27 haziranda 40+0 da bebeğim doğdu, ikinci normal doğumum olmasına rağmen endişeli ve heyecanlıydım, ilk doğumumda sabah 6 gibi hastaneye yatışım yapıldı ve 10 da doğmuştu, ilk doğumumdan hiç kötü bir anım ya da düşüncem olmasa da bu kez de başka şeyleri kafaya takıyordum.. doğum gece olursa 3 buçuk yaşındaki oğlum ne yapacak, bebek doğmazsa sezeryan mı olacak, sonra ilk çocuğumla da ilgilenmezsem derken derken 40+0 da son kontrole gittik, o zamana kadar hiç nst de sancı çıkmadı ve doktor rahim duvarın kalın, bebek de baya geride ama artık risk almak istemiyorum, bebek kakasını yapabilir en iyisi yarın sabah 7 de hastaneye gel yatışın yapılsın, ben gelene kadar lavman falan yapılır dedi..suni sancı ile başlatalım dedi.. ben bu şekilde hiç istemiyordum, hiç bi belirti yokken başlamak ve önceki kontrollerde de 40 haftaya kadar duracak gibi gözükmüyor dediği için bayadır bekliyorduk, hem doğmasını istiyordum hem de kendi belirtimle başlamak istiyordum.. (perşembe günüydü) peki bu gece bi belirti, sancı, nişan vs olursa gelir misiniz doğuma dedim, gelirim tabi ama haftasonu veya pazartesi çok yoğunum gelemeyeceğim hastaneye.. o zamana kadar da bekletmek istemiyorum sen nasıl istersen dedi, ben de tamam şimdi eve gideyim, çömelme squat yürüme bişeyler yapayım, inşallah gece olursa geleyim hastaneye olmazsa da mecbur söylediğiniz gibi yarın sabah 7 de geliriz dedim.. çıktık öğlen 1 gibi hastaneden, eve giderken arabada sancım başladı, eşime söyledim sanki sancım var dedim, psikolojik olabilir mi daha biraz önce hiç bişey yoktu, doktor gelemeyecek diye endişe etmiş olabilirsin dedi, hmm doğru dedim..eve geldik annem ve kayınvalideme anlattım doktorun dediklerini, hayırlsıı bakalım dedik..onlara da ağrım var sanki dedim, bi taraftan saate baktım ama düzenli aralıklarla değildi sanki sonra baya hissetmeye başladım ağrıyı ve on dakikada birdi, eşime hadi gidelim hastaneye dedim, o önce bi doktora yaz bakalım, hiç bi belirtin yokken gitmeyelim hem sancı olsaydı nst de çıkardı belki seninki psikolojiktir dedi, yok ya bu ilk doğumdaki gibi ağrı bence doğum ağrısı dedim.. yine de yaz sen bakalım doktora dedi, adam inanmıyor bi türlü =) yazdım, yola çıktık.. benim ağrılar arttı, altı dakikada bir olmaya başladı, doktorum mesajı görmüş aradı.. gelin bir bakayım çıkmadan dedi.. gittik baktı ve 6 cm olmuş açılmam, yatışın yapılsın dedi, eşime söyledim şaşırdı, hastane çantamız son günlerde arabadaydı onları getir sonra da dedim, nasıl ya doğum olacak mı diyor hala inanmıyor, bide normalde acı eşiğim düşük sanırdım ama ilk doğumumda da sabırlı olduğum için öyle bağırmadan çığlık atmadan acımı yaşadığım için artık inandı ve hemen çantamızı getirdi, bi taraftan odaya eşyaları yerleştiriyorum sancı girdiği an öylece kalıp bekliyorum.. bu arada hemşireye gittim, bakın benim ağrım arttı, bana ne yapacaksanız yapın lavman falan dedim, kadın böyle sakin söylediğim için ne kadar çok acı çektiğime inanmayacak olacak ki tamam geliyorum dedi ama hala gelemedi, sonra tekrar gittim benim sancı sıklığım çok arttı dedim ama daha yatış yapalı on en fazla yirmi dakika olduğu için hemşireye de inandırıcı gelmedi sanırım.. sonra geldi nst ye bağladı, serum taktı ve ben çok ağrım var dedim açılmama baktı 6 cm dedi, yanımdaki koltuğa oturdu sorular sormaya başladı bilgilerimi doldurdu, daha önce hiç anestezi aldınız mı, Kullandığınız ilaç var mı vs ama ben zor cevap vermeye başladım ağrıdan, eşim cevapladı ben bişey oluyor doktorumu çağırın kötüyüm dedim kan geliyor bi şey akıyor sanki dedim,baktı kanama olabilir yeni açılmaya baktığım için dedi, hayır bişey akıyor dedim.. ıkınma hissi de var bebek geliyor dedim, daha 5 dk olmadı yeni baktım açıklığınıza 6 cm dedi, geliyorrr diye bağırdım çarşafı açtı ve suyum gelmiş, açılmaya bakması ile hemşirenin de gözleri açıldı, tam açıklık doğumhaneye gidiyoruz hemen dedi, yatağın kenarlarını açtı ve eşimle doğumhaneye götürdüler, zar zor çatala çıktım, bebeğimi hissediyordum baya aşağıya baskı yaptığını.. sonra doktorum geldi ve ıkın şöyle böyle derken şükür doğdu, 15.30 da yatışım yapıldı ve 16.20de bebeğimi kucağıma verdiler... çok güzeldi, allah dualarımı kabul etti, kendi belirtilerimle doğum başladı ve hastanede çok beklemeden ilk çocuğumu da endişelendirmeden doğdu geldi kardeşi 3280 gr ve 51 cmle