annemsii ben doğurana kadar doğru düzgün karnımı bile sevmedim normal hayatıma devam ettim sanki hiç hamile değil gibiydim onu çok seviyordum ama heyecan yoktu doğum anında bile rahatlasaydım biran önce demiştim ta ki beni sezaryen yaptılar onu aldılar babasına götürüyoruz dedikleri an işte orda yaşadım annelik duygusunu kendim onunla gidemedim onu koruyabilecek durumda değildim babası başka bir odada ya birşey olursa diye birde sezaryenden sonra 5 saat ne kocamı ne oğlumu görebildim sadece bir kere geldiler onda da eşim 4 saat oldu karım nerde diye ortalığı ayağa kaldırmışta rahat etsin diye getirmişler çocuğu da getirdiler bi öptüm eşim çocukla çıkarken ona iyi bak ben gelene kadar gözün hep üstünde olsun dedim yani kucağına alınca değişiyor işler hani karnında ya güvende gözünün önünde ama senden ayrılınca bi tuhaf oluyor insan şimdi 8 aylık dün çenemi emdi öpüyorum diye morartmış eşime oğlun yaptı dedim ama adam inanmadı 😂😂 taki kendi gözüyle görene kadar 😂😂😂 şimdi 8 aylık içime sokasım geliyor doğduğunda uykusuz kaldım yine de bir kişinin bile kucağına vermedim zarar görür diye 😂 doğurunca sen de anlayacaksın bu duyguları şimdi de anne desin diye kendimi parçalıyorum 😂