Henüz yazmak kısmet oluyor ama korkmayın diye anlatmak istedim. Cuma günü benim hiçbir şekilde anlamadığım ama 6 dakikaya düşen sancılarım sonucu soluğu il dışında gittiğimiz doktorumuzda aldık. Doğuracağımı hiç düşünmüyordum. Sadece muayene eder gerekirse yatırır , gerekmezse gönderir diye gittim 1 saatlik yolu. Bu süreçte sancılarım hala yoktu. Hastaneye girdik ve doğum katına çıktık. Doktorumu sorduğumda ameliyathanede beni beklediğini söylediler. O kadar korkuyordum ki ameliyattan , sırf bu yüzden bütün gecelerim uykusuz geçiyordu. Şoka girdim ne ameliyatı diye. Planlı sezaryen olacaktım çünkü kan hastalığım normal doğums müsait değildi ama daha 1 haftam vardı . Yarım saat odada hayır olmayacağım diye çocuklar gibi ağladım. Doktorum ameliyathane telefonundan bu süreçte beni ikna edip aşağı indirmeye çalıştı. Başarmıştı. Telefonu kapatmadan önce tamam kapatın geliyorum dedim bir çırpıda. Herşey hazırdı ameliyathanedeydim. Bebeğime kavuşacağım ama bu aklımdan çıkmış burda okuduklarım yüzünden deliler gibi korkuyorum ya hissederdem diye. Belden bir iğne vurdular. Sakın korkmayın ne olduğunu anlamadım bile. Koldan takılan serumdan daha az acıyor diyorlar ya alakası bile yok. Hissetmiyorsunuz bile ki benim canım o kadar tatlıdır ki parmağım kanasa saatlerce ağlarım. Hemde utanmadan böğüre böğüre ağlarım. İğne yapıldıktan sonra uyuşmayı bekledim , sürekli sıcaklık geldimi diye soruyorlar ve bende hiçbir şey yoktu gala ayaklarımı fıldır fıldır oynatıyordum. Ameliyathanede ki hemşire hocan ne yapacağız uyuşmuyor dedi ve kendi bile panikledi. Doktor uyuşmazsam bir doz daha yapacağını ama biraz daha beklememiz gerektiğini söyledi. Zaman geçti ben hala uyuşmamıştım. Doktor uyuşmadığıma emin olup olmadığımı sordu sedyede oturuyordum ve ayaklarımı çevirebiliyordum. Doktorun korktuğunu gördüm o an gözlerinde geri dönemem bu saatten sonra dedi. Bir dakika dedim popom uyuştu. Hala sıcaklık var mı kavgası yapıyoruz doktorlar ama sıcaklık falan yok. Bir sanki buz gibi oldum hemşireye iyi değilim galiba dedim ve kafam hemşirenin üstüne düşerken bir anda kolumdan bir sıvı verdiğini gördüm. Çok geçmeden 1 dakika bile değil daha canlıydım. Beni yatırdılar önüme bir perde çekildi ve ayaklarımı oynatmamı söylediler. Yapamıyorum dediğimde anestezi doktoru noldu artist biraz önce hava atıyordun dedi ve gülmeye başladık. Sonra yine birşey hissettin mi diye sordu . Yoo ne yapıyorsunuz diye panikleyince ilk testi geçtin sonda taktık dedi. Dokunduklarını bile hissetmemiştim. Doktorum geldi. Hiç sesini çıkarmadı normalde kestiğini bile anlamazdım da ameliyathanedeki dolabın camı sayesinde doktorun ne yaptığını net görebiliyordum. Bir anda kalbimin oraya doğru 2 kere bastırdılar bunu hissetmiştim. Ne yapıyorsunuz dememe kalmadı, hemşire ölüm saati söyler gibi bebeğimin doğum saatini söyledi . Bu esnada hissettiğim tek şey tüylerimin diken diken olduğuydu. Kafamı yukarı kaldırdım ve bebeğimle bakışıyorduk artık. Sonra evet bitti dediler ve bebeğimle odaya geçtik. Hiçbir ağrım, ayağa kalkarken baş dönmem olmadı. Çok fazla nescafe ve türk kahvesi içtim. Ben yürümeden gaz çıkardım. Sonra sabaha kadar yürüdüm. Sakın korkmayın çok kolay. Tek sorun 1 gün sonra idrarımı yaparken içimden kordon gibi birşey geldi. Ebe saat geç olduğu için doktor gelmeden önce muayene edeceğini söyledi ve rahime bakmak için muayene etti. İşte bu kısım çok kötüydü. İçime elini değil kolunu sokmuştu resmen. Bununla karışılaşırsınız diye anlatıyorum korkulacak birşey değilmiş akıntı içeride biriktiği için böyle olabilmesi normalmiş. Şimdi 3. Günümüz evdeyiz. Banyomuzuda yaptık , lavoboya da çıktık. Hatta ev bile süpürüyoruz. Sakın burdw yazılanlara bakıp uykusuz kalmayın. 10 kere olsa 10 kere de yapabilirim diyebileceğiniz birşey. Allah hepinize sağ sağlim bebeğinizi kucağınıza almayı nasip etsin 🙏