Zorunlu Spinal sezaryen doğum hikayem

lalbrk

Eveeeet bakalım bu sefer yazımı tamamlayabilecek miyim? Bir kaç sefer yazdım ama kızım uyandığı için devam edemedim. Kaydetmediğim için de baştan yazmak zorunda kaldım. Aslında benim hikayem geçen sene kasımda başladı. 3 yıllık evliyim ve ilişki sırasında ağrım olduğu için doktora gittim. Kendimi kastığımdandır diyordum. Doktorum alttan muayene yapacağını söyleyince başladım ağlamaya. O kadar korkuyordum. Aslında gayet güzel yavaş yavaş önce rahme baktı ama ben kendimi kasmaktan bir hal oldum. Sonra vajinal ultrason ile baktı ve 3.5 cm bir kist gördü. Ağrıyı bu kist yapabilir dedi. Kistimin ne olduğunu öğrenmek için adetimin 2. Günü gelmemi söyledi. Gebeliğe engel olup olmadığını bilemeyiz ama eğer ki bebek düşünüyorsam korunmayı bırakmamı söyledi. Tedavi gerektirip gerektirmediğini görmeliyiz dedi. Tamam deyip çıktım. Doktorumu il dışından seçtiğim için haftasonu anca gidebiliyorduk. 2 ay adetim haftasonuna denk gelmedi. Ben de korunmayı bırakmadım. ocak ayında haftasonuna denk geldi gittik ama doktorum yıllık izne ayrılmıştı. Ben de nasılsa tetkikler yapılacak bir başka doktora gideyim sonuçlar için kendi doktoruma giderim dedim. Bu gittiğim doktor da alttan aynı şekilde muayene etti ben yine ağlayarak kendimi kasarak muayene oldum. Bu arada kendinizi korkutmayın doktorlar oldukça ilgili ve nazik ama benden kaynaklı bir korku bu. İkinci gittiğim doktor atlatılmamış bir vajinusmus hastası olduğunu söyledi. Eşimle ilgili bir kısmını atlattığımı ama böyle muayene gibi durumları atlatamadığımı filan söyledi ki halimden bu anlaşılır. Neyse MR ve ultrason istedi sonuçlar için haftaiçi arayacağını söyledi. Salı günü beni aradı. Bir doktorda üslubun hasta için ne kadar önemli olduğunu o zaman anladım. İlk doktorum da bana kist olduğunu ve tedavi gerektirebileceğini söyledi ama ikinci doktor direkt muhtemelen ben seni aşılamaya o da olmazsa tüp bebeğe yönlendireceğim dedi. İnsanın başından gerçekten kaynar sular akıyor ama ben sakin karşılamayı bildim. Önce tedaviyi reddedip o ay korunmayı bıraktım ve bu telefon görüşmesinden eşime bile bahsetmedim. Hele annemlere kayınvalimlere filan ben de kist varmış bile demedim. Neyse çok şükür Rabbim nasip etti şubat ayında hamile olduğumu öğrendim. Farklı bir mutluluk ağır bir sorumluluk. İlk 7 hafta her şey normaldi. 7 haftadan sonra bulantılar başladı. 17. Haftaya kadar sürdü. O dönem gerçekten çok kötüydü. İnsanı hayattan soğutuyor. 17. Hafta azaldı sadece sabahları oluyordu. 22. Haftaya gelince sol tarafımda düzenli bir sancı başladı. 2 gece acilde sabahladık bulamadılar sebebini. Doğumhaneye aldılar nst bağladılar sancı yok ama ben kıvranıyorum. Sonunda bir doktor böbreklerime bakmayı akıl etti ve böbrek genişlemesi olduğunu söyledi. Hemen bir üroloji gitmemi ve katatel takılması gerektiğini söyledi. Kendi gittiğim hastanede bir ürologla görüştüm ve katatel için erken takip edelim dedi. Bu arada ağrılar 3. Gün azaldı. Bunun için bol su içip hareket ettim. Bebeğin pozisyonu değişince ağrı da azaldı. Öyle böyle 34. Haftaya geldik. Böbreklerim takip edildi sürekli sol azaldı ama sağ taraf çok genişledi. Doktor 34. Haftada katatel takalım artık dedi. Ben de o kadar dayandık biraz daha dayanırız dedim ve reddettim. Bu arada kendi kadın doğum uzmanım bebeğin ters olduğunu ve dönerse böbreğimin rahatlayacağını söyledi ama inatçı kızçem bir türlü dönmedi. 