butterfly4
Merhaba hanımlar bütün hamileliğim Happymom’da doğum hikayesi okuyarak geçti yazmak sırası bana geldi hala inanamıyorum.. geçelim öldüm dediğim anda yeniden doğduğumun hikayesine.. hamileliğim genel olarak rahat geçti, tabi bulantılar şişlikler alınan kilolar halsizlikler normal şeyler olduğu için bunları saymıyorum.. beklenen doğum tarihim 26 ağustostu ve o güne kadar hiç doğum belirtisi yaşamadım çok hafif kasık ağrısı oluyordu son günlerde sadece.. tarih 27 Ağustos olduğunda ben 40+1 olmuştum ve o akşam ufak ufak kasılmalar hissetmeye başladım, dakika tuttum çok düzensizdi ve çok hafif kasılmalardı bunlar.. neyse yattık ve o gece saat 03.00 da kahverengi lekelenme ve suyumun gelmesiyle birden gözlerimi açtım.. hemen hastaneye koştuk, ebe muayene etti suyun gelmemiş akıntı bu dedi, nöbetçi doktorda ultrasondan bakıp sen 40 haftayı aşmışsın deyip beni o hastanede kabul etmeyeceklerini söyleyip eğitim araştırmaya yönlendirdi.. bu arada ben 9 ay boyunca hep devlet hastanesine gittim..biz hiç eve gitmeden eğitim araştırmaya gittik, Allahtan hemen gitmişiz.. nöbetçi doktor muayene etti ve suyun gelmiş doğru ve suda mikonyum görüyorum deyip bana acil yatış verdi.. diğer hastanedeki ebe yanlış söylemiş allahtan suyum gelmemiş deyip eve dönmemişiz.. neyse benim sıfır açıklık ve sıfır sancı ile yatışım yapıldı, ve böylece 58 saat süreceğinden habersiz olduğum normal doğum sürecim başlamış oldu. Hiç açıklığım olmadığı için bana öncelikle balon denen bişey yerleştirdiler ve kısa sürede açıklığım 2 cm oldu, balonu yerleştirmeleri sancılıydı ama o balon düşünce sancı gitti. Sonra suni sancı vermeye başladılar o biraz sancı yaptı ama yeteri kadar sancım olmadı. Arada suni sancıyı kapatıp yürüyüş yaptırıyorlardı açılmam artsın diye.. ve 1. günün sonunda benim açılmam 4 cm oldu, ama yine de ağrım sancım çok hafifti. İşte bundan sonrası çok zor geçti kızlar çünkü benim rahmim 4 cm den sonra açılmak bilmedi bir türlü.. bebek kakasını yaptığı için yakın takipli hastaydım ve sürekli nst de bebeğimin kalp atışlarını takip ediyorlardı. Ve yaklaşık 40 saat ben 4 cm de kaldım. Suni sancının dozunu artırdılar, egzersiz yaptılar, duş aldırdılar hiç artmadı açıklığım. Devlet hastanesinde olduğum için yanıma kimseyi almadılar telefon bile yasak olduğu için saatler çok zor geçti. Artık sezaryene alsınlar diye gözlerinin içine bakıyordum, ama almadılar, 42 haftaya kadar bu şekilde bekleriz diyorlardı. 29 Ağustos gece saat 23 gibi bana fitil yerleştirdiler.. Bi yandan da suni sancı veriyolardı, saatler geçtikçe bende ufaktan bi kıpırdanmalar olmaya başladı, yatamıyorum filan bi kasılmalar sancılar artmaya başladı. Doğum hikayelerinde hep okurdum sancıyı atakta karşılayın diye, kalktım dolaşarak karşıladım sancı geldikçede çömeliyodum bebek kanala girsin diye çünkü bebek hala çok yularda diyodu doktorlar. Sabaha doğru benim sancılarım baya bi arttı, ayaktayken sancı gelince hemen bi yeri tutup duruyordum çünkü adım atamıyodum. Sabah 9 gibi gelen doktora kendimi muayene bile ettiremedim sancıdan. Sancın azalır diye fitili çıkardılar. Bu arada inanılır gibi değil ama gelip gidip kontrol ediyorlardı ve ben 10 saattir çektiğim sancılara rağmen açılmam hala 4 cm di.. 30 ağustos sabah saat 11.30, artık dayanacak halim kalmamıştı, nasıl ağlıyorum nasıl sancı çekiyorum. Hala 4 cm deyim diye ağladıkça ağlıyorum. Sonunda bi hemşireye eşimi arattırdım telefonda eşime ağlayarak yalvardım beni burdan kurtar benim açıklığım aynı beni hala bekletiyolar sezaryene almıyorlar diye. Neyse eşimle annem geldi doğumhanenin kapısına. beni götürdüler yanlarına nasıl ağlıyorum nasıl bağrıyorum beni kurtarın burdan diye. Doktorlar geldi sancısı çok iyi normal doğum bekliyoruz diyorlar onların yanında eşime diyorum ki dinleme bunlarıııı benim açıklığım 4 cm miş ilerlemiyor beni götür