Bir Doğum Hikayesi Daha

ozgeyldz

Umarım doğum zamanı yanaşan pek çok anne adayına iyi gelirim... Bana keşke bazı şeyleri anlatsalardı dediğim şeyleri yazdım...
Sabah 6 da nisanım geldi. Aslında nisan nedir, ne zaman, niye gelir hepsini biliyordum ama bunu görünce kalakaldım :) sonra sakın ol Özge diyip temizlendikten sonra geri yattım yani uyumak pek mümkün değil ama en azından uzandım bi kaç saat sonra çok hafif regl sancisina benzeyen sancılar başladı. 9 gibi sanirim doktora gittik. Doktorum ameliyattaymış nst ye girdim. Bakın nisanim geldi agrım da var dedim ama pek ilgilenilmedi. Biz de esimle çıkıp kayinvalideme kahvaltıya gittik genel olarak rahat bir insanım zaten😊 sancılar hafif artmaya başlayınca da yatıp uyudum çünkü doktor öğleden sonra muayeneye gelecek dediler. Vakit gelince kalktık gittik doktora anlattım durumu, doktor benimle ilgilenen herkesi mahvetti nasıl haber verilmez bana vs diye. Neyse baktı açılma 4 cm ben de bisey yok bildiğin regl sancıları hafif hafif... Belli ki acıya dayanıklısın sana bi suni verelim dedi. ( Bu arada çatı muayenesinde çatın biraz dar diyip sezeryan onermislerdi ama bebek minik olduğundan normal de olabilirsin demişlerdi. Normal istiyorum eğer mümkün değilse de ağrım sancim gelince beni sezeryana alin demiştim. Gününü doldurması öyle önemli ki direnin bırakın işareti bebeginiz versin) bana verdiler suniyi ilk etapta iyi sonra aman Allahım böyle bir acı yok. Esime hep doğuma gittiğimizde sakın kendimi bırakmama izin verme demiştim. Eşim normalde naif biridir ama o gün kaplan kesildi. Ağrılar geldikçe belli hareketleri yaptım hafifletmek için ama yok böyle bi şey yok korkutmak değil amacım ama güzel sancı :) en önemlisi nefes alıp vermek çok iyi geliyor ama bi süre sonra nefes almak çok güçleşiyor. Normalde gebelik eğitimi almıştım. Nefes egzersizlerini oturmuştum. Neler yapılacak her şeyi biliyordum ama hayaller hayatlar iste :) bir de tabi doktorunuz ve hastanenin koşulları da önemli benimki yaşadığım şehir itibari ile çok iyi değildi. Neyse 13.30 da gittiğimiz hastanede akşam 7 8 e doğru açılma 9 cm e ulaştı ki bebek kemige takilmis acil sezeryana alindim ki artik bitmistim sadece yalvardigimi hatırlıyorum tam bayıltma ile girdigim ameliyattan titreyerek çıktığımı hatırlıyorum. O kadar üşümüştüm ki... ayildigimda 3400 g doğmuş kızımı elime verdiler. O kadar kendimde değilim ki anlatıldığı gibi aaa bebeğim ben anne oldum, yavrum, meleğim diyemedim o kadar kendimde değil ve halsizdim. 2 gün hastane de kaldık. Önce normal doğum gibi olduğundan süt hemen geldi ve bebegim hemen emdi ama geceleri öyle çok ağlıyordu ki ya da daha önce ben hiç bebek bakmadigimdan bana öyle geliyordu sonradan ogrendim ki normalmis o ağladıkça ac bu diyip mama verdiler tabi bu daha sonra meme reddi olarak bana dönecekti. 