36. Haftada doktorum kordondan şüphelendi ama emin olamadı. 37. Hafta aynı şekilde ters dönmedi ve biz 38+4 te spinal sezaryen kararı aldık. Sabah erken kalktık gece hiç uyumadım nerdeyse. Bir gün önceden de evin işleri ile uğraştım ameliyata yorgun gittim sakın böyle bir şey yapmayın. Dinlenin bol bol ihtiyacınız olacak. Burda bir arkadaş biz doğuma odaklanıyoruz ama asıl mesele doğum sonrası demişti çok çok haklıymış. Hastane 2 saat uzaklıktaydı. Biz eşimle sabah 7 de evden çıktık 11 deydi ameliyat. 9 gibi işlemleri halledip odama geçtim. Önce kapı süsümü astım.yerleştirecekşerimi yerleştirdim. Kıyafetlerimi hazırladım. Ameliyat önlüğünü giydim. Kısa bir nst ye bağladılar 10 dk. O ara annemler kayınvalidemler kardeşlerim babaannem filan geldi. Hemşireler sondayı burda mı takalım diye sordular hayır dedim. 11 gibi ameliyathaneye geçtik ama insan ne yaşayacağını bilmediği için gerçekten çok tuhaf hisler. Birazdan anne olacağım ama korkularım da var. Hepsi birbirine karışıyor. Ameliyathaneye geçince benim endişeli Halime çocuk doktoru çok şaşırdı ve bu ne hal birazdan anne olacak birisi için çok üzgünsün acilen kendine gel dedi. Ben de korktuğumu söyledim. İnan bana hissetmiyorsun dedi. Sakinleştirme sohbetiydi sanırım bu arada doktorum geldi anestezi uzmanı geldi başlayalım dediler. Bir görevli bana duruşu tarif etti. Burda çok okuduğum için iğneden hiç korkmuyordum çünkü hissetmediğini söylüyordu çoğu arkadaş aynen öyle iğne hissedilmiyor. İlk dozu verdi ve benim bacağım kasıldı. İkinci dozda yine aynı bacağım istemsiz kasıldı. Bu da herkesde olmayan bir durum. Anestezi uzmanı doktoruma hocam biraz fazla verdim çünkü zor uyuşacak dedi. Bana da bacakların ısınınca şöyle dediler. Zaten bacaklar iğne vurulunca ısınmaya başlıyor. Omuzlarımdan bir görevli tutuyor pozisyon sırasında kıpraşmamam için o bana hadi en zoru bitti geçmiş olsun dedi. O öyle deyince biraz daha rahatladım. Isındı bacaklarım dedim ve bir anda hareketlilik başladı. Herkes bir şey yapıyor benim üzerime 2 örtü attılar sonda için üzerimi tamamen açtılar ama ben hissediyorum dedim. Korkma dokunmaları hissedeceksin ama acın olmayacak dediler sonda için bir jel sürüp taktılar bunu hissediyorsunuz ama acı yok. Bir kaç dakika sonra neden oldu bilmiyorum ben ittirmeleri çekiştirmezlerdi çok hissettim ve istemsiz ahhhh filan demeye başladım. Anestezi uzmanı seni biraz uyutayım mı rahat et dedi. İstemediğimi söyledim. Bebeği görmek istiyordum. Birkaç dakika sonra doktorum yukardan bebeğimi gösterdi ama kısacıktı. Sonra çocuk doktoru aldı ağlama sesi filan geliyor ama ben oraları hatırlamıyorum. Bebeğimi giydirene kadar beni uyutmuşlar. Gözlerimi açtım sorular soruyorum sesi geliyor iyi mi, saçları var mı, teni