Merhaba sevgili anneler ben evlenip yurtdışına gelen ve evliliğin 2. Senesinde prensesini kollarına alan bir anneyim🥰 biraz sıkıntılı bir hamilelik geçirdim 9 ay bulamtım oldu. Ama çok şükür bebeğimin sağlığı iyidi. Doktorum bebeğimin çok beklemeyeceğini 38. Haftada geleceğini tahmin ediyordu. Tabi her şey tahmin edildiği gibi olmuyor. 40+1 de bir gün sancılarım başladı düzenli olarak 5 dk bir ama çok hafif bir saat sonra lekem geldi. Eşim ve kayınvalidem bir telaşla hastahaneye götürdüler ama ben sürekli gülüyorum onların telaşına 😂 doktor muayene etti düzenli sancı var ama bu kız bugün doğurmaz dedi gönderdi. Ertesin gün doktorunda dediği gibi sancılar gitti. Normal hayatıma devam etmeye başladım. Hiç sabırsızlanmadım artık doğsun demedim çünkü az aldığım kilolardan dolayı vücudum çok rahattı. Bir hafta sonra randevum vardı suni sancı vereceklerdi. Sabah tekrar bir nişan gördüm öncekinden biraz daha şiddetli sancılar başladı. Kontrole gittim sancının sıklaşmasını bekle dedi. Eve döndüm 5 dk bir olan sancım 2 dk ya düştü ama dayanılmayacak gibi değildi. Beni odama aldılar. Yanımda eşim görümcem ve kayınvalidem vardı. Oda harikaydı her türlü sandalyeler pletes topu kaset tavandan ip her türlü şey vardı. Sancı artık acı vermeye başlayınca küvete girmek ister misin dediler kabıl ettim. Eşim ile beraber beni çok büyük bir odaya aldılar aynı şekilde kasetli mumlu duş kocaman küvet sedye ve loş ışıkları olan bir odaya aldılar yaklaşık 1, 5 saat suda kaldım ve gerçekten çok rahatlattı su beni, saat gece 12 oldu geri kalan sancıları odamda eşimle beraber karşıladım. Yürümek beni hiç rahatlatmadı sadece sancı geldikçe çömelmek istedim. Saat 9 da açılmamın 1 cm olduğunu ilk doğum olduğu için sabırlı olmamızı söylediler ve saat 2 de ebe tekrar kontrol etti 5 cm dediğinde sadece sevinçten bağrdım ve ağladım çok kötü değildim her şey harikaydı ve 5 cm olmuştu. Ama tamda o andan sonra olanlar oldu. Sancım aniden sıklaştı hemen epitural istedim. Anestezi uzmanı odama geldi. Tamda iğneyi vuracaklar belimdeki sinirler çok hasaslaşmişti el değdiği gibi çığlık çığlığa kalıyordum. 😖Hayatımın en kötü anı işte o andı doğumun en kötü anı o andı hiç kıpırdamamam gereken anda ben yatakta yerimde duramıyordum. Beni uyutun diye yalvardım yapmadılar. İğneyi vurmak için 3 defa batırmışlar ama kımıldadığım için vuramamışlar. Tabi sonunda bir iki kişinin beni tutması ile iğne yapıldı. Çok hareket ettiğim için belimden sıvı çıkmış yani sakat kalmam büyük olasık herşeyden habersiz yattım. Tüm sancılar gitti iğneyi yapmaları 45 dk sürdü. Ardından gece saat 3 oldu. O kadar çok korktum ki iğne yapılırken 2 saat yatakta 2 kişinin bile tutamayacağı derecede titredim. Bşraz uyudum. 2 de 5 cm açıklık duyunca doğum 3:30 olur diye bekliyordum ıyumuşum ebenın sesi ile uyandım baskı var mı dedi yok dedim sadece kavaboya gitmek istiyordum kontrol etti 9 cm açıktlık saat 6:00 olmuştu çok uzamıştı doğum suyum geldi ama ben hiç hissetmedim yatağın ıslaklığından bildim ebelere haber verdik geldiler. Doğum başlıyordu ama sancı yoktu eşimin dışarı çıkmasını söyledim doğum odamda biraz suni sancı ile devam ediyordu ebeler bir terslik gördü çok korktum almanca bilmediğim için soramadım da bebeğimin kalbi durmuştu😥 bir erkek doktor geldi şiddetli şekilde karnıma bastırması ile doğumum gerçekleşti. Çok acı hissetmedim. Ama kızım ağlamadı hemen götürdüler. Dikiş yapılırken verdiler harika birşeydi boncuk boncuk bakışları ile büyüledi beni 😍 Herşey bitti dedim. Asıl şimdi başlıyormuş 😭 belimden çıkan sudan dolayı çok şiddetli baş ağrım oldu yemek yiyemiyor su içmek için bile başımı kaldıramıyordum. Lavaboya gittimde yere yığılıyordum 😭acı dolu 4 gün geçti psikolojim alt üst oldu. O günler doğumdan çok çok kötüydü 3. gün altımdan aldılar en ağır ağrı kesiciler zerre kadar etki etmedi. Günlerce verilen serumlar damarımı tıkadı. 4. Gün uzmanlar geldi ameliyathaneye görürdüler tek bir çaresi olduğunu söylediler 5 anestezi uzmanı profesörler birleşip elimden kan alıp sırtıma tekrar verdiler. Tabi bu defa kımıldayacak halde değilimdim yataktan kalkamıyordum. Bu işlemi yaparak beni 15 dk içinde rahatlattılar . Kanın belimde yayıldığını hissettim ve o anda asıl doğumdan çıkmış gibi oldum dünyalar benim oldu. Artık hiç düzelemem zannediyordum hiç bir şey yiyemiyor içemiyordum. Odama seviç gözyaşları ile geldim. Çok şükür hepsi geçti. Hikayemi değil sizlerle paylaşmayı düşünmek bile istemiyordum. Ama kendimi topladım yavrum ve ben sağlıklıyız. Şimdi Zeynep hümam 3 aylık😘🥰 hepinize Rabbimden kolay doğum diliyorum. Epituralin riski ile karşılaşmış bir anne olarak Rabbim kimseye yaşatmasın istiyorum. Bir ay kendime gelemedim her gece ışıkları kapattığımda hastahanedeki acı dolu gecelerim aklıma geldi. Ama şimdi kızımın gülüşleri bana o acıları unutturuyor 🥰