burdaaan.. eşim çaresiz annem ağlıyo😢 onlar dayan dedikçe ben çığlık atıyorum😁 en sonunda hemşire siz çıkın deyip beni hızlıca odaya götürdü tekerlekli sandalyeyle. Neyse yatırdılar yatağa yine nst çünkü bebek riskte🥺 ve arkadaşlar 11.30 da ailemle görüştükten sonra 12.30 a kadar bende kopukluklar vAr artık o sırada bayıldım mı ne oldu valla merak ediyorum ama bilmiyorum. Bi ara bi doktor geldi bi kontrol edelim dediğini hatırlıyorum hayal meyal. Oo çok iyi dedi, Allah’ım inşallah 5-6 cm olmuştur diyerek korkarak sordum kaç olmuş hocam, tam açıklık demez mi🥳 Allah’ım sevinçten ölücem bu sefer ama sancıların seviyesi zirvede tabi.. doktor artık ıkınıyorsun dedi, o zaman kadar ıkınma demişlerdi ama ben kendimi tutamayıp her sancı geldiğinde ıkımdıgım için iç yırtığım çok oldu. Neyse kızlar ben tam açıklık oldu dedikten sonra 30 dakika ıkındım ama olmadı olmadı olmadı🥺 bütün doktorlar ebeler hemşireler benim odamdaydı, doğumuma 3 doktor ve sayamadığım kadar hemşire ve ebe girdi.. sonunda bi doktor yatağımın kenarına çıktı bebeğin poposundan ittirdi diğer doktora da kesi atmasını söyledi, ben ıkınıyorum bütün gücümle, doktor bastırıyor diğer doktor çekiyo derken içimden bişey aktı ve aman yarabbi bu nasıl birşey anında bir rahatlama hissi. Bebek çıktığı an sancı ağrı sıfır ya hiçbişey kalmadı. Saat 13.00 da minik kızım 3300 gr olarak dünyaya gelmiş oldu.. Dikişlerim fazlaymış kaç tane diye sormadım doktora, sadece fazla dedi. Bebeğimi yanağıma getirdiler böyle bir mis koku yok kızlar, tarifi yok o sıcaklığın pamukluğun o anın tarifi yok olamaz 😢 hatırladıkça gözlerim doluyo😢Hemen yemek söylemişler bana, dikişlerim atıldıktan sonra yemeğimi yedirdiler dünyanın en güzel yemeğiydi resmen 😊 daha sonra bebeğimle birlikte lohusa katına çıkardılar, annem ve eşimle ilk buluşmamızda ilk bana gelip nefes nefese sarıldılar çok duygusal anlardı 😢 sonra bebeğe gittiler baktılar sevdiler, 3 gün onlar da perişan olmuştu hastanede 🥺 ve 3 gün de doğumdan sonra orada kaldık.. kızlar devlet hastanesiydi ama Allahım o doktorlardan hemşire ve ebelerden binlerce kez razı olsun, özelde bile belki bu kadar nazımı çekmezlerdi, doğum anındaki yardımları kesi atmamak için uğraşmaları, bir kez ters davranmazlar mı bir kez bile. Allah razı olsun onları hiç unutmuycam. Biz şimdi 42 günlük olduk teyzeleri ve benim doğumdan kalan dikiş ağrısı vs geçti gitti hepsi. Benim doğumum zordu evet ama sonu muhteşemdi. O sonu yaşamak için 10 kez daha o kadar zorluğu çek deseler hiç düşünmem çekerim. İlk doğumumdu, yine çocuk düşünürsem Allahım yine normal doğum nasip etsin inşallah. Benim kadar nazlı biri normal doğum yaptıysa hepiniz yaparsınız kızlar hiç korkmayın. Bir de yapı meselesi, benim rahmim açılmadı ama sizin öyle olacak diye bişey yok, doğumdan sonra birlikte aynı odada kaldığım kızın ilk doğumuydu ve 6 saatte normal doğum yaptı ve bebek gelmiş yatakta doktor zor yetişmiş, çok kolay olmuş yani doğumu, inşallah sizlerinde kolay olur.. bebek başka bişeymiş kızlar doğumdan beri aşk yaşıyoruz resmen, hepinize hayırlı ve kolay doğumlar diliyorum, sorularınıza varsa cevaplarım, ben de burdan mezun oldum Happy kids e geçiyorum artık, hepinize sevgiler ❤️
butterfly4
@Dudus çok teşekkür ederim 🙏 valla çok beklettiler, dedim bebek kakasının içinde duruyo bu tehlikeli değil mi, dediler ki senin suyun geldiği için kakasını yaptığını anladık, suyu doğum esnasında gelip bebeğin kakasını gördüğümüz oluyo bu demek değil ki o esnada bebek kakasını yaptı kaç gün önce yaptığını bilemeyiz ki kaç gün kaldı kakasıyla diye bir açıklama yaptılar, bebek kakasını yaptığı için bebeğin sürekli kalp atışını kontrol ediyorlardı, yan odamda aynı durumda biri vardı, onun bebeğinin kalp atışı hızla düşmeye başladığı için acil sezaryene aldılar ama benim bebeğimin kalp atışı iyiydi ve beni çok beklettiler