Artık bende sizlere doğum hikayemi yazabilirim. Öncelikle şunu söylemek isterim herkes benim gibi olacak diye bir şart yok. Ben her iki doğumu da yaşadım sizlere tecrübelerimi anlatmak istiyorum.
5ağustos günü saat 23 civarı sancılarım başladı. Artık 40+5 olmuştuk ve bebeğimi normal doğurmayı çok istiyordum. 6 ağustos gece 1de hastaneye gittim çünkü sancılar 5dk da 1 vuruyordu. Ebe muayenemi yaptı ve 1cm açılmamın olduğunu söyledi. Sonra yatış işlemlerimi yaptım ve odama geçtim. Sancıdan uyuyamıyordum ama öyle dayanılmayacak sancılar değil. Sıcak suyun altına girdim. Çok iyi geldi. Sonra ebeye hastanedeki büyük küvete girmek istediğimi söyledim. Hemen hazırladı ve yaklaşık 3saat küvette karşıladım sancıları eşim de belime masaj yaptı. Sonra çıktığımda açıklığım 5cm ulaşmıştı ama geceden beri hiç uyumadığım için epidural istedim yapıldı acayip güzel bişey normal doğum olacaklara kesin tavsiyem. Yaklaşık 2-3saat öyle uyumuşum sonra açılmama bakıldı 7cm. Sonrasında epiduralin şiddetini azalttılar açılmam hızlansın diye. Asıl mesele buradan sonra başlıyor yine sancıları öyle böyle yatakta karşılıyorum fakat açılmam 9cm oldu hala bebek gelmiyor. Bebek kanala inmemiş. Gece 10 gibi açılmam 10cm oldu fakat ben ağrıdan çıldırıyorum bebek gelmiyor. Aslında kanalda olsa 2-3 ıkınacam çıkıcak. Ama yok sancı beni mahvetti. Bebeğin kalp atışları riske girmeye başladı. Doktorum eğer istersen seni sezeryana alalım böylesi artık bebek ve senin için risk olmaya başladı dedi. Ben artık bağırıyorum naparsanız yapın şu çocuğu içimden çıkarın diye. Hemen beni sezeryana hazırladılar. Ameliyathaneye götürüyorlar o yol sanki bitmiyor. Sürekli bağırıyorum çünkü sancı artık 1dk falan ara veriyor. Hemen ameliyathanede sırtımda hazır duran kataterden ilacı verdiler göğsümden aşağısı uyuştu. Ve ben acayip rahatladım 15dk sonra kızımın sesiyle ağlamaya başladım. Hemen bana getirdiler ama bakamıyorum baksam ağlamaktan kendimi alamıcam. O kadar güzel ki koydular göğsümün üzerine onu seyrederken dikişlerimi falan atmışlar. Sonra onu babasının yanına yolladılar benide anestezi için yarım saat gözetimde tuttular. Ama nasıl özlüyorum içten içe. Sonra beni odaya çıkardılar eşime bakıp ağlıyorum aynı sana benziyor dimi diye. Açıkcası onca sancının ardından kızımın şuan yanımda yatıyor olduğuna inanamıyorum.
Kızlar size tavsiyem ben kendimi acayip şartlamıştım normal olacak diye. Hatta sezeryan doğum hikayelerini okumuyordum bile zaten normal yapacam diye. Bebeğimin kanala inmediğini biliyordum ama doğum anında belki iner diye düşündüm bunların başıma geleceğini asla düşünmezdim. Düşünsenize 10cm açıklıkla sezeryana gidiyorsunuz. Yani normal doğumu da yaptınız zaten. Benimle beraber 3 kadın doğum yaptı bebeklerini aldı çıktı bense tam 24 saat sancı sonrası 10cm acıklıkla sezeryana gittim. Bazı konularda ısrar etmemek lazım demekki.
Şimdi benim prensesim yanımda uyuyor. Herşeye değer. Sezeryanla ilgili tavsiyelerim de olabildiğince çabuk kalkmaya ve bol yürümeye çalışın sıvı gıda tüketin tuvaletinizi yapmaktan da korkmayın. Sonda meselesine gelince takarken hiç hissetmedim çünkü uyusuktum çıkarırken ise yine azıcık hissettim okadar olur. Sezeryanda o an kesildiginizi düşünmediğini zaman güzel kısaca şuan çok iyiyim tek sıkıntım su kolumdaki damar yolu. 😄😀