1 haftalık olduk bile , oğluşumu uyuttum başında beklerken doğum hikayemi yazmaya fırsatım oldu. Öncelikle bende doğum hikayelerini okuyup okuyup kendimi çok merak ederdim. Evet mutlaka kafanızda kalbinizde yapmak istediğiniz doğum şekli beliriyor ama buna sadece siz karar vermiyorsunuz bunu tecrübe eden annelerden biriyim.
Hamileliğim boyunca normal doğumun avantajlarından faydalanmak için birçok şeyi yaptım. Yürüyüşlerimi asla bırakmadım, 3-4 litre su içtim, gebe okulunda eğitim aldım, nefes egzersizi, kegel egzersizi, pilates, squat,hurma yani aklınıza gelebilecek faydalı herşeye açıktım ve aklıma hep eşimle o gün geldiğinde sancı çekerken yapacağımız masaj , koridorda yürüyüş, pilateste hareketler vardı. 40. Haftamız 5 ağustosta dolacaktı ve doğum aşağı yukarı o sıralar demişti doktorum . Rahim ağzı uzunluğum iyiydi ve normal doğuma uygundu. Bebeğin kilosu 2700lerdeydi nerden baksan kolay bir doğum görünüyordu ve çevremde gittiğim kursta bunun olabileceğini hep destekliyordu . 21.07.2019 pazar günü 37+6 da eşimle rutin zaman geçirip eve geldik. Akşam 7 civarı tuvalette peçeteye kan geldi. hemen doktorumu aradık hastaneye çağırdı ebeler kontrol etsin dedi tam hazırlanırken nişanım geldi suyla karışık aktığı için ben suyum da geldi sandım hastaneye gittik ebe açıklığıma baktı yarım santimdi. Suyum mu geldi yoksa idrar mı kaçırdım onu öğrenmek için gözetim altında kaldım . Sabah doktorum kontrol etti ve suyum gelmediği için eve git bugün yarın sancıların gelebilir onlar gelince gel dedi. Taburcu olduk sabaha kadar uyumamıştık heyecan stres vs.uyuduk akşam üstü 5 gibi kalktık ben tuvalete girdim üstümü toparlarken bu sefer sanki musluğu kısmışsın gibi suyum gelmeye başladı . Bu sefer anladık çünkü hem renksiz hem tutamıyorsun hemen doktorumu aradık hastanede beklediğini söyledi gittik.
Çatı muayenesinde evet suyun gelmeye başlamış ben sancın gelmesi için orayı uyaracağım dedi 1 cm açıklığım varmış . Doğum hikayen başlıyor suyun geldiği için artık eve gidemezsin dedi. Odamıza yerleştik kardeşim ve eşi geldi eden eşyalarımız geldi ben sancımı bekliyorum gülüp eğleniyoruz nst de sancılarım çıksın diye dua ediyorum suni h istemiyorum kendi sancılarımla doğurmak istiyorum. Tabi bir yandan grip oldum 3-4 gün öncesi burnum tıkalı bademciğim şiş ve nefes egzersizi yapamıyorum o beni çok bunaltıyor.
Annem 3 gün sonra gelecekti acil yola çıktı falan akşam 5 te 1 cm açıklıkla başlayıp geceyi sancısız bitirmek üzereyken sabah 5-6 gibi yarım saat 40 Dk da bir baba sancılarım gelmeye başladı 35 leri görüyorum çok mutluyum . Soruyorum kaçla doğururum 80-100 ler dediler
Biz hareketlere başladık bir yandan eşim sancı geldikçe masaj yapıyor bende pilateste karşılıyorum nefes almaya çalışıyorum ama zorlanıyorum yatarak nst zamanı çok bulanıyorum asla yatarak sancı karşılamak istemiyorum .
