Günlerdir doğum yapacağım günü bekliyordum çok sabırsızlanıyordum 40+2 de gece 12 de yatakta sancılarım başladı tabi ben kabus gördüğümü saniyor bir kaç defa lavaboya kalktım geri uyudum ama geçmiyor uykumda çok var yorulmuştum o gün 24 saat uyanık kalmıştım çok stresli bir gebelik süreci geçirdim herşeye rağmen bir sağlık sorunuyla karşılaşmadığımıza şükrediyordum 5 dk bir sancı olunca eşimi uyandırdım bu sefer doğuruyorsun deyip hemen kalktık o gece 2 de hastaneye gittik 3 santim acilman var dendi üzerimi değiştirdik sancı odasına alındım yolda doktoru aramıştım geldi suyumu patlattı suni destekli oldu hersey 5 saat sürdü şükürler olsun Oğlum gözümün önünde ay gibi parlıyordu anneliği o an ona sahip olmadan anlayamamışım Allah isteyen herkeze bu duyguyu nasip etsin oğluma kavuşmak için bedenimin kaldırabileceği en ağır sancıyı çekemeye razıyım ama zor ama yorgun ama herşeye rağmen Anne olmak bebegimin annesi olmak çok güzel