cinyas şunu unutma. Çocuğun yanındayken, dillenmeye de başladığında “beni neden normal doğurmadın nasıl annesin?” demeyecek.
Elini tutup öpüp sarılıp “iyiki benim annemsin” diyecek. Sence yarım anne olabilir misin? Geceleri uykusuz kalıp yavrunu besleyeceksin. Her şeyiyle sana muhtaç bebeğin altını temizleyecek, yıkayacak, sen karnını doyuracaksın. Uyuduğunda üstü açık mı, kusmuş mu terli mi üşümüş mü diye yarım yamalak uyku uyuyup tetikle olacaksın. Hastalandığında sabahlayacak, keşke ben hasta olsaydım yavrum olmasaydı diyeceksin.
Her büyüdüğü adımda sana daha çok ihtiyacı olacak, sen daha çok koşturacaksın. Sağlıklı büyüsün diye ona tarifler yapıp her şeyin en iyisini yedirmeye çalışacaksın. Kaşığı, çatalı, bardağı tutmayı sen öğreteceksin. Tuvalete gitmesini sen öğreteceksin. Yürümeyi, koşmayı, konuşmayı sen göstereceksin. Düşmesin diye pervane olacaksın. Benim annem yanımda diye hep güvende olacak. Okula gidecek yazmayı çizmeyi okumayı sen öğreteceksin. Çamaşırını sen yıkayacak odasını sen temizleyeceksin. Uyuturken ninillerin masallarınla uyutucaksın. Şimdi sen kendi kendine düşün neyin yarım anne?
Kollarına ilk verildiği an dar bir alandan çıkmış hiç nefes almamış bir bebek. Hiç bilmediği bir yerde ama senin sesinle göğsünde sakin. Seni tanıyor seni seviyor seninle güvende olduğunu hissediyor. Kusursuz mucizen.. Koklamaya doyamazsın. O senin yavrun.. Onun için nasıl doğurduğunun önemi yok, nasıl bakıp yetiştireceğin önemli. :) Seviliyorsun güzel anne. Senin anneliğini doğurma şekli belirleyemez. İnsanlar çamur atmak için her yolu dener konuşurlar. Onlara ben rahatıma düşkünüm sezeryan istedim ağrısız sızısız doğurdum diyeceksin. Hepsi susup kalsın. :) Can sıkanın canını sıkacaksın ki haddini bilsin herkes. Hayırlı doğumlar 🙏🏻🌸