Mrb ben eşimle görücü usulü evlendim eşim iki kardeş ilk biz evlendik bir sene sonra kayınım kız kaçırdı ve gelin geldiği ilk ay kaynanam ile anne kız gibi iken aramızı bozdu ve biz kaynanamla hala bugün iyi değiliz nedendir bilmem hep ne yaptım ne ettim nereye gittim hep takip eder sorar en ufak bişeyde kavga çıkarır kayanımla birbirimize girdik ben hep uzak durdum hep sokulmaya çalışıyor benden küçük görmezden geliyorum küçük diyorum uyma diyorum herneyse ve biz evlendiğimizde 5-6 çocuk düşünmedik sonra düşünmeye başladık bu sırada eltim kaçar kaçmaz hamile kaldı benim çocuğum olmuyordu bir taraftan sevinirken bir taraftan içim buruktu içim acıyordu şuan çocuk sahibi olmak isteyip olamayanlara o kadar çok dua ediyorum ki damdan düşeni damdan düşen anlarmış yeni evli olmama rağmen hani bebek etkin hamile sen neden yok eşinde mi sıkıntı sende mi bir köşeye gidip gizli gizli ağlıyordum ve çok evham yapıp 2 senelik evli iken gitmediğim doktor yoktu en sonunda hiçbir sorun yokken acele edip tüp bebek yaptırdım elimizde avucumuzda ne varsa sattık ve tutmadı hüsran ben çaresiz iyice bunalmıştım sonra bir doktor tavsiyesi duydum başka şehirde ona gittim tüp bebek dedi ve başladık maddi imkanımız yoktu eşimin akrabası üstlendi Allah razı olsun ve tüp bebek yaptırdım ilaçlar yumurtalıklarımı aşırı şişirdiğinden ben ohss yaşıyordum yani idrarımı atamıyordum hastaneye yatırdılar tam 35 gün ölümle cebelleştim başımda ne anam ne babam ne eşimin ailesi hiç biri yoktu eltim kayınım asla aramadılar kimse arayıp sormadı bile eşim baktı doktorum eşime ölebilir herşeye hazırlıklı ol demiş benim haberim yok sonra öğrendim bu sırada ikiz gebelik tutmuştu ama onları ilaçlardan tek tek kaybettim 😭😭sonra vücut tedaviye yanıt verince ben iyiye gidiyordum özel hastane eşim gündüz günü birlik işe gidiyordu gece refakatçi kalıyordu 😓35 gün sonra iki bebeğini kaybetmiş biri olarak taburcu oldum Allahım verirsen normal olsun yoksa taktir senin dedim ve ben 5 ay sonra normal hamile olduğumu öğrendim içim buruktu ama bir yandan taktir dedim ve biraz zorluklarla bebeğimi dünyaya getirdim Doğuma kaynanam geldi bir sürü olay çıkardı bana güya yardıma geldi hastaneden çıktık o yattı ben dikişli ev temizle süpür yemek çocuk kafayı yeme derecesine geldim olay çıkarıp huzur bozup evine döndü kaynanam hep iki kardeş arasında ayrım yapar yada biz eltiler arası hep biri birinden üstündür asla yaranamasın dediği dedik evlendiğimizden beri sürekli hır gür defalarca olay çıkarıp huzur bozardı yinede saygısızlıkda kusur etmedim taaa ki geçen bayramda her zaman eltim ile kayınımın yanında bize hakaret onların yanında çok değişik hareketler yapıyor düşünün benim çocuğumu bile kucağına alıp sevmez onlar yokken oğlu oğlum ben yavrum çocuğum o kadar bıktım yoruldum ki artık eşime ailesinin yanına gitmeyeceğimi söyledim oda haklısın zorlayamam seni dedi şimdi 3 bayramdır gitmiyorum hep gittiğimde gece yarısı temizlik yapardım her gittiğimde ne gerekirse alıp götürürdüm ama bir kere sağol kızım-oğlum duymadım 😓şimdi ikinciye hamileyim elhamdulillah hep beni merak eder hastanede bir kere aramayan elti baş sağlığı dilemeyen kaynana ile aramı bozan her türlü kötülük gördüm 2 senedir çocuk olsun diye uğraşıyor hep teselli verdim yanında oldum şimdi yeni hamile 🤰 eşim uzak dur mesafeli ol diyor muhatap olma diyor ben ise merhamet vicdan yapıp yapılanları unutmuş gibi devam ediyorum üzülmek istemiyorum çok canımı yaktılar 7 senelik evliyim belki 4 sene kaynanam eltim kayınım yüzünden çok huzursuzluk çektim çok ağladım Allah’a havale ettim fikirlere açığım çok uzun oldu umarım sıkmadım sizi 😘