Mervealya18
Merhabalar bayanlar 17 eylülde güzeller güzeli kızım Alyamı kucagıma Aldım öncelikle şunu söylemeliyim ki 17 eylül benim de doğduğum gün. Soruyorum kendime bunca zaman boşa mı yaşadım acaba kızımsız nasıl yaşadım diyorum . Allahım öyle bir duygu ki kendi canın dan daha çok kıymet veriyosun ve bebektir tabi ama ağlaması bile yüreğini delip geçiyor . Neyse gelelim doğum hikayeme doktorum saat 10 da çağırmıstı sezeryan için odama geçtim hemşireler gerekli işlemleri yaptı . Sonta takımından cok korkuyodum ama takılırken değilde çıkartırken canım acıdı acıkcası . Neyse ben spinal sezeryan istedim sontamı takıp beni ameliyathaneye aldılar farklı bir duygu hem korku hem heyecan anestezi doktoru bana spinale eminmisin diye sordu çünkü spinal isteyip dayanamayan cok varmıs ısrarla tekrar tekrar sordu biraz korkulu sekilde dayanırım olsun dedim cünkü bebeğimi görmek istiyordum. Belimden iğneyi vurdular hiç acımadı kızlar sonra ayagma uyusma hissi geldi haraketleri hissettim ama kesinlkle acı yok oyle cok büyük baskı falanda yok dedikleri kadar bes dk sonra kızımı verdiler kucagma dünyam benim sonra dikişlerim atıldı odama getirildim üç saat uyusukluk devam ediyor ve hiçbir ağrı hissetmiyorsunuz bu mükemmel bi olay . Suan 6 günlüğüz dikişlerin iyileşme süreci acısı meme süt yaralar falan derken cok zor bi sürec ilk üç gün yürümek işkence gibi geliyor ama suan işlerimi yapablyorm arada yanmalarım oluyor sonuc olarak sezeryan dan korkmayın kızlar acıyor sonrasında hatta iki üç gün çok lanet geçiyor ama sonrasında hızlıca iyileşiyorsunuz sütümde geldi hemen kuzumu mememde yara var bu can sıkıyor hepinize hayırlı doğumlar