Gigi89
Araya parazit olabilir miyim 🤗
2.5 yaşında bir oğlan çocuğu annesiyim. Tecrübelerimi aktarayım;
Oğlan çocukları annelerine müptela oluyorlar. Hepsi böyledir diyemem belki ama ekserisi öyle. Daha bebekken, oğlum aşık aşık bakardı yüzüme 😍 Gece uyurken illa dokunacak, hala daha elleri hep yüzümü gözümü okşar uykuya geçerken bile 😊 Oyun oynarken arada oyunu bırakır gelir sarılır, öper beni “canım annem” der 😊 Annesi bir yana, dünya bir yana şuan. Yaşarken çok güzel, tabii zorlukları da var. Bensiz en fazla 3 saat takılabiliyor o da babasıyla. Süre biraz geçince anne sendromu başlıyor; ya sesimi duyacak ya görüntülü aramayla görecek 😊
Bir oğlan çocuğu yetiştirmek çok farklı bir boyut. Sevgiyle, merhametle işlemeye çalışıyorum ruhunu, benliğini. İnsanları, hayvanları, çiçekleri sevsin istiyorum. Bebekliğinden beri kitaplar okuyorum, şuan her uyku saati öncesi koynuma alıp kitap okuyorum ona, sürekli bıdı bıdı sorular soruyor bir şeyler anlatıyor dili döndüğünce 😊
Kız anneliğini deneyimlemedim ancak oğlan anneliğini çok sevdim 😊 Ve bağ kurmak konusuna gelince; doğal akışına bırakmalısın kendini, anneliğini. Önceliğin bir insanın ruh alemini, kişiliğini inşâ etmek olmalı. Karnı bir şekilde doyar, her halükarda büyür ancak ruhunu doyurmak için çok daha fazla çaba sarfetmek gerekir.
Oyun meselesine gelince de; evin her yeri araba, dinazor, safari hayvanlar, legolar ve puzzle ile çevrili. Evcilikler falan yok anlayacağın arkadaşım sürekli hoplama zıplama gıdıklama kudurmaca 😊 Erkek çocukları fiziksel aktivite gerektiren oyunları çok seviyorlar, ben oyun çağına geldiğinden bu yana, günde bir kere muhakkak takatten kesilinceye kadar güreşiyorum 😁 enerjisini atınca da pambık gibi oluyor vallahi 😊