Öncelikle bebek isteyenlere tez zamanda Rabbim nasip etsin, Hamile olup doğumu bekleyenlere hayırlı doğumlar dilerim.
Bizim hikayemiz aslında diğer hikayelerden çok farklı değil.. İlk kızımı 42+0 da gün aşımı ve suni sancıyla 16 yaşında kucağıma aldım çok kolay olmadı tabi ama çok şükür dünyalar tatlısı güzel kızım İkranur'umu sağlıkla aldım kucağıma..
Eşimle enteresan bi tanışma hikayemiz var ama onu anlatıp kimsenin sıkılmasını istemem. Eşimle 1 yıllık evliyiz evlenmeden önce yumurta tembelliği olduğunu öğrendim düzenli adet olmama rağmen çok az olduğum için kontrole gittim ve doktor çocuk istediğimde tekrar yanına gitmemi ve tedaviyle hamile kalabileceğimi söyledi inanın o kadar çok üzüldüm ki sonuçta bi kızım vardı ama eşimin hiç çocuğu yoktu ve benden bi çocuk isteyecekti tabi o zamanlar sevgiliydik ben bu durumu ona güzel bi şekilde izah edip isterse ilişkimizi sonlandırabileceğimizi söyledim ama eşim hep Allah büyük kimse bilemez ne olacağını dedi ve benden bu sebepten dolayı ayrılmayacağını söyledi ve kendi öz kızı olmamasına rağmen bi kızımızın zaten olduğunu söyledi. Aradan 1 yıl geçti ve evlendik. Eşim İngiltere de yaşıyordu. Vize işlemleri filan derken 5 ay sonra kavuştuk eşimle ve Londraya geldim yerleştim. İlk ay korunduk sonrasında nasılsa tadevisiz olmaz dediler diye korunmayı bıraktık ilk ay tam gününde adet oldum sonra ki her zaman ki adet belirtilerini yaşamaya başladım ama tek fark vardı aşırı şekilde belim ağrıyordu adetim 2 gün geçince çok şükür çift çizgiyi gördüm 🙏 tabi beklemiyordum çok sevindim.
İngiltere'de sistem Türkiyedeki gibi değil bu ciddi anlamda moralimi bozmuştu ama şimdi ne kadar gereksiz stres yaptığımı anladım. Burada hamilelik boyunca sadece 3 kez ultrasonla muayene vardı geriye kalan bütün kontroller midwife lar tarafından yapılıyordu. Herşeyimiz çok şükür normaldi ama endişelerim vardı ilk kızım da sancım gelmemişti suni sancıyla 27 saat sonunda almıştım kucağıma ve çok korkuyordum. Oda çok yersiz bi endişeymiş bunuda doğum yaptığım gün anladım. 🤭
30 Ekim sabahı saat 7:30 da lavabo ihtiyacı için uyandım tabi bütün gece ağrılarım vardı ama son ayda çok fazla yalancı kasılmalar yaşadığım için anlamamıştım doğum kasılmalarının başladığını lavaboya gittiğimde nişanımın geldiğini gördüm o anki mutluluğumu anlatamam.. Eşimi 8 buçukta kaldırdım işe gitmesi için nişanımın geldiğini hafif sancılarımın olduğunu bişey olursa arayacağımı söyledim ve işe uğurladım. (Bu arada bi gün önce eşim iş yerinde bütün işlerini tamamlamış karım yarına doğum yapabilir demiş içine doğmuş sanki ertesi gün de nişanım geldi zaten temiz kalpli Kocam benim🤭). Eşim iş yerinden 1 saat sonra izin almış ve gelmiş o kadarda söylemiştim sancım sıklaşınca onu arayacağımı ve öyle gelmesini ama heyecandan duramamış kasılmalar çok hafifti adet sancısı gibi ben evin bütün işlerini yaptım duşa girdim temizlendim filan derken öğlen oldu tabi. Eşim tepemde hadi gidelim hadi gidelim başımın etini yedi ama ben akşam 6 ya kadar evde kaldım en son eşimin ısrarına dayanamayıp hastaneyi aradım 10 dkya gelen kasılmalar 5 dkda geliyo diye yalan söyleyerek hastaneye doğru yola çıktık. Yalan söyleme sebebimiz burada 5 dk da bi olmadan kabul etmiyorlar hastaneye muayene de etmiyorlar o yüzden biz riske atmak istemedik. Hastaneye giderken 2 kez daha kasılma yaşadım ama bu kasılma evdekiler gibi değildi o zaman anladım gerçek kasılmaların farkını. Hastaneye gittiğimizde muayene odasına aldılar saat akşam 8 gibi açıklık varmı diye baktılar ve hiç açılma olmadığını söylediler ve eve yollayacaklardı ama benim 3 gündür çamaşırımda bi ıslaklık oluyordu ben akıntı sanıyordum bunu da sorunca tekrar bi test yaptılar ve suyumun sızıntı şeklinde 3 gün boyunca geldiğini öğrendim tabi bu durumda acil yatış verildi ve antibiyotik e başlandı. 4 saatte bir serum alacaktım. Hastanede boş yatak yoktu ve yatak boşaldığında beni odaya alacaklarını alttan açılma için fitil yerleştirerek doğumu başlatacaklarını söylediler 6 yada 8 saat içinde o fitilin etkisini göstermeye başlayacağını söylediler tam bir hayal kırıklığıydı benim için çünkü kasılmalar 5 dakikada bir gelmeye başlamıştı ve geldiğinde olduğum yerde kilitlenip kalıyordum hareket edemiyordum ama nefes alıp vererek yere çömelerek rahatlamaya çalışıyordum. Burda benim kimsem yok eşimden ve bi arkadaşım dışında oda iş çıkışı yanıma geldi zaten hemen birlikte hastanenin bahçesine çıkıp biraz yürüyüp bişeyler içip yukarı çıkıyorduk aslında bana baya faydası olmuş o yürüyüşlerin. Saat 12 olduğunda hala ne muayene için gelen vardı nede boş yatak ben diyordum yandık baya böyle gidecek doğumun başlaması ertesi gün akşamı bulacak.
