Öncelikle herkese merhaba🥰 Bende sürekli doğum hikayelerini okuyan ve heyecanla kızımın geleceği günü bekleyen annelerdenim😊 Sorunsuz bir hamilelik yaşadım çok şükür ilk zamanlarda hafif bulantılar ve uyku halleriyle, son zamanlar ise mide yanmalarıyla atlattım 9 ay 10 günlük serüvenimi. En başından beri normal doğum istiyordum ve bununla ilgili araştırmalar yapıp kitaplar okudum. Nefes teknikleri yaptım. 34.haftaki kontrolümde nst de ara ara gelen hafif sancılarım çıkmıştı. Doktorum henüz çatı muayenesi yapmamıştı bu yüzden biraz da tedirgindim. Henüz doğum için erken olduğunu ve sancılarım çoğalırsa hastaneye yatmak zorunda kalabileceğimi söyledi. Böyle olmaması için dinlenmemi söyledi ve 3 hafta magnezyum kullanmamı istedi. Ara ara hafif sancılarım oldu ama çok şükür korkulan birşey olmadı. 37.haftamda doktorum çatı muayenemi yaptı ve normal doğuma bir engel olmadığını söyledi. Mutlu olmuştum. Artık riskli zamanı da atlattığımız için bundan sonra sancılarımın sıklaşmasını, nişan gelmesini veya suyun gelip doğumu başlatacağı günü bekleyeme başladık. Fakat öyle olmadı. Her günüm acaba o gün bu gün mü diye geçti. 39.haftaki muayenemde doktorum 1 hafta daha beklememizi ve bu hafta da gelmezse 40.haftada suni sancı ile doğumu başlatacağını hastaneye hazırlıklı gelmemi söyledi. Fakat suni sancı ile açılmanın olup olmayacağının belli olmadığını %50 sezaryen payı olduğunu belirtti. O haftada herhangi bir belirti olmayınca 40 haftada hastaneye yatışım yapıldı. Fakat kontrolde bebeğimin kilosu 4 kg, ve çatı muayenesinde kafası baya yukarıdaydı. Doktorum tercihi bana bıraktı suni sancı denemek istersem kilolu olduğu için kanalda omuzunun takılı kalabilceğini ve hala kafasının kanala inmediğini söyledi. Suni sancı ile inip inmeyeceği de belli değildi çünkü baya yukarı da ve gelmeye niyeti yoktu. Biraz daha bekleme riskini de göze alamazdım çünkü kakasını yapıp yemesi de bir olasılıktı. Hiç istemesem de kızımın hayatını riske atamazdım bu yüzden sezaryen a karar verdim. Öğlen 1 de sezaryen a alınacaktım. Sevinç, korku, heyecan hepsi üst üste gelince elim kolum bacaklarım titreye titreye ameliyat a alındım. İstemsiz bir şekilde kendime hakim olamıyordum. Anestezi uzmanı belden spinal anestezi yapacaktı fakat ben titremekten yerimde duramıyordum bu yüzden iğneyi 3 kez yapmayı denedi ve canım çok yandı. Yapamayacağımı düşünmeye başlamıştım kendimi tutamayıp ağlayacaktım. Son bir nefes verip bebeğimi düşündüm ve sonra uyuşmaya başladım. Uyuşma bacaklara sıcaklık olarak başladı ben sürekli titredim. Bir koluma nabız ölçer, bir koluma serum takıldı. Ara ara baş ağrısı oldu verilen ilaçların etkisiymiş 10 dk da geçti. Uyuşma sonrası hiçbir şey hissetmedim. Sadece çekiştirmeler bastırmalar hissetim fakat acı falan hiçbir şey duymadım. Doktorum bebeğin çok yukarda olduğunu söyledi ve o an doğru kararı aldığımı düşündüm. Ve ağlama sesiyle bende ağladım. Kızım Melek doğmuştu. Çok büyük mutluluktu benim için. Mis gibi kokusu her şeye değerdi o an❤️ Bebeğimi götürdüler benim işlemlerim bir 45 dk kadar sürdü sonra odaya çıktım. İlk 1-2 saat uyuşukluk geçmedi fakat uyuşukluk geçtikten sonra çok fazla ağrım ve bulantım kusmalarım oldu. Ağrı kesici ve serumlarla toparlayabildim. Evet herkesin söylediği o ilk kalkma gerçekten zor ama kalkmaya çabuk alışıyorsun ve sürekli kalkmak istiyorsun, kalkıp yürüdükçe de alışıyorsun☺️ Yürümeye başlayınca sondamı çıkarttılar bende idrarımı yapmakta zorluk çekmedim çok şükür. İlk gaz da çok önemli onda da zorlanmadım. Bugün 6. Günümüz ve maalesef meleğim sarılık oldu çok ağladım🥺Bu yüzden hastanede mor ışık tedavisi görüyoruz şuan hikayemi de burdan yazıyorum. Değerleri normale döndü çok şükür🙏🏻 Ve göbek bağı düştü🥰 Uykusuz, yorgun ama çok mutlu bir anneyim. Biraz fazla uzun oldu affedin😊 Allah isteyen herkese nasip etsin, sağlıkla kalın❤️
Sabitler misiniz?
@adm