Merhaba hanımlar
Hamileliği dram 🎭 geçmeyen bir hamiş var mı bilmiyorum ama benimki baya sıkıntılı geçti. Psikolojik ve fiziksel olarak aşırı derece sıkıntılı olduğu için ben hamileliği çok sevemedim. Sürpriz bir bebek oldu bizim için ve bebek sahibi olmak fikrini ozumsemek bile 6 ayı buldu. Herkes ne kadar güzellestigimi söylese de içimde dinmeyen fırtınalar kopuyor haliyle çevreme de bu durum yansıyordu. Kötüsüyle bir sürü olay yaşadım. 35inci haftama kadar da çalıştım. Rapor aldıktan sonra ise geçici doğum riski oluştu. Onca sıkıntıya rağmen 39+1 e kadar beklemiş olması ve 3770 tombis göbek bir bebisimin olması beni hayrete düşürüyor 🙂 aşırı derecede bulantılar ve kusmalari mide yanmalarini gece uykusuzluğumu saymazsak sağlık sorunum olmadı 35e kadar. 35ide iğne ve ilaçlar ile atlattık. Artık eli kulağında oğlumu bekliyor aynı zamanda da gelişimini düzenli olarak takip ediyorduk. Doktorum 37inci haftada çatı kontrolünü yapmıştı ve bebisimin o hafta 3300 kiloydu. Eğer o hafta arasında doğum olursa çatıda sorun olamayacağını 3800 e yakın olur da beklerse sezaryen doğum olacağını söylemişti. 38+5de son olduğunu bilmediğim kontrole gittik. Ve bebeğim ultrasonda 3850 görünüyordu. Barajı geçtiği için sezaryen olacaktım. Gününü eşimle o gün nstden sonra belirledik. Hayırlı mübarek gün diye 15 Kasım dedi eşim. Cuma günü olsun falan filan. 🙂 Ve yatış için gün aldık. Ailelere haber verdik ve kayinbiladerim Ankarada askerde 15 kasımda yemin töreni varmış. Biraz moralim bozuldu. Bir kerede bir işimiz ters gitmesin diye düşünüyor geriliyordum. Yemin törenine gideceği için eşimin tarafı. Mecbur doktoru aradım 12 kasıma çekmek için. Bir yandan da madem günü biz alıyoruz neden 11.11 olmadı diye de üzülüyordum içten içe. 11. 11 olmaması sebebi ise bebisimizin mobilyalarınin o gün gelecek olmasıydı. Doğumla mobilya çakışmasın diye 12 kasım diye doktoru aradım. Pazar günü aradığım için doktorum 11 Kasım pazartesi öğlen ararsan yatış için saat ayarlayabilirim dedi. Icim içimi yiyordu bir yandan da korkuyordum. 15 Kasım fikrine kendimi alıştırmistim. Daha 1 hafta var diye sakin olmanın yollarını ararken 2 gün sonra sezaryen olacak olmam beni tedirgin ediyor kafamdaki soruları engelleyemiyordum. 10 Kasım Pazar akşam eşimle dışarı çıktık biraz temiz hava ve güzel bir yemek yedik. Eve geldiğimde aşırı yorgun hissediyordum kendimi ve saat 10 buçuk gibi uyudum.
Veee sabah 8de karnımın içinden gelen pit sesiyle birden sıçrayarak uyandım. Forumda okuduklarımdan anladım bu suyun geleceğinin sesiydi. Hemen eşimi uyandırdım suyum geliyor kalk diye. Bunu söylemem ile suyun akması bir oldu. Hemen banyoya koştum üstümü çıkarıp duşu açtım. Çok heyecanlandım ve dedim ki her çocuk kendi istediği vakitte gelir. Al sana mobilya 😂 11.11.19 tarihini minik kuşum kendisi seçti 🙂 eşim ise aşırı panik bir halde bana sürekli sakin ol tamam bir şey yok ne yapacağız şimdi diye evin içinde sağa sola gidiyordu 🙂 🙂 doktorumu aradım. Hastaneye doğumhaneye geçmemi söyledi. Sakin bir şekilde dusumu aldım. Saçlarımı yaptım. Makyajımı yaptım 😂 😂 sakin sakin hastaneye geldik. Ebeler açılma var mı sancı var mı diye baktı. Doğum için yeterli değildi ki zaten 3800 bebek beklediğimiz için sezaryene hazırladılar beni. Odaya geçtim beklemeye başladım. Yaklaşık 1 saat sonra hadi bakalım gidiyoruz dediler ve o ana kadar sakin olan bana bir anda heyecan bastı. Sandalyeye oturdum. Aileme ve eşime el salladım ve beni buz gibi ameliyathaneye aldılar. Hemşireler ve anestezi uzmanları çok komikti. Bir kısmı futbol konuşuyor bir kısmı magazin haberlerini tartışıyordu. Yaptıkları işlemleri bana anlatiyorlardi. İşte o an sakinleştim. Çok prof gorunduler gözüme.. 😂 Belden ignemi vurdular ve hafif hafif uyuşmaya başladım. Yaklaşık 10 dk sonrasında doktorum bana kafasını uzattı naber mahbeker dedi. Aaa hosgeldiniz nasılsıniz başladınız mı dedim. Daha değil dedi vee 2 dk sonra ise sesini duyduğum bebeğimi yukarıdaki ışıktan gördüm.. Buruşuk suratlı beyaz tontikim 😂 çok güzeldi 🙂 meğer doktor beni çoktan kesmiş biçmiş öyle naber demiş 😂 hiç bir şey hissetmedim. Sadece kuzuşumun sesini duymadan önce göğsümde bir baskı hissettim o biraz korkuttu o kadar. Zaten saniyeler geçmeden bebeğimin sesini duyunca insanın o baskı nefes sıkışması bile umurunda olmuyor 😊 yan tarafta popişi siliyorlarken tutamadım kendimi ağlamaya başladım. O da ağlıyordu zaten 😂 beraber ağladık. Sıcacık yanağını yanağıma getirince sustu benim küçük popişim. 🙂
Sonrasında diktiler beni ve odaya aldılar. 😂 😂
Çektiğim acilarla ilgili bir şeyler sormak isteyen olursa cevaplayabilirim. 😂
Herkese mükemmel doğumlar diliyorum. Hiç korkmayın her şey bir anda olup bitiyor 🎀🐞