Merhaba sevgili anneler, buradaki doğum hikayelerini her gün okurdum. Acaba benim doğumum nasıl olacak, minik oğlum nasıl gelecek derken bir anda oluverdi. Gelelim doğum hikayeme. İş yerimde 37 haftaya kadar çalışıp, sonrasında ayrıldım. Evde doğumun olmasını bekliyordum. Hamileliğim boyunca çok aktiftim. Toplamda 11 kilo aldım. Evdeyken de kendi işlerimi kendim hallettim. Normal doğum düşündüğüm ve istediğim için de doktorum destekledi. 38. Hafta başında çatı muayenesi oldum. Çatı muayenesinde açıklığım yoktu ama Doktorum iltihap olduğunu söyleyerek fitil verdi. Ve 5 gün sonra için randevu verdi. Cumartesi doktor kontrolüm vardı. Ve salı günü inanılmaz bir bel ağrısı yaşadım. Buradan okuduğum çevremden duyduğum kadarıyla da doğum bugün yarın olur diye düşündüm. Aynı gece bir anda üşüme, titreme, ateşlenme yaşadım. Ancak ilaç içmeden vs ertesi gün hem bel ağrım birden kesildi hem de o ateşli halim geçmişti. Persembe zaten doktor kontrolüm vardı. Bu sebeple doktorumu aramadım. Hemde kendimi iyi hissediyordum. Allah'ın hikmeti işte kendimi rüyamda 13 Kasım'da dogum yapıyor görüyordum. 14 Kasım'da doktor kontrolüm vardı. İşte her şey 14 Kasım'da oldu. Kontrolde nstye bağlandığım zaman bebeğimin kalp atışları belli bir ritimde değil tekdüzeydi ve hareket sayısı inanılmaz derecede azdı. Doktorum da bu şekilde olmaz tatli bir seyler ye gel bakalim dedi. 1 saat sonra tekrsr nstye bağlandım. Sonuç yine değişmedi. Sonra ultrason muayenesinde bebeğimin solunum hareketlerinin yavaş olduğunu gördük. İhtimal olarak belki kakasını yapmış olabilir dedi doktorum. Ama bir iki nst daha alalım. Belki anlık bir şeydir dedi. Akşam saat 8e tekrar nst için randevu verdi. Ama eğer bir iki sefer daha bu şekilde olursa direkt olarak sezaryene alacağım normali bekleyemem bebeği riske atamam dedi. Akşam 8deki nstde de sonuç değişmedi. Gergin bir şekilde bekliyorduk. Bebeğimin hareketleri normaldi ama kalp atışları hala aynıydı. Doktorum son bir nst daha istedi saat 10da ve o da aynıydı. Hemen alıyoruz sezaryene dedi. 14 Kasım'da gece saat 23.20de oğlum doğdu. Yanima koydular minicik bir bebek, küçücük bir suratti 💙 2770 kg ve 50 cm doğdu. Ben saat 12de odaya çıktım. Bebeğim odada değildi. Bebeğimi beklerken yoğun bakıma alındığını eşime haber verdiler. Solunum hareketleri yavaş ve kalp ritmi düzensizdi. Bebeğimi kucağıma alamadan yoğun bakıma gönderdim. İnanılmaz zor bir andı. Çok zor bir durumdu. Yoğun bakıma zaten almıyorlar. Koca gece oğlumu bekledim. Haber alamadım. Velhasıl 1 hafta boyunca yoğun bakımda kaldı minik savaşçım. 1 hafta boyunca süt sağıp götürdüm. Günde yarım saat oğlumu görmek yetmese de her gün oğlumu yarım saat gördüm. Çok ağladım çok üzüldüm. Çok şükür bir hafta sonra 21 Kasım'da oğlumu kucağıma aldım. Şimdi yanımda mışıl mışıl uyuyor miniğim. Doktor o kadar önemliymiş ki bunu anladım. Doktorum fark etmeseydi, daha kötü şeyler de olabilirdi. Allah'ıma bin şükür oğlumuzu bize bağışladı 🙏 Doktorum Silivri'de Eser Ağar. Hem çok ilgili, hem de işinin ehli bir doktor. Emin olmadan yanlış bir karar vermek istemedi. O kadar normal istememe rağmen sezaryen oldum ama benim korktuğum kadar zor değilmiş. Ya da bu süreçte ben zorluğunu anlamadım bilemiyorum. Ancak Allah cümlemizin evlatlarını bağışlasın. Uzun oldu kusura bakmayın hakkınızı helal edin. Ben minik oğluma kavuştum, darısı bekleyen tüm annelerin başına olsun inşallah🙏 sormak istediğiniz soru olursa cevaplarım. Bu arada hamileliğim boyunca birçok olay yaşadım. Stresli bir süreç geçirdim. Bebegimin gelişimi ilerdeyken son 2 hafta birden geriye düştü. Bunları da dipnot olarak ekleyeyim. Hayırlı akşamlar happy mom anneleri 😊