Herkese merhabalar bugün çok şükür bende hamilelik sürecimi tamamladım doğum hikayemi buraya yazıyorum. Öncelikle hamilelik sürecimi anlatmak istiyorum çünkü benim de istememe rağmen 1 yıl hamile kalamadım. Doktora gittim 1 yıl dolmadan gelmeyin dedi . En son artık 8. Ayda biz bir yıldır deniyoruz olmuyor dedim bir an önce işlemler başlasın diye testler yapıldı amh1.4 çıktı görünürde bir sebep yoktu. Rahimde polip olabileceğinden şüphelendi ve sulu ultrason dedikleri bir şey çektiler o ay çok şükür hamile kaldım buraya kadar demek istediğim her nasip vaktine esirdir inşallah bir gün o çok istediğiniz bebeğinize kavuşacaksınız. Rabbim kimsenin kucağını boş bırakmasın inşallah.
Gelelim doğum hikayeme 39. Haftada doktor kontrolüm vardı doktorum bir önceki kontrolde suyumun azaldığını söylemişti. Bebeğimin kilosu da ultrosonda 3460 görünüyordu kilosunun daha da artması durumunda normal doğum yapmamın zor olacağını söyledi doktorum bu nedenle pazar gününe kadar beklemeyi eğer bebek kendi gelmezse propess ile doğumu başlatmayı teklif etti. Benim beklenen doğum tarihim 08.08.2019du. Doktorum bana 05.08.2019 da yatmayı teklif etti. Doktoruma güvendiğim için bunu kabul ettim. O arada gelsin diye epey yürüdüm iş yaptım ancak maalesef gönül rızasıyla gelmedi benim kızım. Pazar gece yatışım yapıldı saat 11de gelir gelmez hastaneye üzerimi giydirip propessi koydular. Propess koyma işlemi acılı bir işlem değil. Gece botunca ara ara nstyr bağlandım sancılarım önce 60 civarlarında çıkmaya başladı. Vakit geçtikçe 100lere dayandı. Sancım vardı ancak açılmam hiç yoktu. Bu aşamada sancılar dayanılmayacak ölçüde değildi. Hala rahat hareket edebiliyordum. Ancak gece boyu sancılardan uyuyamadım. Sabah saat 8 sıralarında abdest alıp meryem ana otunu suya koydum annemle birlikte sureler okuduk inşikak meryem felak nas inşirah ayetel kürsi okuduk. Ebe geldi açıklık kontrolü yaptı canım felaket yandı. O kontrol esnasında suyum geldi. Hatta ebeye kızdım bağırdım. Acım geçince de özür diliyorum :) sonra doktorum geldi o açıklık kontrolü yaptı açıklık yok ama rahim duvarı incelmiş dedi. sancılar epey can yakmaya başlamıştı duramıyordum bağırıyordum. Ama sonra fark ettim ki bağırmanın hiç faydası yok nefes alıp vermeye başladım sancı esnasında o kadar iyi geliyordu ki. Eşim çok yardımcı oldu her sancıda elimi tutup hadi derin nefes al şimdi ver geçecek bak 30 saniye kaldı diye teselli etti beni. Sonra tekrar açıklığa bakmaya geldiler 2 cm dediler ben oh diyorum çünkü 4te. Epidural takılacak. Sancılara epiduralin hayaliyle katlanıyorum. Sonra ebe geldi suni sancı takacağız dedi bende önce açıklık kontrolü yapar mısın belki 4 olmuştur dedim. O da yaptı şaşkın bir ifadeyle bana 5 cm dedi. Ben dedim ki hemen epidural takılsın. Onlar da suni sancı takmadan hemen anestezi uzmanını çağırdılar. O kadar yorgun ve uykusuzdum ki sancıların arasında resmen baygın gibi uyuyordum sancı geldiğinde uyanıp sancı çekiyordum. Sonra ben yalvarıyorum hemşireye anestezi uzmanı çabuk gelsin diye anestezi uzmanı geldi taktı epidurali. Epidural takma işlemi hiç acılı değil. Yani benimki çok şükür acılı olmadı. Epidural takıldıktan sonra çok rahatladım. Sancıları hissediyorum ama gece 60 larda iken hissettiğim yoğunlukta 15 dakika sonra bana vajinamda hissettiğim fena bir itme isteği geldi. Anneme söyledim hemşireyi çağırdı hemşire geldi tam açık dedi. Tutanı yok dediler. Seni doğumhaneye alalım dediler ben epiduralin etkisi ile o kadar rahatlamıştım ki. Hemen doğumhaneye indik doktorum geldi. Nasıl ıkınacağımı falan anlattılar bana ben o arada doktorumla epey muhabbet ettim iyi ki ayın 8ini beklememişiz o zaman bayram olurdu sorun olurdu falan dedik. Epidurali övdük epidurali bulan adama dua ettik. Ben ıkınma geldikçe hep beraber hadi hazır mıyız falan diyordum. Hemşireler ayaklarından bebeğe destek veriyorlardı. 4 kez falan ıkındım herhalde tam sayıyı hatırlamıyorum felaket bir yanma hissi oluyor vajinada hadi biraz daha ıkınsan olacak diyorlar ama yapamıyorum gidiyor geri. Doktor sürekli vazelin gibi bir şey sıkıyordu. Bir an sanki hiç çıkmayacak gibi geldi kızım sonra bir ıkınma daha ama o nasıl bir rahatlamadır. Saat 14:42 de Kızımı gördüm karşıda Allahım ne güzel bir his. hemen kucağıma verdiler nasıl kaygan tutamıyorum anneciğim korkma ben hep yanındayım dedim. Sonra aldılar kızımı ölçtüler temizlediler bakımını yapmak üzere dışarı aldılar. Doktorum dikiş attı. Eşini çıkardı. Rahmi temizledi ağrı kesici ve bir kaç iğne vurdular sonra beni yukarı almak üzere yatağıma yatırdılar ben kızımla çıkmak istedim ama bana kızının işi çok dediler eşimi kızımın başında bırakıp yukarı çıktım sonra da kızımı getirdiler. Doğum zor ama geçiyor tüm acılar ve sonunda bir meleğe kavuşuyorsunuz. En büyük güç bence bu. En büyük dayanam gücü. Allah hepinizi bir avazda kurtarsın yavrularınıza sağlıkla kavuşun inşallah. Ben meryem ana otunun gücüne çok inandım. Doğumdan sonra baktım epey açılmıştı. Bu ottan bulundurmanızı ve isteğe bağlı sezeryandan önce epiduralli normal doğumu değerlendirmenizi tavsiye ederim. Doğumdan sonraki en büyük sıkıntım dikişler ve hemoroid oldu. Özellikle hemoroidi hala atlatamadım. Lütfen bu konuda bana dua edin ben hemoroidin acısını dikiş acısı sandığım için zamanında müdahale edemedim. Sizin aklınızda bulunsun doğumdan sonra makat bölgenizi mutlaka kontrol edin.
Hepinize iyi bayramlar. Hayırlı doğumlar. Allah evlatlarımıza uzun ve sağlıklı ömürler nasip eylesin