23 Şubatta hastaneye haftalık kontrole gidişimle başladı her şey... Nst de ağrı çıkınca doktor açıklık muayenesi yaptı ve 3 cm açıklığım vardı. Seni böyle bırakamam yatışını yapıp takip edicez eğer sancın olursa doğurursun dedi. Sancım çıktığını duyunca geliyor diye sevinirken yatış verince bi anda bi korku geldi ne yapacağımı şaşırdım ve şaşkındım da zaten. Çünkü ben bir şey hissetmiyordum. 4 gün önce akıntım hiç yokken 1 saat arayla beyaz sümüksü bi sıvı peçeteye gelmişti. Nişan kanlı olur diye bildiğimden şüphe etsemde takmadım ama doktora söyleyince onun nişan olduğunu söyledi. Bunun haricinde çatı kemiklerim ve belim çok ağrıyordu ama ilk aydan beri bi sorun olmamasına rağmen hep ağrıdığı için onlarıda önemsemedim. Bir de erken geleceğini hissediyordum. Evin temizliğini, beşiğini odamıza koymayı, kendi vücut temizliğimi yetiştirmek istiyordum ve sanki vücudum enerji topluyordu. Ben halsiz hissediyordum ama vücudum sanki kendini dinlenmeye almıştı, canım sadece enerji verici şeyler çekiyordu, kendimde hafifleme hissediyordum, hormonlarım hamile olmadan önceki haline dönmüştü sanki. Hastane araştırma hastanesiydi. Korkum vardı davranış nasıl olur, yanımda eşimden başka duracak insan yoktu ve erkekleri almıyorlar diye sinirlerim bozuktu ama öyle olmadı. O kadar katı değillermiş 🙂 Hemşireler, doktorlar aşırı ilgili ve güler yüzlüydü. Eş konusunda anlayışlılardı 🙂 Şansıma tek kişilik odada boştu. İyki doğum konusunda bu hastaneye karar vermişim dedim. O gün taburcu olana kadar nst kontrolü yaptılar, gece tekrar açıklık muayenesi yaptılar 4 cm dediler, nst de ağrı çıkıyordu ama ben bir şey hissetmiyordum. Bu arada alttan muayene gayet normal bir şey, kimse elini bilmem kaç parmağını falan sokmuyor ve yavaş olun derseniz gayet kibar olnuyor ve sonrasında acı falan olmuyor hatta o anda acı olmuyor bi rahatsızlık hissi oluyor o kadar, sonrasında leke falanda olmadı.Neyse arada hissettiğim sadece kasılma ve normal bi ağrıydı o kadar. Ertesi gün taburcu etmeye karar verdiler, her gün gel nst ile bakıcaz dediler. Ertesi gün gittim nst ye girdim. Öğle tatiliydi. Hemşire doktora gösterip geldi, hemen önceki gün yattığım yere yani servise çıkın dedi. Çıktım. Eşim kapıda bekliyordu. Kendi doktorumu koridorda görüp gösterdim. Hemşireye seslenip hemen nst ye bağlayıp, giydirin dedi. Bebeğin kalp atışlarının düştüğünü, duruma göre sezeryan olabileceğimi söyledi. Bebeğin eşyalarını istediler. Eşimi arayıp getirmesini söyledim. Tabi o ne olduğunu bilmiyordu. Ben öyle diyince hemen arabaya inmiş. Doğumhaneye girerken birbirimizi göremedik. Telefon da almıyorlardı. Sancı odasına yatırıp tekrar nst ye bağladılar. Sinirlerim bozulup ağlamaya başladım. Stajerler elimi tutup, muhabbet edip moral verdiler. Birinden rica ettim telefonundan eşimi arayıp konuştum 🙂 6 saat yattım orda. Yatmaktan her yerim ağrıdı. Doğurmam için kendi sancılarımı bekliyorlardı. Suni vermek istemediklerini söylediler. Bebeğin kalp atışları normaldi. 6 saatte 8 kez açıklık muayenesi yaptılar. Toplamda 10. açıklık muayenesi olmuştu, 10. da leke oldu. Açıklığım 5 cm olmuştu. Ağrılar çıkıyordu ama ben hissetmiyordum. Sinirlerim çok bozulmuştu. Ne olacağını bilmemek daha kötüydü. Saatlerce yatmaktan yıpranmıştım. Ömrümden 10 yıl gitmiş gibi hissettim. Eşime bilgi veriyorlardı ama dedikleri takip ediyoruzdu. Meraktan deli olduğuna emindim ve ona ulaşamamak sinirlerimi daha çok bozuyordu. En sonunda çıktım, eşim dışarda bekliyordu. Odaya yerleştim. Bu sefer iki kişilik odaydı. Refakatçisi vardı. 