Arkadaşım da çalıştığı için yanımda kalmak için çok ısrar etmesine rağmen evlerine uğurladım ve eşimle acil müdahale odasında bir odanın boşalmasını ve bizi oraya almalarını bekliyorduk Dil bilmediğim için değişik bi korku vardı içimde 🙄 Eşim tercümanlık yapacaktı bana.. saat 3 e kadar o odada kasılmaları karşıladım artık dayanamaz hale gelmiştim ve en son artık dayanamıyorum diye ağladım eşim hemen midwife'ın yanına gidip söyledi ve 2.ci açıklık kontrolünü o zaman yaptı ve bana 4 cm açılma var dedi o an çok afedersiniz dedim sıçtık bu kadar sancıyla nasıl 4 cm olur epidural istediğimi söyledim anestezi uzmanının sezeryan ameliyatında olduğunu ve biraz beklemem gerektiğini söyledi ve bana istersem gaz verebileceğini sancım geldikçe ondan çekebileceğimi ağrılarıma iyi geleceğini söyledi istedim tabi o an zehir verse tamam diyeceğim bana söylediği şeyi getirdi ve gitti o gaz sancıları hafifletmekten ziyade sanki kafa yapıyo gibi değişik yani 😁😁 Bu süreçte en büyük destekçim eşim oldu Allah ondan razı olsun ben kasılmaları karşılarken yüzüme bakamıyordu gözleri kızarıyor sadece elimi tutuyordu ki adamcağızın parmaklarını kıracakmışım her seferinde o kadar çok sıkıyormuşum 😁😁.
Saat 3.30 da bi anda sancıyla birlikte kalan suyumda bi anda gelince eşim koşarak çağırdı midwife'ı ne olduğunu bile anlayamadan apar topar doğum haneye alındım ve artık o ıkınma hissi gelmeye başlamıştı ve kendimi durduramıyordum. Ebeler bana ıkınmamam gerektiğini yarım saat önce 4 cm açıklık olduğunu eğer tam açılma yoksa Rahmimin parçalanabileceğini kanamadan dolayı ölebileceğimi söylediğinde ben iyice panik oldum ve sancı geldikçe o odadayken verdikleri gazın aynısından orda da vardı onu çekmeye başladım tabi kafa bi değişik olunca hatırlamıyorum hiç ne olduğunu 🤭🤭 çünkü bana daha önce doğum haneye ilk aldıklarında da 2 defa muayene etmek istediklerini söylemişler ve ben izin vermemişim 🙄 hatırlamıyorum bunu eşim anlatıyor. En son kabul ettiğimde açıklığı tam olduğunu sancım geldiğinde ıkınmaya devam etmemi söylediler Nst yi bağladılar kızımın kalp atışlarını dinlemeye başladılar ben ilk 2 ıkınmayı tam beceremedim bebeğimin yorulduğunu ya ıkınmayı bırakmamı yada güçlü ıkınmamı istediler ve son kez bildiğiniz böğürerek ıkındım ve kızımın kafası çıktı ama boynunda kordon vardı bu yüzden ıkınmayı bırakmamı söylediler kordonu boynundan çıkardıktan sonra az az üfleyerek kızımı itmemi söylediler ve sıcacık bişeyler aktı gitti bende ve kızımı kucağıma verdiler 31 Ekim saat 4:22 de 3145 gram 49 cmle dünyaya gözlerini açtı bebeğim. Benim için çok farklı bi doğum oldu kesi dikiş yırtık hiç bişey yoktu 1 saat boyunca kızım koynumda eşimle beni baş başa bırakıp gittiler ve 1 saatin sonunda gelip kızımı muayene ettiler aşısını yapıp giydirmek için kıyafetlerini istediler tabi ben kendim giydirebileceğimi sadece bana giyinmem için çamaşırımı vermelerini söyledim. Yeni doğum yapmamış gibi kalktım kızımı giydirdim ve odaya alındım. Şimdi koyunum da dünyalar güzeli mis kokulu bi melek yatıyor 🤭🤭 Rabbim isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu.. Sormak istediğiniz merak ettiğiniz birşey olursa seve seve cevaplarım...