beyaz mı esmer mi ☺️☺️ Sonra çocuk doktoru aldı geldi gösterdi koklattı fotoğraflarımızı çekti ve bebeğini veriyorum dedi. Yarım saat sonra buluşursunuz dedi. Bebeğim çıktı ordan sonrası ben de yine yok. Çok derin rahat bir uyku çekmişim gibi uyandım saati sordum 45 dk geçmiş. Doktorum dikişlerini yapıyoruz birazdan çıkarsın dedi. Bin arada kordon dolanmış ve bebeğim bunun için dönemiyormuş. Kistim patlamış hamilelik sırasında miyom oluşmuştu onu da almış onun için biraz uzun sürmüş. Ben farketmeden biraz fazla bağırmışım bizi de paniklettin onun in uyuttuk seni dediler. İyi de yapmışlar çok yorgundum dinlenmiş oldum ☺️☺️. Dikişler bitti odaya geçtik. Üzerimi giyindiydiler ve asıl olay bundan sonra başladı. Hamile arkadaşlara yine söylüyorum. Muayeneden bile korkan ben normal doğum zaten yapamazdım korkudan. Hiçbir şey hissetmediğim halde spinal doğumdan bile korkudan bağırmışım bunların hiçbiri düşüneceğiniz şeyler değil korkularınızı atın bir kenara. Çıkınca başlıyor asıl olay. Hemşire hemen emsin dedi göğsümü bebeğin ağzına bir verdi. Bir haftadır lansiloh göğüs kremi sürüyorum ve süt çayı içiyorum hiçbirinin faydası olmamış. Sütüm yok ve göğüslerim yara içinde. İlk emzirmeden itibaren başlayan çatlama ve acı bir haftadır geçmedi. Asıl odaklanmanız gereken ve okuyup bilgi sahibi olmanız gereken olay bence işin bu kısmı. İnsan emzirmekten çekinir mi bebeğimi ağlayarak emzirdim hastanede ama yok süt gelmedi ve ben en istemediğim şeye mamaya başladım. Daha yataktasınız kalkmamışsınız hemşire gelip gidip kan şekerine bakıyor çocuk aç sarılık olur diyor. Ben zar zor emziriyorum süt yok çocuk aç ağlıyor. Bu kısımlar beni ameliyattan daha çok korkuttu. Lansiloh bir işe yaramadı ben de. Gümüş göğüs kapakları almıştım. Onun da bir iyiliği olduysa en azından kıyafetle temas ettirmiyor göğsünüzü ama bir haftadır aralıksız takmama rağmen bir iyileştirme göstermedi. Sabah 11 de ameliyata girdim. Akşam 7 de beni yürüttüler. Acısı olmuyor değil oluyor ama yanınızda yatan için güçlü olmak zorundasınız. İlk yürüme kısa mesafeliydi. 11 gibi kontrole gelince kanamana bakacağız dediler ve karnıma bastırdılar biraz onu okumuştum burda herkese yapmıyorlarmış ama evet o da biraz can acıtıyor. Sonrasında ben sondanın çıkarılmasını istedim. Onunla pek hareket edemiyorsunuz. En azından tuvalete gider gelirim açılırım diye düşündüm iyi yapmışım. Sonda çıkınca eşimle bol bol yürüdüm. Yürüdükçe açıldım. Bol bol sıvı tükettim. Gitmeden anneme çorba ve kayısı hoşafı yaptırmıştım öneririm kızlar. Kendinizi de düşünmelisiniz sadece bebeği düşünmek olmıyor annesi olarak sizin de iyi olmanız gerekir. Evet son olarak birkaç tavsiye depend gerçekten işe yarıyor yanınızda bulunsun. Ben pijama götürdüm 3 tane ama bir tanesi yetti o kadar terlemedim. Bebek için 4 takım koymuştum o yetmedi bi içine bir dışına giydirdikleri için üşür diye biraz daha fazla koyabilirsiniz. Benim hikayemde böyleydi. Burdan çok şey öğrendim belki benim hikayemde aklına takılan sorulara cevap bulanlar olur diye baya ayrıntılı yazdım hakkınızı helal edin.

