18 günlük bebeğimle hepinizi selamlıyoruz arkadaşlar😊
38.haftamda çatı muayenesi sonucunda çatımın dar olduğu normal doğum için uygun olmadığımı ve 3 cm açıklığımın olduğunu öğrendim. Ne kadar normal doğum istesemde bebeğimin en ufak bir tehlikeyle karşılaşması ihtimali bile beni sezeryana yöneltti. Doktorum istersem deneyebileceğimi ama sorun yaşanması durumunu da göz önünde bulundurmamı söylemişti. İçimin rahat etmesi için 38+3te bir doktora daha muayene oldum. Sonuç değişmemişti çok dar ve 3.500ün üstünde olan oğluşum için çıkışın sorunlara yol açacağı söylendi. Kendi doktorumla gün kararlaştırdık anestezi uzmanı ile görüştüm ve sonrasında doğumun haftasonu gerçekleşmesi için tekrar doktorumun yanına gittim. Günü değiştirdik ve doktorum bugün seni muayene etmedim bakalım açıklığın ne durumda diyerek çatı muayenesi yapmak istedi. Mecburen kabul ettim. Gün içinde sık sık ıslanmıştım ama az olduğu için akıntı olduğunu düşünüyordum. Meğerse suyum geliyormuş muayenede doktorum farketti hem de yeşil yani mekonyumlu... acilen o gün sezeryana alınacaktım açlığım bekleneceği için rahattım eşimi aradım hemen bir de küçük görümcem yakın oturuyor haber verdim. Yalnız olmam dışında bir sorun yoktu. Eşyalar herşey zaten arabadaydı eşim gelince alıp yukarı çıkaracaktı. Odaya çıktım damar yolu açıldı ben akşama kadar nasıl sabrederim diye düşünürken doktorum geldi. Ameliyathane programı çok yoğun beklersek gece 11i bulacak ben seni hemen almak istiyorum 15 dakika içinde diyince ne diyeceğimi bilemedim. Kimsem yok eşim trafikte bebek tehlikede geceye kadar beklemek benim de içime sinmiyor ama doğuma kimsesiz gibi girmekte istemiyorum. Eşimi aradım o sürede gelmem imkansız beklesinler diyor doktorum beklemek imkansız ya şimdi yada gece 11 olur ona da ben müsaade etmem diyor. Ben karmakarışık😢 oğlumu riske etmemek için kabul ettim ve hazırlandım. Tam odadan çıkacakken görümcem yetişti çok şükür sarılıp ağlaştık. Uğurlandım. Ameliyathane kısmı çokta korkutucu değildi spinal oldum. Tek rahatsız edici nokta anestezi uzmanları erkekti üçü de ve tamamen çıplak sonda takılması vs ben çok rahatsız oldum açıkçası. Onun dışında sezeryan korkutucu değil sakindim. İşlemler yapıldı uyuştum ve aklımda tek soru oğlum nasıl sorun var mı. Zaten doğuma girmenin şokuyla ne olursa olsun sakinleşmemiş sürekli ağlamıştım. Oğlumun çıkar çıkmaz duyduğum sesini asla unutamam. O an ağlamam tavan yapmıştı. İnanılmaz duygusal bir andı. Ne yazıkkı kavuşamadan kontroller için götürüldü. Baktım baktım ama elini ayağını bile göremeden götürdüler yavrumu. Yanıma gelene kadar doktorumu bunalıma soktum. Nerde iyi mi bir sorun mu var neden görmüyorum getirin görmek istiyorum doğruyu söyleyin bilmek istiyorum vs vs... doktorumun sabrına hayran kaldım gerçekten sabırla cevapladı rahatlatmaya çalıştı ama ben pamuğumu görene kadar rahatlamadım. Temizleyip getirdiler o anın sıcaklığı yumuşaklığı oğlumun kokusu tarif edilemez inanın ne dersem diyeyim havada kalır. Hayatımda bu kadar heyecanlanıp mutlu olduğum aynı anda endişe ettiğim bir an daha yaşamadım. Gözlerimi alamadım okadar minik okadar güzeldi ki fotoğrafçı bakıp poz vermemi istiyor ama ben gözlerimi ayırmak istemiyorum:) zaten poz verecek durumda da değildim. Bu arada eşin bile gelememiş fotoğrafçı ne ara yetişti derseniz hastanenin anlaşmalı olduğu fotoğrafçıyla anlaştım son dakika😬 oğluşum çok şükür iyiydi ve doğuma hemen girmekle çok büyük bir karar vermişim eğer bekleseydi daha büyük sorunlar yaşayacaktık Allahım korumuş yavrumu çok şükür 🙏🏻 ameliyat bitti çıkışta en azından eşim karşılar dedim ama görevlilerin yanlış yönlendirmesi sonucu aşağı yukarı beni ararken ben odaya çıkarıldım. Çıkışta da eşimi göremeyince ağlama krizi devam etti tabiiki ve odaya girdikten hemen sonra geldi canım kocam❤️ Geldi öptü kokladı sonra da oğlumuzu kucağına aldı gözleri dolu dolu bir bana birde minik yavrumuza bakıp durdu. Onları bir arada gördüğümde ağlamaya başladım yeniden:)) biz iki sevgili tam bir aile olmuştuk şimdi👪 Rabbime sonsuz şükürler olsun. Allah yaşamak isteyen ve hakeden herkese nasip etsin hayırlısıyla🙏🏻
Benim pamuğum 3550 gram 49cm olarak dünyaya geldi 👼🏻 Şuan yanımda uykusunda sırıtıp duruyor. İzlemeye öpmeye sarılmaya doyamıyorum okadar minikki hala anne olduğuma inanamıyorum 😍 bizim de doğum hikayemiz böyle arkadaşlar. Sağlıkla yavrularınıza kavuşmanızı diliyorum. Allah normal yada sezeryan doğum yapacak herkesin yardımcısı olsun. Ağrılar elbet geçiyor yanımdaki pamuğum ise baki inşallah. Sorularınız olursa cevaplamak isterim...
Bu arada söylemeden geçemeyeceğim depend olmazsa olmaz. İnanılmaz rahat ettim ve kesinlikle tavsiye ediyorum. Ayrıca naçizane fikrim emzirme ile ilgili sıkı araştırmalar yapın çünkü hayatınızın en büyük sorunu haline dönüşüyor. Biz 17.günümüzde emmeye başladık çok şükür ama öncesi sağım ile geçti ve uykusuz gecelerimin kabusu oldu. Çok zor mutlaka memeye alışsın.
Ayrıca ne kadar ağrılı ve zor olursa olsun şu uyuduğunuz uykunun kıymetini bilin derim 😌 bebişler alışana kadar uyu uyan uyu uyan tam bir sorun haline geliyor resmen göz altlarım morardı ama çok mutluyum yine de kokusunu duymak bile herşeyi silip atıyor😍👼🏻
Uzun oldu hakkınızı helal edin 😘