Handegunas
Burada çok fazla doğum hikayesi okudum. Hem de hiçbirini atlamadan her ayrıntısına dikkat ederek okudum. Hiç tecrübem olmayan bir konuydu doğum. Buradaki yazılar bana güç kaynağı, bilgi kaynağı oldu. Şimdi ben de henüz doğum yapmamış güzel annelere kendi hikayemi anlatarak destek olmak istiyorum. İlk 4 ay bulatı haricinde çok güzel bir hamilelik geçirdim. Her zaman çok sağlıklı çok fit bir insan oldum. Bu yüzden de her zaman kolay doğum yapacağıma inandım 😁Güzel meleğim tam 40+0da dünyaya açtı gözlerini. (Tabi ben 37. haftada artık gelsin demeye başlamıştım 😜) 23 Ağustos cuma günü sabahtan başladı hafif sancılarım. Sabah uyandığımda tuvalete gittim ve sanırım o gördüğüm nişandı. Ancak kanlı değildi. Kimseye söylemedim. Kahvaltı yaptık, eşimle yürüyüş yaptık, mağazalar gezdik. Her sancıyı telefonuma kaydediyordum gizli gizli 😅 düzensizdi tabi. Eşim de gün içinde bugün bi güzellik var sende bugün doğuruyor musun demişti 😁 düzensiz sancılarla günü geçirdim akşam 22.00 gibi artık telefonuma kaydettiğim sancılar 5 dakikada bir geliyordu ve çok daha şiddetliydi. Artık eşime sancıların 5 dakikada bir geldiğini, hemen duşa gireceğimi ve doğum çantasına son eksikleri koyup hazırlanmasını söyledim.
Duştan çıktım, giyindim, çantamızı aldık hastane yolunu tuttuk. Bu arada Almanya’da yaşıyorum. Hemen nst’de sancıma baktılar. Bir şey çıkmadı 🤷♀️ nasıl oldurdu artık sancılarım 3 dakikada bir geliyordu. Arkasından açıklığımı kontrol etti ve açıklık yok isterseniz eve gidip bekleyin dedi hemşire. Eve geldik. Şiddetli, düzenli sancılarla sabah 5e kadar dayandım tabi uyutmuyordu sancılar. Eşimi uyandırdım tekrar gittik hastaneye. Tekrar nst, tekrar açıklık kontrolü derken yine bir şey yok 🤷♀️ isterseniz gidin, isterseniz burada bekleyin dedi hemşireler. Kalalım dedik bu sefer belki sancılarımı hafifletecek bir şeyler yapılır diye. Sabaha kadar nst, açıklık kontrolü, yürüme, merdiven çıkmaya bir de kusma eklenmişti. Sürekli kusuyordum. Bazı kadınlarda rahim açılırken kusma olurmuş. 🤷♀️ bir şey yiyip içemiyor, uyuyamıyor, sürekli kusuyor ve yürümeye çalışıyordum. Vücudumda su kalmamış damardan su vermeye başladılar. Bari ağrı kesici bi şey verin, epidural yapın diye yalvarıyordum ama burada Türkiye’deki gibi suni yollar hiçbir çare yoksa ancak o zaman kullanılıyor. Yalandan, hiçbir ağrı kesici özelliği olmayan bir şeyler verdiler. Açıklığa bakıyorlar 1 cm diyorlar. 2 saat sıcak küvete girdim. Sonuç yine aynı. Bu arada vardiyalar değişiyor, doktorlar hemşireler geliyor gidiyor ben oradayım. Yürümeye, kusmaya devam. Kanamam geliyor, suyum geliyordu ama açıklık yok. Asla epidural, suni sancı bile istemem diyen ben, sezeryanla alsınlar diyorum artık. Zar zor epidurale ikna oldular. Onu da ancak açıklık 4 cm olunca yapabiliriz dediler. Açıklık 4 cm’yi bulduğunda da şimdi yapmayalım hep yatmak zorunda kalırsın bi şeyler bi şeyler diyerek yine oyaladılar 😅 Pazar sabaha kadar böyle devam etti süreç. Sabah artık aşırı bir baskı ve sancı hissediyordum. Tuvaletten çıktığımda yeni bi hemşirenin vardiyası başlamıştı tabi. Yapılacakları artık ezberlediğimden nstye girmeden açıklığıma baksın dedim ve hemşire 10 cm doğum başlamış dedi. Hem sevinç hem korku aldı beni tabi. Hemşire hemen kahve hazırlayıp bir beze döktü ve benim altıma yerleştirdi. Çok şaşırdım neden yaptığını da bilmiyorum ama o kahvenin kokusu, sıcaklığı beni biraz rahatlattı. Doktor da gelince sancılarla birlikte ıkınmaya başladım. Ancak ne kadar güçlü ıkınsamda çıkmıyordu nazlı kızım 🙄 doktor kafasının göründüğünü ancak bebeğin içeride döndüğünü, oynadığını söylüyordu 😁 biri karnıma bastırıyor, biri bacağımı tutuyor, nefes al, ıkın derken birkaç ıkınma sonrasında sabah 9:05te dünyaya gözlerini açtı miniğim. Kordonu da eşim kesti 😊 2.850 gr doğdu. Küçük bebek doğumda kolay olur diye düşürdüm hep. Doktorlar çok küçük olduğu için kendini ileriye itemediğini söyledi 🙄 burada kolay kolay doğumda kesi de atılmıyor tabi yırtılma oldu. 1 ay 5 günlük olduk. Dikişlerim hala tam iyileşti diyemem. Çatı muayenesi de yapılmamıştı zaten 😅 doğumdan sonra ebe de “sendeki de iyi cesaretmiş “ demişti 🙊😂 hemen emzirdim. 19.haftadan beri sütüm geliyordu zaten 🙏🏻 sonuç olarak hepsi geçiyor. tabi duyduklarım gibi doğduktan sonra her şeyi unutuyorsun diyemem hiç unutmadım 🙊 ama 9 ay taşıdığın bu mucizeyi kucağına almak, koklamak, her gün seninle olması mükemmel bir duygu. Bu yüzden olacak ki unutmuyorsun ama yaşadıklarına değdiğinin farkına varıyorsun. 🙏🏻 tüm annelerin doğumu çok kolay geçsin umarım 🙏🏻 doğum çantamı da sormayın😁 ben Türkiye’deki gibi lazım olabilecek ihtiyaçlarla gittim 1 valiz dolusu eşyayla ancak burada hastanede 3 gün kalınmasına rağmen hiçbir şey kullanmadım çünkü göğüs pedinden her boy bebek kıyafetine kadar her şey vardı. En azından bu konuda mağdur etmedi Almanlar 😜 13 kilo aldım hamileliğimde. Doğumdan 5 gün sonra 10 kilo zayıflamıştım 🙏🏻 o zaman her şey çok zordu ama şimdi iyi sezeryan, epidural vs yapılmamış diyorum. Sormak istedikleriniz varsa cevaplamak isterim 🥰🙏🏻
Hikayemi Art Williams’ın bu sözleriyle tamamlıyorum 🥰
"Size, bunun kolay olacağını söylemiyorum. Buna değeceğini söylüyorum."
"I am not telling you it is going to be easy, I'm telling you it's going to be worth it."