Hep yazmışımdır okuyanlar bilir perşembe günü saat birde yatışım verilecek diye korkuyla yatışım oldu önlüğümü giydim doktorun hastaneye gelmesini bekliyordum amaa içim içime yiyor tabi bildiğim duaları okuyup uyumak istiyorm uyku tutmuyor stresten damar yolumu zor açtılar daha sonra saat 4.35 de görevliler geldi adımla seslenince gözlerim doldu ve sedye ile beni odadan çıkarırlarken ağlamaya başladım hemde hüngür hüngür asansörde herkes sakin ol diyor bide baktım ameliyathanein önündeyim yakınlarım dışarda kalınca iyice korkup avazım çıktığı kadar bağırıyor ağlıyordum allahım ne kadar kötüyüm alt tarafı bi doğum oysaki ama ilkleri yaşıyordum anesteside uzmanı ısrarla spinal öneriyor sakinleştirici vurdular o an dedim ki ya tüm yapın yada bırakın gidim ben sonra sedyeden ameliyat masasına aldıklarını hatırlıyorum daha sonra Gamze uyan hadi diye sesler göbeğimi altında sızlama anladım ki doğum yapmışım narkozun etkisiyle bilincm yerinde ama hareket edemiyorum sadece nefes alamıyorum dediğimi hatırladım birde ameliyat masasından sedyeye koyunca o sızlamayla ağrıyor demem aklımda asansörde kardeşim vardı bebeğim yukarı çıkmış yarım saat olmuş bile sonra eşim hadi biraz kendine gel diyip konuşuyordu kızım ağlıyordu acıkmış süt bekliyordu kendime yarım yamalak geldim sağıma döndüm birde ne göreyim allahım içimin yağı eridi dedikleri bu olsa gerek bu çirkin bu prenses benim mi inanamıyorum içinmiş kıpır kıpır kucağıma almak isteyip çok küçük diye kıyamayıp alamıyorum diyeceğim şu ki ben hep şunu derdim bu doğumu yaparsam ne ala ama yapamam diyordum şimdi diyorm ki ben yaptıysam herkes yapar iyiki genel olmuşum akşam 12 de yürümeye başlayıp gece 2 -3 gibi tek başıma tuvalete gittim Rabbim yardım ediyor benim gibi korkusu olan varsa benim bu yaşadıklarımı aklına getirip bu kız yaptıysa bnde yaparım diyin benim acı eşiğim çok çok düşük onuda unutmayın allahım herkesin bebeğini annesine babasına bağışlasın içi sıra benim kızımıda