Fatosduzgun55

lalbrk maşallah gözünüz aydın öncelıkle benımde 16 gunum var sezeryana. Dependi rahat kullanabıldınızmı acaba sezeryanlıyken.. bende aldım koydum ama kullanamıcam gıbıme gelıyor🙈🥺 ıgneden yurumekden falan degılde su karna bastırıp pıs kan akıtma olayı gozumu korkutuyor🤭

Canimoglumkubra

lalbrk Allah'ım analı babalı büyüsün inşallah 🙏

poyrazkayraninnannesi

lalbrk ömürlü olsun bebeğin inşallah sütün gelir. Benimde mecburi sezeryan olacak aksesuar plesenta varmış bende. Çok korkuyorum inşallah bende sağ sağlim kucağıma alırım oğlumu

Canmoglm

lalbrk ben de erken haftalarda kanamam vardı muayene sırasında bağırmıştım çünkü çok kasılıyorum iğrenç bir şey. Dışardan duyanlar seni kesiyoruz zanneder diye muayeneyi bırakıp göndermişlerdi beni nasıl doğuracaksam artık🥴

ece_18

Yaaa bnde aşırı korkuyorum emzirme konusundada korktum birazck umarım sütünüz gelir inş allah analı babali büyütsün

lalbrk

ece_18 Amin teşekkür ederim☺️

lalbrk

Fatosduzgun55 Yanımda annem kaldı ondan bile yardım almadan giydim çıkardım. Ben rahat kullandım. Hastane de veriyor zaten bez filan ama ayağa kalkana kadar kullandım onu

Mervezumra

Fatosduzgun55 valla benim hic karnima bastirmadilar onu heryerde yapmiyorlar diye biliuorum insAllah yapmazlar sizede simdiden hayirli doğumlar

Aryacigdem

Fatosduzgun55 banada yaptilar hic acimadi

Rain

Duruuuu

Canmoglm Of ben de böyleyim ya ne yapacağız ☹️

Seyma55

lalbrk pijama takimimi mi giydin yoksa gecelik mi canm ?

lalbrk

Seyma55 ben pijama takımı giydim. Zaten sondayı çıkarana kadar alt tarafı giydirmiyorlar. Sadece üst tarafı giydiriyorlar. Alt tarafı sonda çıkarıldıktan sonra giydiriyorlar.

lalbrk

Mervezumra aynen herkes farklı yazmıştı burda. Bir sonda olayından korkuyordum onu da sordular burda mı takalım yoksa ameliyathanede mi diye ben zaten korkuttuğu için uyuşuk olmayı tercih ettim ve germekten takılırken hissetmedim. Çıkarırken de çekip altı hortum gibiydi anlıktı hissetmedim. Bir de karna bastırmayı düşünüyordum nasıl olacak diye. 2 kez bastırdılar ilkinde uyuşuktum hissetmedim ama ikincisi acılıydı. Karna bastırmadan kastım bu arada rahme bakıp alttan kanamayı kontrol ediyorlar o olaydan bahsediyorum.

Fatosduzgun55

Mervezumra tesekkurler. Sızınde gozunuz aydın🧿 agzınız bal yesın ınsllah bana da getek duymazlar tek korkum o🤭🤭

Duruuuu

lalbrk Sipinal ile epidural sezaryan arasında ne fark var ?

lalbrk

Duruuuu aslında benzer şeyler ikisinde de yarı uyuşuksun. Spinal belden iğne vuruyorlar epudral ise belden içeri ince bir hortumla veriyorlar uyuşturucu ilacı ve ameliyat bitene kadar kalıyor. Bir de epudrali atmak vücuttan biraz daha kolay spinal bazı kişilerde baş ağrısı filan yapabiliyor ama bunun önüne geçmek için biraz kafein ve bol sıvı tüketmek işe yarıyor

lalbrk

Duruuuu eğer gerçekten muayeneden bile korkuyorsanız ne kendinizi ne bebeğinizi riske atın spinal sezaryen olun derim. Benimki zorunluydu belki ama şimdi düşünüyorum eğer normal olacak olsaydım herhalde ben doktoruma yapamayacağımı söylerdim. Bu yola çıkarken aklımda olan her şeyin normal yoldan olması epudralsiz epizyosuz bir normal doğumdu hayalim ama insanı en iyi kendi tanır. Yapamazdım. Acı eşiğim düşük olduğu halde ameliyat gecesi ayağa kalktım. Çünkü yanınızda size muhtaç sizin kokunuza ve sevginize muhtaç bir melek oluyor. Ona bakıp kuvvet alıyorsunuz ve bir anda kendinizi unutup onun için her şeyi yapabilecek hale geliyorsunuz

Sonraki Sayfa »