öncelikle rabbim inşallah isteyen bütün kadınlara bu duyguyu bu güzelliği tattırsın inşallah 💕 çok şükür minik kızımızı kucağımıza aldık. Hamileliğim boyunca hep normal doğum hayalini kurdum bütün koşullar da uygundu. Hiç çatı kontrolü olmadım ama zaten çok kilo almamıştım boyumda uzun olduğu için doktorum rahat bir doğumum olacağını söylerdi. 38. Haftama geldiğinde açıklık kontrolü yapıcam dedi doktorumuz ama nst de doğru düzgün sancı çıkmayınca daha açılma yoktur diye bakmadı 39. Hafta geldi yine sancı çıkmıyordu yine bakmadı ve artık 40 haftalık olduk artık sancı çıkmasa da bakmam gerekiyor dedi ve 0 açıklık 🤦🏻♀️ Bekleyelim dedik nasılsa bi şekilde gelecek bu bebek sonuçta suyu iyiydi bir sıkıntı gözükmüyordu derken her gün hastaneye gidip nst ye bağlanıyordum ve 40+2 de bebeğin kalp atışları hep aynı seviyedeydi sürekli uyuyordu hareketleri vardı ancak uyanmadı yarım saat boyunca dürttük vişne suyu çikolatalar ama nafile.. hareketler çok hafif ve uykuda ki hareketleriymiş doktorum seni eve gönderemem yatışını yapıcam artık ama karar vermen gerekiyor açıklığın hiç yok suni sancının tutma olasılığı çok düşük sancı çekipte sezeryan olabilirsin yüksek ihtimalle yada direk sezeryana alalım dedi. Ben şok oldum evden çıkarken sürekli ortalığı toparlayıp çıkıyorduk doğum olursa diye. Eşimle şakalaştık yine böyle çıkıyoruz ama döneriz eve aynı şekilde diye. Hiç beklemediğimiz bir şekilde acil olarak karar vermemiz gerekiyordu ve kendimden önce bebeğimi düşünerek sezeryan kararı aldık. Doktorum hemen anestezi uzmanıyla konuştu daha yarım saat önce bebek için yediklerimi saydık bi şekilde girmem gerekiyordu ameliyata göze aldık hemen sıraya koydular yatışım yapıldı. Eşim 5 dk uzaklıkta ki evimizden valizi almaya gitti ama her şey o kadar hızlı ilerledi ki hemşireler sürekli gelmedi mi gitmemiz lazım diye odaya geldiler sürekli. Öyleydi böyleydi derken hemen hazırladılar ve ameliyathaneye doğru yol aldım. Daha önce hiç girmemiştim o ortama böyle hazırlıksız yakalanınca stres ve soğuk beni biraz etkiledi. Burada okuduğum hikayelerden az çok biliyordum nelerin yapılacağını ancak acı eşiği diye bir gerçek var kimsenin durumu birbiriyle aynı olmuyormuş burada yazılan şeylere göre hareket etmemek lazım çünkü gerçekten de çok acı veriyor denilen şeylerin aslında o kadar da acı vermediğini gördüm. Sezeryanım spinal anestezi ile oldu sadece itelemeleri hissettim sanki birisi karnınızla oynuyor gibiydi. Bir tek bebek çıkarken biraz daha fazla baskı hissediyorsunuz ama o arada da arkamda duran anestezi uzmanının şimdi 20 saniye boyunca derin nefes alıp vereceksin hadi başla demesinden sonra kendimi derin nefes almaya çalışırken bulduğumdan orayı da çok hissetmedim açıkçası sonra birde baktım ki bebeğim doğmuş sesi geliyor 🥰😍 Ama ben hala durumu idrak edemiyorum. Kontrol İçin geldiğim saat 15.00 ken kızımı 17.06 da doğurmuş oldum. Binlerce kez şükürler olsun ki kötü bir durumla karşılaşmadık ve iyi ki normal doğum yapıcam diye zorlamamışım diyorum şimdi çünkü ya inadımdan bir şey olsaydı bebeğime be yapardım 🙈 bugün taburcu olduk hastaneden ama kızımın sarılığı olması nedeniyle yoğunbakımda tutuyorlar değerleri düzelmiş ancak bir gün daha kalması gerektirdiğini söyledi doktoru o iyi olsun da ben hasretliğini çekerim diyorum inşallah yarın kavuşucam kızıma tekrardan 🥰🐣 Allah bütün hamilelere hayırlı kolay doğumlar nasıl etsin inşallah 😊 sezeryanla ilgili sormak istediğiniz bir şey olursa yaşadıklarım çerçevesinde bilgi vermeye çalışırım. Kızıma dua edin nolur sağlıkla evine yuvasına gelsin inşallah ❤️🥰🤗