Sonunda bende doğum hikayemi yazıyorum Zor bir hamilelik geçirdim 9 ay boyunca kustum ilk 4 ay serum hastanede yatmakla geçti sonra ilaçla kusmamı önledim daha sonra ayrıntılı ultrasona girincede kesede amniyotik bant olduğunu öğrendim bir kaç doktora gittim ve hepsi aynısını söyledi bant bebeğin eline ayağına dolanma ihtimali olabilir dediler ilk başta çok ağladım üzüldüm ama sonra bebeğime birşey olmayacağı düşüncesini aklıma yerleştirdim bunlar harici çok şükür hamileliğimde hiçbir sorun yaşamadım çok aktif bir hamilelik geçirdim ve doğum olarak sezeryan istedim doktorumda bant olduğu için sezeryan olmamın daha iyi olduğuna karar verdi ve 18 kasıma yani bu pazartesine gün verdi pazar akşamı heyecandan uyuyamam diye düşündüm ama pazar günü çok gezdiğim için yorgun düştüm ve çok güzel bir şekilde uyudum
pazartesi sabah 6da uyandım makyaj yaptım hazırlık falan 7de evden çıktık 7.30da hastanedeydik yatış işlemlerini hallettik ve 8.30da nst bağladılar daha sonra ameliyata indirdiler doktorum geldi beni ameliyat masasına aldılar anestezi doktoru genel mi spinal mi istersin diye sordu ben spinal istiyorum dedim ve beni oturttular belimi önce soğuk birşeyle sildi sonra kımıldama kendini rahat bırak dedi ve iğneyi yaptı iğne çok az hissettim hiç canım acımadı ilacını veriyorum dedi ve bacaklarımda bir sıcaklık ve karıncalanma oldu daha sonra sondamı taktılar üstümü örtüler doktorum dedi kontrol ediyorum acı var mı hiçbirşey hissetmiyorum dedim ve başladılar başımda anestezi vardı spinal ilacından dolayı tansiyonum biraz düştü hemen ilaç yaptı ve karnıma bastırdılar bebek geliyor dediler ve o mükemmel ağlama sesi doktorum hemen üstten gösterdi meleğimi bana Allahım nasıl güzel duyguydu ve aklımdaki soru el ve ayak parmaklarında birşey var mı çok şükür yok dediler gayet sağlıklı hemen yanımda silip giydirdiler yanıma getirdiler öptüm sonra aşı için götürüyoruz dediler doktorum dedi bu kadardı şimdi kapatıyoruz istersen sana sakinleştirici yapabiliriz bu esnada dediler ama ben istemedim çünkü çok mutlu hissediyordum kendimi herşey bitmişti bebeğim sağlıklıydı 20 dk falan sürdü dikiş işlemi sonra beni odama çıkardılar bebeğimde geldi hemen hemşire geldi emzirmemi gösterdi yardım etti çok güzel bir duyguydu 3-4 saat sonra bacaklarımı hissettim ağrı kesici yapıp çorba verdiler ve ayağa kaldırdılar ilk kalkışta direk karşıya baktık yere basınca sadece karnımda yanma hissi oldu onun haricinde dayanılmayacak bir ağrı olmadı bol bol yürüdüm salı günü çıkardı bizi doktor eve gelip duş aldıktan sonra daha iyi oluyor insan hem sütüm arttı hemde daha rahat yürüdüm bugün 3. Günüm çok şükür kendimin ve bebeğimin ihtiyaçlarını yardımsız halledebiliyorum o anlatılanlar kadar korkunç birşey değil sezeryan ya da benimki çok rahat geçti şuan meleğim yanımda uyuyor bu duygu için herşeye değer biraz uzun oldu hikayemiz ama 😇😇