Herkese merhaba hanımlar bende herkes gibi bir gün buraya doğum hikayemi yazacağım günü beklerken geldi çattı bile herşeyi en baştan anlatmak istiyorum benimle aynı süreçten geçenlere daha fazla yardımcı olmak maksadıyla buyrun başlayalım;
Herşey o çift çizgiyi görmekle başladı kan testleri sonucunda hamile kaldığımı tamamen öğrendim ve keseyi gördük, kalp atışlarını dinledik derken 7. Haftamıza geldik, rutin testler yapıldı kanımı aldılar sonuçlara göre toksoplazma değerim yüksek çıktı (kedi pisliğinden, çiğ etten, tam yıkanmamış sebze meyeden bulaşan bir virüs) aslında hemen hemen herkes bunu geçiriyormuş ama hamilelikte geçirlilmesi ve bebeğe geçmesi onda ciddi sonuçlara yol açıyormuş görme , duyma, böbrekler falan baya herşeyi etkileyen birşey, o zamana kadar hem devlet hastanesine gidiyordum hem özele, devlet hastanesindeki doktor 2 hafta sonra tekrar kan vermem gerektiğini ve değerin değişip değişmediğini görmek istediğini söyledi, o zamanlar bu kadar ciddi bişey olduğunu bilmiyodum tamam dedim çıktım , özeldeki doktoruma gittiğim zaman olayın ciddiyetinin ne kadar önemli olduğunu anladım 1 hafta bekletip hemen tekrar test yapılması gerektiğini söyledi , eğer hamilelikte geçiriyorsam ve bebeğe bulaştıysa kürtaj olmam gerektiğini söylemesiyle dünyam yılkıldı, moral sıfır gece gündüz ağlıyorum, kan testi tekrar çıktı ve yine değer yüksekti yani yeni geçiriyordum doktorum hemen antibiyotiğe başlattı( bu ilaç bebeği çevreleyip koruyor ben geçiriyor olsamda bebeğe geçmesini engelliyor ama tabi bu zamana kadar geçtiyse birşey yapamıyor, )doktorumun dikkatiyle ilacımı 1 buçuk ay kadar kullandım zaten devlet hastanesine artık gitmedim sonra avidite testi yapıldı o testte hamileliğin başında geçirdiğim ortaya çıktı, şimdi sorun bebeğe bulaşıp bulaşmadığıydı o kadar zor günlerdiki hergün umutsuzlukla ağlıyordum, doktorum çok iyi bir perinatoloğa yönlendirdi , konuştuk ve amniyosentez ile bebeğe geçip geçmediğini anlayabileceklerini fakat düşük riskinin olduğunu anlattı ve 9 ayı bu şekilde geçiremeyeceğim için kabul ettim 15. Haftamda amniyosentez oldum, olacak olanlara söyliyim hiç zor bişey değil doktorunuz çok iyiyse anlamıyorsunuz bile kan alır gibi göbeğe iğne batırıp sıvı çekiyorlar sadece, 2 hafta sonra sonucumuz geldi çok şükür ben geçirmiştim ve bebeğime hiç bişey bulaşmamıştı, Allah doktorumdan razı olsun o antibiyotik olmasaydı erken başlamasaydım belki geçicekti, sonrasında antibiyotiği kesti ve benim hamilelik sürecim o zaman başladı, bu arada 6. Haftadan 12. Haftaya kadar hergün kusuyordum midem aşırı bulanıyordu, 12. Haftadan sonra geçti. Öyle böyle derken, zaman geçti 39+5 olduk ne zaman doğucak diye sabırsızlıkla bekliyordum normal doğum istediğim için bebeğim ne zaman isterse gelmeyi ona bıraktık, 10 kasım günü pikniğe gittik gezdik , dış çekim yaptık (o gün yapmadaydık bi daha yapamayacakmışım bize bi şans verdi kızım 😂)baya sona bıraktık çekimi derken akşam eve geldik 2 günden beride benden akıntı gibi su geliyordu bir önceki gece gittik hastaneye gittik su olmadığını akıntı