Ben 30haftalardayım artık yani son dönemlerimdeyim.eşim bazen 8de gidiyor hazırlıyorum,bazen nöbetten geliyor 9da hazırlıyorum.düzen olsun diye kahvaltı devamlı hazırlarım.eşim için kahvaltı önemli az da olsa atıştırmalı öyle alışmış.bende de kahvaltı önemli.hem üstelik kendi annesi babasıda bizimle hamileliğim 3.ayından beri ama bir kere kalkamıyorum nasılsa annen var hazırlar kalkamazsam demedim.aksine eşim kıyamayıp kalkma boşver yapmıyıveririm der.hamileliğimi hiç bir zaman kullanmadım.kötü durumda olsam zaten halim olmaz yapamam ama iyi oldukça eşim nasıl ki istemeye istemeye sabahın köründe işe gidiyorsa bende alt tarafı karnını doyursun diye kahvaltı hazırlamışım çok mu?kadın erkek görevi diye ayrımcı konuşma ve düşüncesi içinde değilim fakat ben çalışmıyorum yani vaktim var eğer halim de müsaitse tabiki hazırlayıp azıcık rahatımı uykumu bölüp birşeyler yapmam gerek.bu konu iyi oldu 😊bazen ayyy kalkmasam diyordum sanki gece boyu uyumamışta tam kalkacağım vakit uykuya dalmışım gibi ağırlaşıyorum 😂ama herşey psikolojik “kalk Cansu “diyorum “olmaz hem sende birşeyler yersin bebeğinde doyar 😂”gibi gibi şeylerle beynimi açıyorum sonra gözlerimi ve hop iki dakikalık iş kahvaltı onu da hazırlayınca sonunda mutlu herkes 😍ben kendi ailemden alıştığım şekildede davranıyorum açıkcası hiç içime sinmiyor bazı şeyler.mesela sofra toplamadan oturamam keyif çayı yapamam asla sabahları.ayyy neyse nerden nereye geliyorum kısacası herkes eşine ve işine geldiği gibi davransın.bi problem yoksa yatsın varsa arada hazırlasın bari 😁