2 gün sonra eve geldik. Ben zaten ameliyattan çıkmışım perişanım. Bebek bi yerde anneler bi yerde esim bi yerde hicbir şey hayal edildiği gibi değil. Biberona alışan bebek beni emmiyor. Tüm bunların üstüne lohusa depresyonu. Bana kimse böyle kötü bisey olduğunu anlatmamıştı. Anlatsalardı çocuk doğurmam demiştim o zamanlar. O ağlıyor ben ağlıyorum. Ben anne olamayacağım, yapamayacağım diyip diyip ağladım hep kötü düşünceler dipteydim. Tabi bunları yaşarken aa ben lohusa depresyonu oldum diyemiyorsun kafa hep gidik şu kadar söyleyeyim inancınız olmasa ya intihar edersiniz ya da bebeğe zarar verirsiniz o kadar diyorum... nasil yani artik hep boyle mi olacak eski hayatım bitti mi dedikce iyice kötü olmuştum hamilelik boyu aldığım 15 kiloyu 2 haftada tamamen vermiştim çünkü ağzıma lokma girmiyordu canım hicbir şey istemiyordu. Ne zaman ki bu zorlu, iğrenç 2 hafta bitti bi sürü yolla deneyip sonunda basardigim emzirme ile artik her sey yoluna girmisti. ( emzirme derken öyle kolay olmadi öyle cok yol denemiştim ki bence esas konu ben onu kabul edemediğinden o da beni kabul etmemiş emmiyordu. bir gun sunu yaptığımı hatirliyorum aglayarak bebegimi aldim karşıma konustum cunku hamileyken de cok konusurdum beni anlayacak biliyordum. Bak dedim her şey cok zor ama biz atlatacagiz beni emeceksin ben senin annenim sen de benim biricik kizimsin sonra bol bol ten temasi derken konuyu halletmistik) bugun bebegim 31 gunluk ve her sey ilk gunlere nazaran çok güzel. Bu doğum hikayesinden neler çıkarmalıyız.
- Doğum zor bişeydir ama bittiğinde en kolay aşamanın aslında doğum olduğunu göreceksiniz.
- Lohusa depresyonu berbat bişeydir ama her annenin başından ufak, büyük muhakkak geçmiştir
- anne olduğunuzu hissetmeniz onu bağrına basmanız 1 2 ayınızı alır sakın üzülmeyin
-sutunuz muhakkak yeter illa yetmez diyorlarsa kaşıkla ya da enjektörle mama verdirin
- hamilelige odaklanmak yerine doğurma anı egzersizleri, rahatlama şekilleri ile ilgili bilgiler öğrenin
- hamileyken muhakak bebek doğduktan sonra neler yaşayacaksınız bununla ilgili yazılar okuyun. Ayrıca gaz nasıl çıkar, banyo nasıl yaptırılır, meme reddi olursa, ateşi çıkarsa neler yapılmalı gibi sonrası için işinize yarayacak şeyler okuyun.
- Her şey geçer, her şey geçecek bunu çok söyleyin. Ne acılar ne hastalıklar ne dertler geçti bunlarda geçecek diyin ve buna inanın.
- uykusuzluk ilk zamanlar çok çarpacak merak etmeyin buna da 2 hafta içinde alisilacak unutmayin
- Her şey gönlünüzce olsun
-Happymom happykidsten çok daha iyiydi😉😁

Zuhal_19

ozgeyldz gözün aydın cnm zor olmuş ama sonu güzel olmuş sağlıkla büyüt bebisini

Nihalcakmak58

ozgeyldz Ayy sonlara dogru okurken simsek hiziyla sıp diye iki damla dusuverdi gozlerimden o emzirme faslini okurken bebeginizle konusma olayi beni benden aldii🤗 gozunuz aydin olsun saglicakla buyutun insallah..

Ferides

ozgeyldz canım nişanın nasıldı nasıl bişey yani

ozgeyldz

Nihalcakmak58 Bu konuşmayı yaparken ah ne çok gözyaşı döktüm ben de

Nihalcakmak58

ozgeyldz evet canim dogrudur dogumun olsun loğusaligin olsun kotu gecmis ama bak adi ustunde gecmis😊sonuda bal gibi seker gibi tatli olmus geride kalmis ..rabbim tekrarini yasatmasin bi daha ..bittik deriz tukendik deriz kullerimizden yeniden dogariz Allah ole buyuk ki Hamdolsun bin sükür .