ireedurkan ben 3.5 yıldır evliyim. Hamile olduğumu öğrendiğim ay evliliğimde 3.yılı doldurmuştum. İlk günden beri istiyoruz. Kiloluyum, pko ve insülin direncim var. 1 yılda çocuk olmayınca doktora gittim ve smear testinde problem çıktı. Derken kolposkopiler, biyopsiler, hpvler, cin2 ler havada uçuştu. 1 yıl boyunca çocuk tedavisine başlanamadı çünkü rahim ağzımda kanser riski vardı. 1 yıllık kontrol sonrasında leep oldum. 6 ay korunmak zorunda kaldım ki zaten olmuyordu. Ancak 6 ayın sonunda yani 2buçuk yıllık evliyken çocuk için tedavi düşünebildik, gittiğim doktorlar kilo ver diye geri gönderdi. En son gittiğim doktor çok şükür klomeni verdi de hamile kaldım sayesinde allah razı olsun. Bu arada benden sonra evlenen arkadaşlarımın hepsi doğurdu, çevremde sürekli sorular, çocuk baskıları ne psikolojik sıkıntılar yaşadık eşimle beraber. Ama her çocuğu olan arkadaşımla sanki benimmiş gibi sevindim. Oh dedim beklemek zorunda kalmadı. İnşallah kimseye aratmasın allahım dedim. Nasibimse olur benim de dedim. Demem o ki canını sıkma, içini karartma. Onlar mutlu ben mutsuzum deme. Ne insanlar var çocuğu var ama evinde huzuru yok. O çocuğa babalık yapacak eşleri yok. Şükret ve sabret. Her şey bizim için bu hayatta. Geç geliyorsa bir sebebi var illaki..