3 kişi kaldık. İki kişilik küçücük oda zor arkadaşlar. Hem rahat giyinip hareket edemiyorsunuz hemde yanınızda yatan insanın cins olma ve size uykudan gözünüzü açınca günaydın demek yerine sen kaç yaşındasın diye sorma ihtimali var. Eşim hastane önündeydi. Geç vakte kadar çıktım, onun yanında durdum. Gece o eve gitti bende uyudum. Sabah 7 de kalktım. 8 de nst ye aldılar henüz bir şey yememiştim, su bile içmemiştim. Nst deyken eşim geliyorum beraber kahvaltı yaparız diye mesaj atmıştı, sabaha kadar uyumamış, benden haber gelir diye. Ama o hastane kapısından girdiği an beni yine kalp atışları düşüyor diye doğumhaneye aldılar. O asansörden inerken ben içeri girdim. Yine birbirimizi göremedik, kısmetimizde yokmuş ama bu sefer telefon elimdeydi. Durumun ne olduğunu söyleyip seni seviyorum diyip kapadım. İçeri girince üstümdeki kıyafetleri değiştirip, telefonumu aldılar. Saat sabah 08:30 tekrar nst ye bağladılar. Düzenli ağrılarım çıkıyordu ama ben olması gerekenden çok hafif hissediyordum. Kalp atışlarım normaldi boşuna sezeryan olup narkozu alır uyananam, epidural yaparlar felç kalırım diye korkup ağlamıştım. Doktor tekrar açıklık muayenesi yaptı hala 5 cm di ama artık bekleyemeyiz bunun zamanı doldu doğurman lazım dedi ve saat 10 da suni sancı vermeye başladılar. Açıklığım saat öğlen 12 de 6 cm olmuştu ama ben suni sancı verilmesine rağmen hala normal bi ağrı hissediyordum hatta enerji gelmişti ve hemşireye ben arada bi geliyim suni sancı verin kendimi çok iyi hissediyorum dedim 🙂 Suni sancı verilmeye başlandığından itibaren karnıma doğru derin nefes alıp yavaş yavaş verdim ve bu beni psikolojik olarakta çok rahatlattı. Bütün doktorlar nöbeti bitinler bile gitmeyip benim doğurmamı bekliyorlardı ne olacak çok merak ediyorlardı. Çünkü bana doğumdan sonra söylediklerine göre sancılarım 120 yi görmüştü ve bana sorduklarında normal bi ağrı olduğunu söyleyip gülerek karşılıyordum. Arada bi kalkıp yürümeme müsade ettiler. Ricamla eşime hep haber verdiler onu sevdiğimi ve kapıdan ayrilmamasını istediğimi bile söyleyip eşimi bile rahatlattılar 🙂 Doğuma kadar yaklaşık 20 kere alttan muayene olmuşumdur. Bikaçını suyum gelsin açılma çabuk olsun diye çok zorladılar. Hoca öğrencilerini getirip benim durumumu anlatıp onlara sorular bile sordu. Aynı doktorlar dizisi gibiydi beni bi gülme aldı hep beraber güldük 🙂 Doğum yapcak tek kişi bendim herkes seferber olmuştu. Saat 5 ye suyum hala gelmeyince şırıngayla patlattılar. Açıklığım 8 cm di. Suni sancıyı kesmediler ve bende sancılar başladı. Odada 15 doktor vardı. 14'ü öğrenci 🙂 Hocaları ders anlatıyordu benim bağrışlarım arasında ve arada beni güldürüp rahatlaymaya çalışıyorlardı. İlk sancılarım 5 nefes sürüyordu hepsini nefes karşılıyordum. Daha sonra ah diye bağırıp yatağı yumruklayarak karşılamaya başladım. En sonunda dayanılmaz olmuştu sadece bağırıyordum. Doktor nefes almam için yönlendirmeye başladı. Saat 6 olmak üzereydi. O saate kadar ıkınma isteği geliyordu ama tutmamı söylüyorlardı. Artık kendimi tutamıyordum ve ıkın dediler bi yandanda doktor alttan bakıyordu. Tam açık oldu doğumhaneye gidiyoruz gidene kadar sakın ıkınma dedi sancım geçtiği anda aceleyle beni tuttular kalktım ve çatala yatırdılar. O ama kadar her sancıda kalbimi tutup eşimin adını sayıklıyordum ama artık dayanılmazdı ve kendimden geçmiştim sadece ıkınmak istiyordum. Çatala yattım nefesi alıp tutup ıkınmam gerektiğini söylediler, kenardaki demirleri tut öne it kendini dediler. Ben doğurtun artık diye bağırıyordum. Doğumhanede yaklaşık 30 kişi vardı. Hepsi beni izliyordu. Bi Doktor elimi tutuyordu. 