Ne zaman bu sayfaya hikayemi yazcam diye düşünürken ben de tam 39.haftasında normal doğum yapıp yazma şerefinde bulunabildim sonunda. Bayramın 2.günü doğuracağım diye zaten hep içime doğuyordu ama 3.günü doğurdum:)) bayramın 2.günü sabah idrar yanmasıyla başladım güne zaten idrar yolu enfeksiyonuyla baş ediyorduk bayramdan önce de öncelikle bir şase kullandım geçmeyince doktorum antibiyotik başlamıştı onu da bitirmiştik bayram araya girmişti muayene olamadık bayramın bitmesini yani bugünü bekliyorduk tam da doktorum bayram izninden bugün dönüyordu.. işte aslında benim ufak şanssızlığım tam da burda başladı onun gerginliği vardı üzerimde. Sizleri bilmiyorum ama yaşadığım bazı olaylardan dolayı ben kadın doğumculara aşırı tepkili ve korkuluyum o sebeple kendi doktorumu gerçekten çok sevip sahiplendim çünkü sayesinde harika bi gebelik yaşadım ve doğumumu da onunla yapıp bu hikayeyi öyle kapamak istiyordum. Belki takıntı diyebilirsiniz ama benim normal doğumdan çok tek korkum doktorumun izinde oluşuydu. Bayramın 2.günü idrar yanması şikayetiyle oturduğum ilçede hastanenin acil kısmından giriş yaptık haliyle hamile olunca idrarın yanında nst de çekilmemi istediler o gün kasılmalarım her zamanki gibiydi. Kasılma diyorum çünkü onlar sancı değil bebeğin bu bi tarafta toplanmasından bahsediyorum son aylardaki annelerimiz buna yabancı değildir. Nst de bebek kasıldıkça 100leri gördük ve 2sefer gördük. Ebe hanım doğum sancıların başlamış ama suyun kanaman yoksa açıklığına bakıp hiç dürtüklemeyeyim akşam suyun kanaman gelirse direkt git ama böyle kasılmalar çoğalırsa gel bi açıklığına da bakalım dedi tamam diyip ayrıldım eşimle anneme gittik yemek yedim korkuyorum diyip bol bol ağladım acı hiç yoktu güzel annelerim dediğim gibi sadece doktorum yoktu ve bu yüzden doğuma girmekten korkuyordum. Yemekten sonra kalkıp evimize gittik televizyon izledik eşimin en yakın arkadaşı ve hanımı o gece doğum yapacağımı hissedip bize gelmişler eşim panik olur da hastane yolunda bişey olursa diye çünkü hastane bir saat kadar uzaklıkta bize.hepbirlikte oturduk meyve yedik televizyon izledik kasılmalarım gün boyu vardı ama acı bişey yok hatta komedi filmi izleyip güldük eğlendik bile o kadar ki hiç yok. Saat 1gibi çok sıklaşmaya başladı bebeğimin hareketleri melike arkadaşımla dakika tutalım dedik 15dk da bir kasılmalar oldu saat 2gibi tutmaya devam ettik en son kasılmalar 6dk da 1e düşmüştü ben hala çok iyiyim ve kalktık tekrar nst için hastaneye gittik nst ye girmeden ebe hanım hatırladı beni açıklığına bakalım o halde dedi 2cm açıklık kanama su gelmesi yok nst 10dk bir düzenli sancı sancılar ve katiyen hala suratımda bi acıya dair bi ekşime yok Eşim bile şaşkın canım çok kıymetlidir çünkü benim. Ebe hanım bu gece doğurmazsın sen ama yine de git hastanene yatırsınlar seni sonuçta uzak dedi tamam dedim çıktık eşime dedim eve uğra ne olur ne olmaz ben bi duş alayım evden bikaç bişey ekleyeyim çantama. Eve uğradık ben ılık duş aldım emzirme yastığımdır makyaj çantamdır falan hazırlandık eşim ben ve arkadaşlarımız çıktık yola bu arada yarım saat falan geçti evde yani. 1saat de yol toplam bir buçuk saatte gayet ayakta indim doğumhaneye ve nst çekilip çıkcam sanarken.doktor şansıma sezeryandan yeni çıkmıştı önce açıklık için çatala aldılar beni tam yattım şakır şakır suyum geldi arkadaşlar,doktor kızım hayırlı olsun doğumun başlamış bide açıklığına bakalım dedi dilek tam açık ıkınırsan çıkıcak şuanda dedi bikaç deneme ile başarısız oldum hemen lağman yapıp nst ye bağlayalım dedi biraz dinlen ve ıkınmayı öğrenmen lazım acilen dedi zaten doktor korkumdan sonra en büyük korkum da ıkınamamaktı resmen kendimi şartlamanın kurbanı oldum ben.. kendi kendimi korkuttum. Lağman yapıldı beni tuvalete götürdüler asla ıkınmamamı tembihlediler 5 dk tuvalette doğurur muyum acaba korkusuyla bekledim çıktığımda eşim karşımdaydı ben doğuruyorum çok korkuyorum doktorum da yok falan diye hüngür hüngür ağlamaya başladım Allah eşimden binlerce kez razı olsun beni doğurtacak doktorla tanıştığını çok tatlı bi bayan olduğunu falan anlatıp beni sürekli sakinleştirmeye çalıştı nst ye girdim yattığım gibi iki şiddetli sancı yaşadım ama hala aşırı dayanılmayacak gibi değil ve tekrar beni doğumhaneye aldılar 45dk doğumhanede kaldım ıkınamadım korkumdan,eşim doğumda hep yanımdaydı. Sürekli beni motive etmeye çalıştı en son gücüm tükendi bayılcak gibi oldum sancı gelince ıkın diyorlar sancım yok gibi hissetmiyorum ki doktor sürekli ne kadar şanslı olduğumdan hiç sancı çekmeden doğurduğumdan başka kadınların saatlerce bu acıyı yaşadığından eğer ıkınırsam çıkacağından kafasını gördüğünden bahsedip duruyordu en son doktor nst tuttugunda bebeğimin kalp atışlarının çok yavaşladığını duyduk dilek kendine gel bak çocuğun kalp atışları düştü dedi eşime baktığımda bembeyaz kesilmişti vakumla alıcaz dedi doktor son bi kere ıkınmanı istiycem dedi iman gücüyle son bi kere ıkındım vakum yardımıyla ve o eşsiz an.. aklıma geldikçe ağlıyorum çocuğum nefes almıyordu hemen aspire edip masaj yaptıklar ortalığı inletti sonra o güzel çığlıklarıyla. Yaklaşık bi 20 dk beni diktiler kızımın çığlıklarıyla her yerim yırtılmıştı ama doğdu ve sağlıklı ya hepsine değerdi..benim sadece ıkınma sürecim kötü geçti o da ben kendi kendime kötü geçirdim doğumumu gerçekten odaklansaydım gerçekten o an her olumsuz şeyi kenara bırakıp ıkınabilseydim şuan buraya çok güzel bi hikaye yazıyordum annelerim sizlere nacizane tek tavsiyem korku gerçekten başa çıkılamadığı zaman her şeyi tüm süreci etkiliyor örnekteki ben gibi korkumla baş edemedim malesef. Şimdi o anın stresinden ve korkusundan atlatamadığımdan bir damla sütüm de yok çocuğuma en büyük kötülüğü etmişim gibi hissediyorum kendimi aşırı suçluyorum..