Gsevinc95 Merhaba arkadaşlar, aylardır forumu ve programı takip ediyordum. Eşimin sosyalleşme sorunu vardı oldum olası. Cekinik bir ailede büyümenin verdiği bir durumdu. 1 senelik evliydik ama bu dönemde askere gitti ve içine daha da kapanıp geri döndü. Evliligimizde problemler yaşadık fakat guzel topladık. Eşim bana bir bebeğimiz olsa ne guzel olur dedi ve Allahın izniyle bebek sahibi olmaya karar verdik. Ve sukur Rabbim bizi o güzel haberle senlendirdi. Mesleğim ogretmenlik bir ozel okulda çalışıyordum. O kadar bulantıların halsizliklerim oluyordu ki mecburen isi 4.ayımda biraktim kanamalarım ve bulantilarimla ailemden uzakta tek basima hamileliği gecirdim. Bi dönem erken dogum riskim oldu ama sukur yatarak atlattık. Bi sabah uyandım ve nişanımın geldiğini fark ettim. 37. Haftada erken olduğunu düşünüp korktum. Annem ve kayınvalidem ortalığı ayağı kaldırdılar doktora gidince 2 cm acikligim olduğunu öğrendim. Hamilelik boyunca evde hep hareketler yaptim, işlere kostum ve yumuşamamla beraber,hic kronik rahatsızligin cikmamasiyla birlikte doktorum normal doğumum icin beni yüreklendirdi. Prine masajı,göğüs ucu masajları vb. 2 gun icinde 4 cm acikligim oldu. 38. Haftaya girdiğimde doktorun ultrasonda kan akışının yavaşladığını ve bebeğin cok kilo almayacağını söyledi. Doğumu başlatalım suni sancıyla dedi. Hazırlıkları yaptık, öğlen 12de yatisim yapıldı. Şancı odasında annem ve kayinvalidemle nstye bağlandım. 45. Dakikada makinadan ritimsiz kalp atışları geldi ve oğlumun kalp atışı 50lere kadar düştü. Hemen suniyi kestiler ve doktorum geldi . Durumu anlattı. Bunlar bazen yaşanabilir istersen dinlenip devam edelim istersen sezeryana alayım dedi. Ben o kadar korkmuş ve gerilmistim ki :( Bir anda hazirlandim ve ameliyathaneye goturuldum. Eşimin ameliyata giremeyeceğini duyunca dudaklarımı ısırdım ama doktorum hep yanımdaydı ben varım dedi ve destek oldu. Ekip cok sevecendi ,o kadar korkuyordum ki hic ameliyat olmamıştım. Bacaklarım titriyordu ve cok soğuktu. Spinal+epidural yapıldı,sonda takıldı ve operasyon başladı. 10 dk içinde kucuk ama cok kucuk bir bebek çıktı. Öyle ağlıyordu ki ... ona bakınca Allahim cok kucuk nasil bakıcam ben bu kucuk oğlana bana gayret ver dedim😊 bebeği kokladım, cok ama cok agladim. Sonrasında bas dönmesi ,kas kasılması yüzünden ağrılardan bağırmaya başladım ve anestezi uzmanı sakinleştirici verdi. Bayginligin ardından gözümü açtığımda eşim başımda sedyeyle odaya gidiyorduk ve ikimiz de çok ağlıyorduk. O kadar güzel bir duygu ki... O gece sancılarım oldu . Ama en çok da sırt ve bel agrim oldu. Bebeği zorla emzirdim. Sukur o da 2750 gr dogmaisna rağmen cok inatciydi:) 2.gun evimize ciktik. Hersey cok yolundaydı ama 4.gun sarılık olduğunu farkettim. Hastaneye gidip gelmeye başladık. Fakat bu sabah yükseldiğini öğrenince hastaneye yattik. Şuan yanimda fototerapi aliyor. Bu dönemde kendimi uzmemeye soz verdim ki sutum kaçmasın. Iste bu da benim doğum hikayem. Gereksiz detaylar olduysa kusura bakmayin . Allah hakeden herkese evlat sahibi olmayı nasip etsin❤🤰👼👩👦 Miraç oğlan 11/09/19 14.12😊❤
Anneyimki Rabbim saglıkla büyütmeyi nasşp etsin. Çokkk geçmiş olsun bi an önce cıkar inşallah.. Sende evet üzülme sütün içinn unutmaaa o bebeişeee çokkk lazımmm. 🤗🤗