3 kere çığlık atarak ıkındım. Son kez uzunca ıkın diye bağırdılar. Nefesimi tuttum ıkındım veeee ağlama sesi geldi. Bende ağlamaya başladım. Hemen yanımda kızımı hazırlamaya başladılar. Kaç dikiş olduğunu bilmiyorum az olduğunu söylediler estetik dikiş attılar. Ben kesi falan hissetmemiştim iğne yapıp uyuşturdular. Dikişler 20 dakika sürdü. Dikişler yapılırken kucağıma verip emdirmeye başladılar. Saat 18:24 te 37+1 3 kilo 70 gram 50 cm doğdu. Sonunda hazırdık beraber çıktık, eşim kapıdaydı onu görünce yine ağlamaya başladım. Ben doğumdayken beni tek kişilik odaya almışlar. Odamıza geçtik. Emzirmeye başladım. Beşiğine yatırdık hemen uyudu. Kanamam çok vardı, iğne yapıldı. Hasta bezi lazım değilmiş kendi hazırladıkları pedlerden verdiler. Çok halsizdim, dikişlerim çok acıyordu. Eşimin desteği olmadan yürüyemiyordum, oturup kalkamıyordum. Ömrümden ömür gitmişti. Kendimi sezeryan olmuş gibi hissediyordum. Temiz kıyafetim kalmamıştı. 1 saat sonra su içebilecek 2 saat sonra yemek yiyebilecektim. Sabah 7 den beri susuzdum. Eşim eve gidip geldi. Temiz giyindim. Yemek yedim ama sabaha kadar uyumadım. Bebeğimi hiçbir doktor ne yaptıysak uyandıramadık anca parça parça emdi hep. 2 saat uyuyabildim. Sütümü sağıp denedik yine olması gerekenden az içti. Doktor mama alın emzirmeden sonra mama verin dedi ama mamayıda içmiyor. Sarılık olma ihtimali var. Akşamına taburcu olduk. Bugün iyiyim. Evdeki işleride yaptım. Birbirimize alıştık sayılır. Allah güç kuvvet veriyor. Emme ve mama konusunda hala aynı sağlık ocağına götürücez. Hasta olur diye korkuyoruz üzülüyorum. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Burda yazdığım andan itibaren destek oldunuz hepinizden Allah razı olsun öyle iyi geldiki anlatamam. Teşekkür ederim 🙂
Hastane çantasına koyduklarım:
Bebek için
3 tane 5li takım (yetti doğar doğmaz giydirilen hemen kirleniyor hele beyazsa! )
10 tane bez ( yetti sayılır 2 tane daha olsa iyi olur)
2 çorap ( yetti)
5 ağız mendili ( 1 tane yeterli)
Emzik (gereksiz)
Biberon (gerekli)
Pişik kremi (gerekli)
Islak mendil ya da neyle temizlemek isterseniz
1 kalın bide penye battaniye (gerekli)
Benim için
Pompa (gerekli)
Emzirme sütyeni ve atleti ( gereksiz)
Uzun derli toplu duracak hırka ( gerekli)
Sabahlıklı lohusa pijama takımı ( gerekli ama hemen giyince batıyor)
Gecelik ( normal olacaksa gereksiz)
5 külot ( az)
Göğüs kremi (gerekli)
Normal ped ve lohusa pedi ( gerekli normal uzun pedin üstüne lohusa pedini koydum çok iyi oldu)
Eve gitmek için ben bol penye pantolon koymuştum süper oldu
Havlu ( gerekli)
Lcw den havlu yerlik almıştım süper oldu tavsiye ederim
Önü açık terlik ( doğum gününde değil ama önceki muayenelerde leke olduğu için belden aşağımı yıkamıştım iyi oldu ben parmak arasıyla rahat ettiğim için parmak arası koymuştum siz nasıl rahat ederseniz)
Takım olmasına gerek yok ekstra alt pijama 3 4 tane koyabilirsiniz
Bol tişört iyi oluyor önden düğmeli olmasına gerek yok ben kaldırdım emzirdim
Peçete lazım
Boş poşetler iyi oluyor
Oylanacak bir şeyler kulaklık falan koyabilirsiniz
Atıştırılacak abur cubur şeyler su güzel olur tabi sonradanda alınabilir bunlar
Doğum anına kadar ve sonraki 1 saatte su içilmiyor dudaklarınız kuruyor odanızda su meyve suyu falan soğuk içecekler dursun
Isterseniz sıkılaştırıcı krem ve korse koyabilirsiniz ben kremi sürüp çamaşır şeklinde olan korseyi giydim bugünde normal korse taktım
Tarak toka diş macun ve fırça koyabilirsiniz ben makyaj malzemeside koydum sonrası için ama ona hal kalmıyor. Doğurup giyinip makyaj yapanlara helal olsun.
Meryem ana otuna gelince... Yanımdaydı sancılarım başlayınca hemşireye söyledim eşime iletti eşim suya koymuş açılmış ama onu içmem gerekiyo sanmış hemşireye vermek istemiş tabi hemşire almamış esimde suyunu dökmüş otu çöpe atmış onun için o otun bi anlami olduğunu düşünmüyorum.
Yazmak istediğim ama aklıma gelmeyen şeyler var. Sormak istediğiniz merak ettiğiniz bir şey varsa eğer Esila dan vakit bulduğum zamanlar cevaplayabilirim 🙂