Derken açıklığım 2 cm oldu ve sancılar ilerlemeye başladı ama açılmam 2 cm de kaldı. Suniyle destekleyeceğiz dediler asla istemiyorum dediğim şeyi çocuğuma kavuşma hayali ile kabul ettim o sırada çektiğim acılar sancılar 80 leri görmeye başladı annem geldi çok duygusaldı eşim zaten beni o halde gördükçe kahroldu. Ama yılmayacağız dedik ha gayret oğlumuz geliyor . Normal doğum candır . Bir ara suniyi kesip beni biraz dinlendirmelerini istedim boşa gider yapamayız dediler birkaç saat sonra yine söyledim ve bu sefer sert bir şekilde suniyi kesin epidural verin dedim . Açıklığına bakmam lazım dediler 4 cm olduysan vereceğiz. Açılmam 2 cm di ve hayal kırıklığına uğradım , bir yandan hastayım nefes alamıyorum . Suni yi kesin dedim 10 Dk olsa . Kestiler ama zaten benim kendi sancılarım üst noktaya ulaşmış 89-95leri karşılıyorum ağlıyorum eşim ağlıyor annem bu böyle olmaz diyor . Ve açılmam olmuyor . Bayılacak gibi oldum ve öğrendikki bebek yan girmiş kanala yapılacak pekte bişey kalmamış zaten bende psikolojik olarak açılmam olmadığı için kötü hissetmeye başlamıştım . Bebeğin suyu 1 gün önce geldiği için riske atmamak gerekiyordu ve doğurmalıydım. Sezeryan kararı verdik. Eşim doğuma giremedi ama beni gönderirken kendini tutamadı. Ben ameliyata girdikten sonra eşim o orda korkar üşür diye ağlamaya başlamış annem kardeşim aynı şekilde .
Sonrası zaten mükemmel üzücü kısım Burda bitiyor . Canım oğlumun ağlama sesini duyduğum da herkes gülmeye başladı ne komik çocuk diye o ağlıyor ben ağlıyorum . En başta mucizeme ağlıyorum .Hayal ettiğimiz doğum için ikimizin birden çektiği acılara ağlıyorum . Eşimin yanımda olmamasına ağlıyorum . Bedenimden çıkarken hissetmek istediğim o hazzı yaşayamadığım için ağlıyorum . Yanağımın yanına koydular çok güzeldi . Hayatımda bundan başka bir güzellik olmayacağını o an anladım . Herkes sen elinden geleni yaptın direndin dediler . Evet biran o üzüntüye yenik düşünüyorsun ama odama gelip çocuğumu kucağıma alıp kokusunu çektiğimde herkes geçti . Oğlumun 2 gafta erken gelmesi ve stres kaynaklı düşünüyorum sütüm gelmedi , gelen yetmedi ebeler sarılık olmasını istemiyorsan mama alın sütün gelene kadar dedi . Biberon emzik ne kadar karşıysam mamaya da o kadar karşıydım ama o an zaten sezeryanlısın çocuğunla ilgilenemiyorsun bide aç kalacağını düşünüp kabul ettim . Ki. Emzirdikçe sütümün geleceğini ve o ilk gelen sütün kolostum olduğunu az geleceğini bildiğim halde . Mama vermeden önce hep emzirdim memeyi asla bırakmasın diye ve 1 gün sonra zaten sütüm maşallah oğluma yeterli olmaya başladı. Mamayı hemen bıraktık . Sarılık olmadık . Benim tavsiyem şu herkes önce normal düşünmeli şartları uygunsa evet ama ogün geldiğinde kimse ne yaşayacağını bilemiyor ben gibi . 3 ıkınma ile doğuracağım , sancılar gelince dans edeceğim diyen ben çok daha başka birşey yaşadım ve sonuç olarak ikimizde sağlıklıyız önemli olan bu 23.07. De doğum yapmadım sadece bende yeniden doğdum ❣️ İnşallah en güzel doğumlar sizin olsun dayanılmayacak hiçbiri yok normal doğum sancıları da sezeryan sonrası iyileşme süreci de ben 8. Günümüz bugün görenler normal mi yaptın diyor . İyileşmeye kendinizi adapte edin yeter en önemlisi çocuğunuzla ilgilenmeniz lazım ve ayağa kalmalısınız . Bal oğlum uyanacak benden bu kadar . Sevgilerle💙