olduğunu söylediler açılmamda yoktu bende daha bekleticek bu kız bizi diye düşünüyorum tabi,eve geldiğimizde karnımda bi ağrı oturamıyorum, yemek yicem bi şişkinlik var yiyemiyorum , kalktım sofradan ben uzanıyim dedim 10 dk uzandım karnımdan pat diye bi ses geldi ayağa bi kalktım suyum geliyor o kadar panik yaptım ki elim ayağım titredi aslında beklediğimiz ve istediğimiz şeydi artık doğsun diyoduk ama o an ne yaptığımı hatırlamıyorum başladım ağlamaya eşyalarımız kapının yanındaydı hastanede 1 km zaten hemen gittik (aslında burdaki hikayeleri okuyunca bende evde beklerim sancımı çekerim diyodum ama olmadı )doktorumu aradık o da siz geçin bni bilgilendiricek ebe dedi geçtik nst de sancılarım çıkıyordu ama ben hiç birini hissetmiyordum, açılmam 1 cm di normal istdiğimiz için bekledik yatışım yapıldı serum takıldı, bebeği hareketlendirmek için tatlı yedim saat başı nst yapıldı sonra 2 saatte bir yapıldı ben hala hissetmiyorum sancıları, hissetmediğim içinde açılmam olmuyor, doktorumla ebe devamlı iletişim halinde, akşam 10 dan sabah 4 e kadar bekledik ama açılmam olmadı, sancılarım 5 dk da bire düştü ve artık hissediyordum geçsin diye derin derin nefes alıyordum açılma olsun diye pilates topunda zıplıyorum ama olmuyor 11 den sonra hiç birşey yedirmediler suda içirmediler gece 4 buçukta yine nst çekildi açılmama baktılar 1 cm hala ben strese girdim bebekte içerde strese girdi oksijene bağladılar beni bebeğinde kalp atışları düşüşe girdi , yoksa suni vericeklerdi ama kalfıramazdık doktorum sezeryan yapıcaz geliyorum demiş ebeye beni hazırladılar sabah 5 buçuk gibi doktorum geldi
Onu görünce sakinleştim zaten , hazırladılar beni aldılar hiç korkulucak bişey yok ne sondayı hissettim ne de sırtıma vurulan iğneyi sonra zaten bacaklarım uyuştu anestezi uzmanı başımda benimle konuşuyo derken başlayalım dediler doktorum muhabbet ede ede yaptı işini , şimdi karnına bastırıcaz ve bebeği alıcaz dedi onu bile çok hissetmedim bişeyler yapıldığı belli ama hiç acı yok yani sonra bi ağlama sesi ve dünya durdu o an , hemn kızımı yanağıma verdiler öptüm yumuşacıktı anlatamam o duyguyu ve tertemizdi doktorum bile şaşırdı, 3320 gram 50 cm doğdu, bebeğimi alıp giydirdiler benim dikişlerim sürdü 06:10 da prensesim dünyaya geldi benim işlemim bitince vücudumdan narkozu atıyim diye başka bi yere aldılar üstümü örttüler ufo yaktılar ısınıyim diye 1 saat kadar kaldım ameliyathanede zaman geçmedi biran önce kızıma kavuşmak istiyordum, derken artık hissetmeye başlayınca çıkardılar eşim kapıda bekliyordu annemler bebeğin yanındaydı odada sonra odaya gittik kızımı gördüm tekrar o an zaten herşeyi unuttum hemen bişeyler yiyip kızımı emzirdim, şimdi 9 günlük olduk teyzeleri ve Allahıma şükürler olsun çok iyi bi doktorum vardı onun sayesinde bu zorlu süreci atlattım, bebeğim gayet sağlıklı şuan kollarımda mışıl mışıl uyuyor, doğum esnasında hepinize dua ettim, Allah çocuk sahibi olmak isteyen herkese nasip etsin inşallah, hamile anne adaylarını da bir avazda kurtarsın. Sorularınız olursa cevaplarım sağlıkla kalın 👼🏻🙏🏻😇