BurcuMasal Ben de sonunda Doğum hikayesi paylaşma mutluluğuna ulaşmış bir anne olarak yazıyorum.37+6’da 21 Ağustos Perşembe günü 13:10da doktor kontrolüm vardı nstde herhangi bir doğum belirtisi yoktu 35.haftamda doktorum açılmam olduğunu istirahat etmem gerektiğini söylemişti fakat ilerlememiş doktorum bu kez artık Doğumu kolaylaştıracak şeyler yapacağız bol bol yürüyüş,pelvik masajı falan önerilerde bulundu.Sonrasında “Hadi gel çatı muayeni yapalım.”dedi.Çatala çıktım korkulacak bir muayene olduğunu düşünmüyorum.Doktorum çatımın normal Doğuma çok uygun olduğunu bebeğimin de zaten iri bir Bebek olmadığını söyledi(2800küsur).Pelvik masajının yapılışını gösterdi,giyinmek için kalktım bacaklarımdan aşağı su gelmeye başladı başta anlayamadım yoğun bir akıntı sandım doktoru çağırdım su olduğunu,Doğumun başladığını söyledi yatışım yapıldı.İlk Doğum olacağı için sürecin uzun olabileceğini söyledi sabah 8e kadar hiç sancım olmadı,sabah doktorum geldi muayene etti ne sancım vardı ne açılmam ilerlemişti,ilaçla ilerleyelim dedi bir yandan ilaç veriliyordu bir yandan Nstye bağlıydım yarım saat geçmeden bebeğimin kalp atışları düşmeye başladı hemşireler etrafımda dört dönüyordu biri oksijen maskesi takıyor biri serumumu değiştiriyor nasıl korktuğumu anlatamam bebeğimi kaybedeceğim diye doktorum geldi bebeğimin sancıyı kaldıramayacağını söyledi benim sancım arttıkça onun kalp atışları düşüyormuş zorunlu sezeryana alındım ve 24 saatlik zorlu sürecin sonunda 2480 gr kızımı,mucizemi kollarıma aldım binlerce kez şükür küveze falan girmedi şimdi 4 günlük olduk büyümeye çalışıyoruz,ilk 2 gün emzirmekte zorluk çektik yavaş yavaş alışıyoruz yarın doktor kontrolümüz var.Allah isteyen herkese bu duyguyu yaşatsın.Biraz uzun bir yazı oldu ama bu da benim hikayem ❤️