Hamilelik sürecim boyunca burada bir çok kişinin dogum hikayelerine ortak oldum sonra bende birgün bu şekilde paylasacakmiyim die düşünürken kısmet buguneymis.hamileligim boyunca hiç oturmadım tam aksine sürekli ayaktaydım titiz ve düzenli bir insanımdır ve buna istinaden hergun iş yapıyordum kaç kere cam silmisimdir bilinmez😁 ilk gebeligim bu benim 24 yaşındayım.hamileligimin son haftalarında kasımlarımda ağrılar oluyordu ve benim ilk doğumum olduğu için netin ne ağrı olduğunu bilmiyordum ve hastaneye gidiyordum nst de bir şancı yoktu kendi kendime nasıl olurdu,peki ya bu neyin ağrısı die düşünüp duruyordum artık hastaneye gitmekten kendimi yalancı gibi hissediyordum. Bir gün agrım var yine ama bu kez belimdedir var böyle sanki elektirik çarpma gibi ılık ılık allah alah dedim evde dolandım geçmedi sonra dedim eşime ben yatıyorum gene agrım oldu yalancı sancısı uyurum geçer uyudum 2 saat sonra uyandım ama çok şiddetli bir ağrı hemen tuvalete kostüm dedim kesin düşürüyorum çocuğu içimden birşey düşecek sonra eşimi cagirdim hastaneye gittik şancı çıktı işte doktorumu aradık doktor açılmaya bakılsın dedi açılmaya bakıldı hiç acilma yok benimde ertesi gün kontrolüm vardı ağrıdan sabaha kadar uyuyamadım ben sonra sabah nst için tekarar hastaneye gittik doktorumda hastanede ameliyattaymış nst ye baglandım ve yeniden şancı çıkdı yine muayene oldum ama o hemşire canımı okadar çok yaktiki muayenede ben ağladım işte doktorda gördü yine acilma yok dedi muayenede gelin dedi bakalım çocuğa dedi gittik baktı çocuğun suyu azalmış bugünde bekleyelim açıklık olmazsa sabah saat 8 de hastaneye gelin sezeryan olacaksin dedi sabaha kadar hiç birşey olmadı sabah hazırlandık eşim ailesini aldı geldi sonra hastanede yatisim yapıldı evrak işleri falan derken saat 11 de ameliyathaneye girdim tabiki girmeden önce yine nst baglandım açıklığına bu kez ebe değilde doktorum baktı yine yoktu aşağıya indim sonda denilen şeyi taktılar ama bir sizi gibi birşey veriyordu bana yanma gibi sonra giyindim yukarı çıktım saat ameliyathanede 11.10 du sonra iğne falan yapıldı ben tabi korkuyordum evet ilk ameliyatım değildi ama neyle karsilasmiyacagini bilmek insanı daha çok korkutuyordu ama neyseki doktorum çok ilgiliydi saolsun çok sakinleştirdi ve ebem çok iyiydi sonra benim ameliyatta midem bulandı fakat kusmadım tuttum derin derin nefes aldım sonra bebeğin çıktığını ben anlamadım ebe sadece saçları ensesine değiyor dediğini duydum sora sesini duydum ince bir ses ağlıyordu okadar değişik bir duyguki tarifi yok 😭işte o an anlamıştım anne olmuştum. Artık minik bir prensesim vardiSonra işte yanıma getirdiler sustu bende çok duygusal bir insanım ağladım, sonra beni dikti doktorum temizlediler ve ben odama indim yine ağladım eşimi görünce girmeden ağladık inince ağladım tabiki ilk başta uyuşukluk gidene kadar hiç bir ağrı sızı yok sonra başladı ve iğne vurgundum hep benim doktorum 8 saat boyunca ayağa kaldırmadı 8. Saatin sonunda 2 tane hemşire gelip beni ayağa kaldırdı egzersiz yaptırdı ve sadece dümdüz yatmalı söylediler ilk sütüm gelmedi ama sonra azar azar geldi. 2 gün hastanede yattım sonra eve çıktım çok acı çektim dikişlerim yanıyordu. Arabada eve bile zor geldim okadar kötüydü sonra şuan 10. Günümüz çok şükür ayaktayım işimi yapıyorum. Rabbim herkezi bir avamda doğurursun öyle yada böyle rabbim hakkımızda hangisi hayirlisiysa gerek sezeryan gerek normal onu veriyor zaten.🤩🤩🤩🤩