Allaha Hamdû Senalar olsun... 9 aydir dua ile karnimda taşıdığım oğlumuza kavuştuk. Bütün kelimlerle dilimde bağlaniyor,yazamiyorum... kalbimden dökülen hic birseyi yazipta,paylasamiyorum... Çünkü ben ANNE oldum. 22 kasim gecesi tam 40 haftami doldurmuştum,sürekli suyum geliyormu diye kontrol ederken akintilarim fazlalaşti. Hafif pembemsi bir sekilde kanla beraber devam etti. Artik doğuramayacağım saniyordum. Son günlerim diye, her ağrımda kontrollü olarak hastanelere gittik. Devlet sürekli basi asagda fakat kanala girmiyor normal olacak bekle diyordu. Ağrım gelmiyordu suyumda patlamamıştı... Artık 22 kasim gecesi ağrılara bulandı vücudum,canım cok acıyordu. İshal ağrısı gibi karnimdan ve belimden iğneleme şeklinde girmişti. Devam ediyordu,korktum ama çekmek zorundaydım , ve bu ağrıyı evde karşıladım sabah doktoruma kontrol randevum oluşturulmuştu bile. Doğuracağım aklıma bile gelmedi,kanli akinti artinca süphelendim. Eşime ağrılarımın olduğunu belimi ov dediğimi hatirliyorum sabahi nasil yaptim belli değil. Ve ekliyorum suyum gelmemiş kan gelişim olmamıştı. Sabah 4/5 sulari uyuyabildim . Eşime ben biraz uyuyayım dedim sonrasinda ağrın var doktora gideceğiz zaten hadi kalk dedi ve zar zor hazinlandik. Çok az kahvalti ettim bir parça simit ile bir yudum çay diyebilirim. Oda güç kazanmak için...neyse hadi dedik zaten bugunde doğurmayacağım gidelimde bir görelim ne diycek doktorumuz. Arabaya bindiğim gibi ağrılarımda benimle beraber geliyordu,hastanenin kapisina kadar yanaşti eşim bastirdi sanci hemde bu kez belimden! Kalbime bıçak saplanıyordu! Doğurucağımı düşündüm ve açılmam olur belki umudu ile merdivenleri çifter çifter çıktım.. doktorumun yanına hemen alındım,2 cm olan açılmam 4 cm olmuştu ve suyum gelmemişti. NST’de ağrılarım gösterdi kendimi. Doktorum eşime bu kızcağız akşamdan beri ağrı çekmiş doğumu başlamış iyi sabir göstermiş dedi ve , yatış veriyorum dedi. Bebeğimin başı henüz kanala girmemişti,fakat ağrılarım inanilmazdi. Yukarı yatış katına çıkarıldım,ve ameliyat önlüğünü giymiştim. Ebe hanim ile çok tatlı bir sohbetle kayit formu açmıştık. Ve sonrasında,bir iki dedikten sonra doktorum suyumun açılması gerektiğini söyledi,ve suyum maalesef patlatıldı. Okadar acı verici bir olay değildi belkide fakat,suyum çok fazlaydi... kese yirtilmiş ve suyum siziyordu. Normal doğum malesef gerçekleşmeyecekti... Doktorum aci cekmemi istemiyordu. Göz göre göre 12 saat çekmiştim evde,odaya geçtim ebe hanim elimi sıktı rahatlattı geçecek diye,sağolsun... bir,iki,üç farklı eşiklerde ağrılar girdi, en sonuncu inanilmaz müthişti,suyum patlatildiğindan dolayi bebeği hissetmiştim galiba. Eşime yalvardım ve,bastim çığlığı... odadaki yatakla beraber hemen ameliyathaneye kaldirildim. Okadar canım acıyor du ki... Artik sabrim tükenmişti dua ede ede,o soğuk koridordan geçip ameliyathaneye girdim. Yalvardim,korktuğumu söyledim sürekli ki korkuyordum da, geçecek diyorlardi sürekli. Ve oyle de oldu 2 dk sonra oksijen maskesi takildi,istemiyorum bunu çıkarın dememle beraber anestezi çoktan uygulanmıştı ve ben bağlanan bacaklarimi sabit ettiremeyerek çoktan bayılmıştım! O an bizim mucizemiz başladi,sezeryan olmuştum! Uyandiğimda inanilmaz ağliyordum...! Bebeğimi vermediniz bana kandirdiniz diye bağırmışım sürekli. Kendindemisin? İyimisin? Diye sorular geliyordu sürekli ve yavaş yavaş kendime geliyordum. Bana oğlumu gösterin diye yalvariyordum, ve sonunda gördüm! Okadar güzel okadar harika bir şeydi ki,içim parçalandi ve tabiki feryat figan agladim. Sancilarim bitmiş,fakat kanamam açılmıştı artık,sondaya bağlanmıştım. Kesilmiş bir yara vardi bedenimde o an dan itibaren umrumda değildi,olmamaliydida. Artik kavuşmuştuk, 40 hafta beklemiştim ayaklarim inanilmaz şişti,2 gece yattim, estetik dikiş atildi. Sadece ameliyat yeriniz aciyor ve temenni ederim ki geçecek. Evlat dünyada nûr ahirette sûrurdur... 🥰 atladiğim detaylar varmi hatirlamasamda uzun olduysa hakkinizi helal edin. Dualarinizi eksik etmeyin Sevgiler♥️♥️