Prensimvarrr
Bir mutlu son da benden olsun. 🤗 Geriye dönüp bakıyorum da zaman gerçekten hızlı geçmiş, hamileliğimi ilk öğrendiğimde 9 ay nasıl sabredicem diye düşünüyodum. Günler , aylar geçti ve ben yavruma kavuştum 🤩 Hamileliğim de normal doğumdan korktuğum için hep sezeryan olucam diyodum ve öyle de oldu çatı darlığıyla sezeryan için 8 Ekim salı gününe karar verdik. Dün sabah 9 da hastaneye gittik. Tahlil yapıldı , nst ye girdim ve servise alınıp ameliyat için beklemeye başladım. Tabi nasıl heyecan var korkuyorum falan neyse 10 buçuk gibi gelip sonda takıldı ben ürktüm biraz ama acıtmıyor aslında sonra beni aldılar ameliyathaneye götürdüler kayınvalidem, eşim gözleri dolu dolu ben heyecandan konuşamıyorum bile kimseye🤗 Neyse girdik içeri bana bi şeyler soruyorlar ama ben dinlemiyorum hiç 😅 iğne yapılacak ya aklım onda hep acır mi diye 🤷♀️ Sedye ye oturttular beni kafamı göğsüme dayadım ve iğne yapılmasını bekledim. Heyecan ve stresten dolayı kastım kendimi 4 defa denediler iğne için en son derin nefes aldım ve kasmadım kendimi. Hemen yatırdılar başladılar doğuma açıkçası pek bişey hatırlamıyorum sadece bebeğimin ağladığını duydum o kadar. Sonra dikişlerim atıldı beni odaya indirdiler gittiğimde yavrum odadaydı çoktan gelmişti. İlk narkozun etkisiyle uyuşuk oluyosun tabi etkisi geçince ağrılarım başladı 3 doz ağrı kesiciyle anca kendime geldim. Akşam 8 gibi yürümek için kalktım ve bebeğimi emzirmek dışında oturmadım. Ağrılarım öyle geçti dikiş yerleri açıyor ama oda geçer. Çok şükür ki yavruma kavuştum. Şimdi evimizdeyiz Rabbim bekleyen herkese nasip etsin. Uzun oldu kusura bakmayın herkese hayırlı doğumlar. Korkmayın süreç zor olsa da çekilmeye değer sonunda yavrunuza kavuşuyorsunuz 🤗