaryen doğum araştırmadım bu konuda hep cahil olmak istedim bebeğim nasıl gelmek isterse öyle gelsin dedim ve doktoruma güvendim. Hamilelik yaşadığım en güzel dönem değildi belki ama annelik 5 ayda tattığım kadarıyla muazzam bir duygu. Hikayem belki birilerine güç verir, Rabbim evlatlarınızı sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin 🙏🏻