Burdaki doğum hikayelerini imrenerek birazda korkuyla karışık heyecanla okurken şimdi kendi hikayemi yazma zamanım geldi çok şükür. Öncelikle iltihaplı romatizma hastası olmam nedeniyle sık sık gittigim doktor muayenelerimde son 2 haftada 3 günde bire düşmüştü kendimi normal doğuma sartlandirmistim o yüzden her nst ye bağlandığımda sancılık olup olmadığını soruyordum ama ne bir şancı ne de 1 cm açıklık yoktu doktorum çatı muayenesi yapmış yumuşama dahi olmadığını sölemişti. Suni sanci istemiştim ancak bebeğim tam olarak kanala görmediği için bunun onun için tehlikeli olabileceğini söylemişti. 40. Haftamda artık kararımı vermem gerekti. Bebeğim 3800 lerdeydi ve doktorum çayımın çok da geniş olmadığını 41. Haftayı beklersem 4 kg mi bulabileceğini o zaman zaten sezeryan olmam gerektiğini ayrıca günün geçtiğinden bebeğinin kalasını yeme riski olduğunu soyledi. Zaten hastalığım nedeniyle pıhtı atma riskim de vardı ve 2 hafta önce kan sulandırıcı iğneyi de kesmiştik. Her geçen gün benim ve bebeğim için risk demekti. Normal doğum yapamadığım ve biraz da korktuğum için ağlamaya başladım. 3 4 Gün daha bekleyelim dedim ve çıktık. Daha hastaneden çıkmadan aklım başıma geldi ve geri dönüp ertesi güne sezeryan için gün aldık. 19. Temmuz cuma günü sabah 9 da hastaneye yatışın yapıldı ve 11 buçuk gibi ameliyathaneye alındım. Açıkçası çok korkuyordum ancak spinal anestezi yapıldı ve abartmıyorum hiç bir şey hissetmedim. Sadece doktorun bebege bastırdığı anı bebek hareketi gibi hissettiğimi soledim. Spinal anestezi de de en ince igneyi kullandiklarini solediler ve gercekten hic aci hissetmedim. Doktorumla konuşurken 2 dk icin de bebeğimi gördüm ne düşüneceğini bilemiyor gözlerimi ondan ayiramiyordum. Hemen üzerini temizlediler ve yanagima koydular bi an tüm duygularım karıştı ağlamaklı oldum ama ağlamadım. Sonra bebeğimi giydirmeye götürdüler beni de o ara yaramı temizleyip biraz beklemeye bıraktılar. Heyecanlandigimdan mi ilaçlardan mi bilmem hafif bir çarpıntı olmuştu bende sakinleşince beni de odama çıkardılar. Sezeryandan korktuğum hiçbirşeyle karşılaşmamıştım ancak bacaklarının uyuşukluğu geçip ilk ayağa kalkma ilk tuvalete gitme ve ilk gaz çıkarma canımı yakmıştı. Bir de benim hastane odam aşırı kalabalıktı ne istediğim gibi gaz çıkarabildim me de rahatca bebeğimi emzirebildim gelen giden de bitmiyordu. 2 gece hastanede kaldım bebeğim 3830 gr doğmuştu ancak sütüm çok az gelmiş bm ve bebeğim gunde bir defadan fazka idrar yapmıyordu doktor beslenemedigini ve mama vermem gerektiğini söyledi. Ancak ben mama vermek istemiyordum kan şekeri normaldi bebeğinin. direndim vermedim ancak kilo kaybetmeye devam etti. Her kaka ve çiş yaptığında bebeğim katılarak ağlıyordu ve çıkdı aşırı hassastı kıpkırmızıydı. Aksi olduğunu söylüyorlardı halbuki çocuk kalabalıktan ve sıcaktan da bunalmıştı ve bi terslik vardi. Iki gün sonra eve çıktığımızda bebeğim birden ishal oldu ve çiğlik çığlığa ağlamaya başladı pespese kaka yaomaya basladi hemen ayni gun acile gittik ve enfeksiyon riskine karsi kan alindi gunduz de elinin üzerinden alınmaya çalışılmış elleri morarmıştı birde gece alındı ve kanında enfeksiyon olduğu anlaşıldı. O gece yeni dogan yoğun bakima aldılar ve 4 gece 3 gün kaldı. Gündüz 4 defa emzirmeye giriyordum yanına ve süt sağıp bırakıyordum elimden başka şey de gelmiyordu. Eve gelio ağlıyordum. Gündüz bi sekidir yanına girdiğimden vakit geçiyor ama gece çok zordu. Allah kimseyi yavrusundan ayırmasın gerçekten çok zor bi durum ne yatabildim ne dinlenebildim ayaklarım şişti yaram da hassaslasmaya başladı ağrı kesici dahi kullanmak istemiyordum bebeğime ilaç geçmesin diye ama sonunda mecbur kaldım şükürler olsunki 4 gün sonra yavrumu eve getirdik 3 gündür evimizdeyiz bebeğim 9 günlük oldu enfeksiyonu geçti ve kilosu doğum kilosunu geçti artık sütüm de yetiyor. Bu dönemde hayat kurtarıcım olan şey süt sağma makinası almış olmamdi. Belkide baslarda gereksiz diyerek yine de almıştım ama iyiki almışım. Neyse çok uzatmayayım sizlere tavsiyem illa normal doğum diye ısrar etmeyin gerçekten herşeyin başı sağlık sezeryan oldum ama memnunum yaram da çok iyi şuan korse de takıyorum çok az göbeğim kaldı o da şişliği yavaş yavaş iniyor. Toamda 15 kg almiatim ama simdiden sadece 6 kg fazlam kaldı. Çok şükür her şey yolunda. Hepinizin yavrularınızı sağlıkla kucağınıza almanızı diliyorum. Iyi aksamlar