Selam kızlar🤗 benim hikayemi dinlemeye hazır mısınız😍😍.
Öncelikle çok güzel bi hamilelik geçirdim hiç yormadı oğluşum beni karnım da minicikti. 37 haftalıkken nst de sancılarım yüksek çıktığı için doktor nst takibi için yatış vermişti o günün ertesi günü 3 cm açıklığım vardı. Hepimiz doğururuz sandık ama olmadı 😁 ben hastaneden kendi rızamla çıktım çünkü ben sancı falan hissetmiyordum sadece nat de görünen vardı. 2-3 gün arayla nst takibine geliyordum yine. En son bayramın 2. Günü gittim her şey yolundaydı. Bi sorun olursa geliriz dedik. Açıklığım hala 3 cm di bu arada hiç ilerlemedi. 39+6 olduk artık sabah herşey normaldi hatta ben oğlumun gününü geçeceğini düşünüyodum 😁 sonrasında nışanım geldi duş falan aldım biraz bekleyip öyle hastaneye gidelim dedik sancılarım gelsin falan ama sancım falan gelmedi öyle gittik. Açıklığıma baktılar 5cm olmuş yatış verdiler. Artık doğurmadan çıkmayacaktım. Hafiften sancılarım başlamıştı ama beni zorlamıyordu. Sunni sancı vermek istediler ben istemedim sonrasında dedim alıyım mı diye yarın alıp doğurursun dediler😁 o gece bir hasta daha geldi yatışı yapıldı aynı benim gibi nışanı gelmişti sancıları vardı. Kadın sancı çekiyordu ama hiç sesi çıkmıyordu en son çatalda tek bi kez bağırdığını duydum okadar😁 ondan çok destek aldım bende öyle olucam sandım olan sancılarımla doğurcam sandım😁 ertesi gün olmuştu açıklığıma bakıldı 8 cm olmuştu çok hızlı ilerliyordu ama benim sancılarım çok yoktu. Sunni sancı verdiler hafif bi artma oldu sonra suyumu patlattılar ve asıl sancılarım ozaman başladı odaya döner dönmez ben bağırmaya başladım okadar şiddetli bi sancıydı ki. 5 dk da bir giriyordu 2 saat sancı çektim çok şiddetli şekilde artık 1-2 dk da gelmeye başlamıştı benim halim kalmamıştı sezeryan istiyorum diye bağırıydm😂 sonra ebe geldi alttan muayne etti bebeğin başına tutuyorum ne sezeryanı dedi😁 artık sancılarım baskı yapmaya başlamıştı hemen çatala çıktım ama halim kalmamıştı artık sancım gelince ıkınmam gerektiğini söylediler ama ben yarıda kesiyodum. Çataldan indirip yerde çömelttiler birazda öyle ıkındım. Sonra tekrar çatala aldılar ıkınıyodum ama yetersizdi karnımı kaç kişinin bastırdığını inanın hatırlamıyorum bile okadar çoktu. En zoruda oydu ölücem sanıyosunuz. En son tek bi kez daha ıkındım kesme dediler bastırdılar ve artık oğluşum gelmişti😍 ve tüm sancılar bitmişti mucize gibi bişeydi tüm ağrılarım durmuştu hemen kucağıma verdiler sıcacıktı teni okadar güzeldikii. Sonra aldılar giydirmeye ben ordan görüyordum onu inanın dünyanın en güzel hissi en güzel duygusu. Sonra dikmeye başladılar benim en çok korktuğum şey dikişlerdii aslında hissedicek olmamdı. Ama hiç bişey hissetmedim. Çok dikişim var içli dışlı olmak üzere ama her şeye değerdi💙 oğlum tam gününde doğdu 40 haftalık 17 ağustosta doğdu💙 bi gece hastanede kaldık şimdi evimizdeyiz ve koyun koyuna uyuyoruz çok şükür💙 hepinize hayırlı doğumlar diliyorum. Çok zorlu bi süreç ama görene kadar. Gördükten sonra her şey bitiyor💙 hakkınızı helal edin😚 sormak istediğiniz soruları oğlumdan arta kalan zamanda cevaplamaya çalışırım 😘😘