Merhaba kızlar. Son güne kadar hep Doğum hikayeleri okudum. Acaba bir gün bende yazabilecek miyim diye düşünürdüm. Allah nasip etti çok şükür bir kızım oldu ve doğum hikayemi sizlerle paylaşmak istiyorum😊
9 ay boyunca mide bulantılarıyla başım beladaydı. Zofer( mide bulantı ilacı) ile kanka olmuştuk adeta o olmadan günüm geçmiyordu😂normal doğum düşünüyordum aslında hayırlısını istiyordum hep. Acı eşiğim çok düşük kan aldırırken bile ameliyat olacakmış gibi korkuyordum naparım ben doğumda diyordum dikişler kesiler beni korkutuyordu. 36. Haftamda nstde de sancım çıktı doktor ne olur ne olmaz çatı muayenesi yapalım dedi. İri bebek olursa doğum yapamayacağımı söyledi. Bebeğim o sırada 2.900dü. 37. Haftada tekrar nstde de sancım çıktı bende hissediyordum sancıları. Doktor doğumhaneye in açıklığına bakıcam deyince aha galiba doğurcam deyip panik yaptım 😂 doktor baktı yumuşama var dedi. Doğumhaneden çıktığımda annemler kardeşlerim kayınvalidemler herkes oradaydı. Yanlış alarm dedim 😂 1 hafta boyunca hurma yedim egzersiz yaptım squat yaptım merdiven inip çıktım temizlik yaptım herşeyi yaptım açıklık olsun diye. Bu arada sancım kesildi hiç sancım gelmiyordu. 38. Haftada yine sancım çıktı bebeğim bu esnada 3.300 gram olmuştu. Doktor ve ebe çatıma detaylı baktılar ve doktorum eşimle konuşmak istediğini söyledi. Bebeğin omzunun takılabileceğini sezeryan önerdiğini ama hiç normal yapamazsın demiyorum riskli biraz dedi bende riskliyse sezeryan olsun madem dedim hayırlsıını istemiştim hep hayırlısı buymuş demekki dedim. 26 Temmuz’a gün verdi bu arada evlilik yıldönümümüzde gelecekti canımın parçası. 3 gün vardı Doğuma çok korkuyordum bi yandan mutluluk bi yandan stres. O ameliyathanede kendimi düşünemiyordum kesecek dikeceklerdi beni 3 gün boyunca ağladım. Doğum sabahı hastaneye gittik rahattım yavruma kavuşacaktım. Odama yerleştim. Hemşire gelip önlük ve bone verdi. Annem beni giydirirken ben ağlamaya başladım. Sedye geldi beni götüreceklerdi ağladığımı gören babam bir kişi girip iki kişi çıkacaksın ağlama dedi beni rahatlattı. İndim ameliyathaneye eşimde girdi fotoğrafçımda. İlk girdiğimde saklnleştirici yaptılar başım döndü. Çok dönüyo başım dedim. Geçecek dediler. Geçti sonra. Anestezi uzmanı belimden iğne yaptı. Göğsümden aşağısını hissetmiyordum uyuşuktum bitiktim resmen. Doktorum başlıyorım dedi bitti bile biliyorum dememe kalmadan dünyanın en güzel kokusunu duydum. O kokuyu ölsem unutmıcam. Yavrum geldi yanıma koydular o koku o güzellik ben böyle bişey görmedim. Babasına çok aşıktım kızına 10 katı aşık oldum. Götürdüler yavrumu. Beni uyuttular uyandığımda çıkmıştım odama. Yavaş yavaş bacaklarıma doğru hissetmeye başladım ağrım vardı ama fazla değildi dayanabildim. Daha sonra yürümek için ayağa kalktım ilk kalkış fazla zorlamadı ama hep karşıya bakın. Bol bol kahve ve su içtim baş ağrım olmadı. Küçük tuvaletime sıkıştım yürümekten korktum gidemedim 23 yaşındayım öyle bi acı çekmedim ben. Ölüyorum sandım. Zar zor gidip yaptım. Şakın tutmayın. Bol bol yürüdüm sabaha karşı 6da gazımı çıkardım. Bol bol yürüyüş ve kayısı suyu iyi geldi bana. Depend hiç rahat değil doktorum kullandırmadı normal ped kullandım daha iyi oldu. 3 gün çok ağrıdı sonrasında yavaş yavaş kesildi ağrılar. Şimdi iyiyim çok şükür. Sorsalar tekrar ister misin diye o güzel koku için tekrar aynı şeyi yaşarım harika bi duyguydu yine çekerim o ağrıları acıları. Allah isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu. Hep dua ediyorum. Herkese hayırlı doğumlar inşallah ❤️